So I am writing this email in German, and I use Google to see whether I am not producing utter crap, and I wanted to say something like "I hope this is not a problem". Now there is Google autocomplete, which searches the google databases and suggests what you may want to look for. Though I am in the UK, my Google is still in the Dutch mode, and when you enter "Ich Hoffe Dass", this is what Google comes up with. Interesting, indeed. Even more interesting because it actually is a quote by a Dutchman. By whom and in what context? Well, some of you may know that already. For the others: Click.
Erg lekker deze wijn die ik vanavond niet in de supermarkt kon laten, maar bij iedere slok hoor ik Frank Snoeks met stapsgewijs insluipende teleurstelling echoën "Iniesta. Iniesta. Iniesta. Iniesta. Iniesta", en zie ik Arjen Robben in z'n ééntje op dat doel af dribbelen.
Ze zeggen tegen me dat het maar een spelletje is. Dat is natuurlijk zowel ontegenzeggelijk waar als onnoemelijk betekenisloos. Sommigen spreken de naam van het spelletje zelfs uit alsof ze een hap nemen uit een beschimmelde aardbei: voet-bal (de stilte tussen 'voet' en 'bal' is daarbij essentieel). Een snobistisch, haast wereldvreemd soort onbegrip is dat. Het is fascinerend wat dat 'spelletje' met mensen doet, hoe het mensen bezighoudt en aangrijpt, en hoe minstens acht miljoen Nederlanders zondag tussen, acht en twaalf 's avonds met een zwaar verhoogde bloeddruk voor de buis hebben gezeten of zelfs vluchtten. Ikzelf ben een erkend vluchter.
Natuurlijk, het is maar een spelletje, maak je niet druk, wind je niet op... Ik heb het geprobeerd, dat relativeren. Er zijn getuigen. Ik heb het echt, oprecht geprobeerd. Minstens een half uur heb ik op die bank gezeten. In die periode heb ik ongeveer één keer een oranjehemd de bal zien raken, een keer of zes een Spanjaard gillend door de lucht zien vliegen ('ze smelten de kazen'), en een stuk of wat Spaanse doelpunten niet gescoord zien worden. Het was om maagpijn van te krijgen. Huilen met de pet op. Kort nadat Nigel de Jong een poging had gedaan met zijn roestige noppen een brave borst te doorklieven ben ik bruusk opgestaan, heb een fiets gepakt en ben ik ontsnapt. Althans, ik heb een verwoede poging gedaan te ontsnappen. Als een haas het dorp uit (viel daar nou een doelpunt?), door de weilanden, naar het bos en dan de duinen in, waar het altijd zo lekker stil is.
Daar stond ik dan, zondagavond om tien over negen, naar een kalme zonsondergang te kijken, en om mij heen hoorde ik niets dan licht ruisende bomen, wat rustig nakwetterende vogeltjes en... Frank Snoeks. Vanuit minstens drie verschillende richtingen werd ik bestookt door het karakteristieke stemgeluid van Frank Snoeks, dat door de afstand weliswaar onverstaanbaar was vervormd, maar zelfs aan de intonatie is goed te horen hoe de vork in de steel steekt. Lang leve de grote schermen in de dorpen. Ah, ja, en die supporters kon je ook horen, althans die op het Oranjeplein in Loon op Zand. Gelukkig was het inmiddels rust in Johannesburg, en werd Frank Snoeks onderbroken door Frans Bauer. Tot mijn verbazing meldde Twitter mij de tussenstand zoals die was - en dan bedoel ik de 11-11 en niet de 0-0.
Ik besloot de tweede helft fietsend uit te zingen (het heilzame geratel van een ketting zou onwelkome informatie verhinderen) en dan tegen het eind van het spektakel weer in de bewoonde wereld terug te keren. Dan moest het toch inmiddels wel duidelijk zijn. Ik hoef u niet te vertellen dat dat nodeloos optimistisch was. Eigenlijk begon ik het ergens wel grappig te vinden - nog los van de zelfspot die men in zo'n situatie op zichzelf los kan laten - ik bleef wel een beetje op de hoogte van de ontwikkelingen, en vroeg me af hoe het zou klinken als Nederland zou scoren. Uit de vrijwel volledige stilte leidde ik af dat dat nog immer niet het geval was, en via Twitter kon ik vaststellen dat de stand nog immer was zoals hij was, en dat er verlengd ging worden.
De ontknoping beleefde ik uiteindelijk op het pad niet ver van de bebouwde kom van Loon op Zand. Hier was precies genoeg te verstaan van Frank Snoeks dat ik meekreeg dat er een tweede gele kaart werd uitgedeeld aan een Nederlander. Niet veel later gebeurde het... Uit het dorp ontsnapte een korte gil van spanning, en vervolgens volgde een geluid dat duidde op de langzaam intredende berusting met een onomkeerbaar feit (ahhhh). Ik hoefde niet op Twitter te kijken om te begrijpen wat daar aan de hand was (al deed ik dat wel). Het was zowel gruwelijk als mateloos fascinerend om mee te maken, en om zo van een afstandje mee te luisteren met een dorp dat geen wereldkampioen wordt.
Allemaal leuk en aardig, die zege van de Nederlanders op de Brazilianen, maar hét voetbalmoment van de dag was natuurlijk die gestoorde allerlaatste minuut van Uruguay - Ghana: het Ghanese schot. De redding. De rebound. Op de doellijn. Nog een schot. Hands. Fluitje. Rode Kaart. Strafschop. Laatste bal van de wedstrijd. Aanloop. Omhoog. Via de lat. Over. Afgelopen. De rest is gevoeglijk bekend: de Uruguayanen wonnen en gaan door, en de rest van de wereld vraagt zich af hoe dat mogelijk kan zijn.
Ja, ik weet dat regels regels zijn, en ik weet dat de scheidsrechter alles precies gedaan heeft zoals het volgens de FIFA hoort: het was een geval uit het boekje. Ik weet ook dat die strafschop gewoon benut had moeten worden, maar je zag van mijlenver aankomen dat hij er niet in zou gaan, en daarna kon je natuurlijk op je vingers natellen dat Ghana óók de strafschoppenserie zou gaan verliezen. Op de keper beschouwd, is Ghana de partij die door de loop der dingen uiteindelijk het meest benadeeld is: Ghana had in de halve finale moeten staan. Als Suarez die bal niet uit het doel had gevolleyd, was het een doelpunt geweest met nog drie tellen te spelen. Nu was het een strafschop en een (betekenisloze) rode kaart. Dat is volgens de regels, maar wel onrechtvaardig.
Eerste conclusie: de regels kloppen niet. Als een speler de bal met de handen uit het doel ramt, moet de scheidsrechter een doelpunt toekennen én een gele kaart wegens spelbederf: alleen in dat geval kan vals spelen nooit lonen. Ik vond de beelden van een juichend de catacomben in lopende Suarez tenenkrommend en niet om aan te zien. Dat kan best, bij basketbal gebeurt het ook. De huidige straf is ook onrechtvaardig: een rode kaart en een penalty is in het begin van een wedstrijd veel te zwaar voor het team dat de straf krijgt, maar aan het eind -zoals nu - veel te licht. Een doelpunt toekennen is logischer.
Tweede conclusie: het Nederlands elftal heeft een Belangrijke Taak. Het kan niet zo zijn - en het mag niet zo zijn - dat een team dat met vals spel de halve finale haalt vervolgens óók nog doorstoot naar de finale, alwaar Suarez dan, als zijn schorsing van één hele wedstrijd erop zit, gewoon kan meedoen. Uruguay verdient het niet die wedstrijd te spelen, maar als ze hem dan toch spelen, verdienen ze hem te verliezen. Dat wordt nog niet makkelijk, denk ik. Maar het kan. En het is goed voor het voetbal als het gebeurt.
Brilliant. I was sitting in the shade on the Thames bank taking a short break from work during the football match (perhaps you remember that I like watching soccer, but not when I've got any strings attached), and when I was sitting there, a mother Duck appeared with her two children swimming in the river, and as I wasn't moving, they just didn't bother. She instructed her offspring to get out of the water, wash themselves thoroughly (and she repeated THOROUGHLY) and then they sat next to each other and dozed away for a while, and mummy stood guard, a job which she took very, very seriously. It took Bobby the blacknosed yapper to get them into action again. And that went very quickly. After that, they left. And Holland won the match.
So yes, that was an awful blunder of the referee and his assistant, and yes, that disallowed goal could very well have made a significant difference to the outcome of the game. There is no point in saying that the Germans deserved to win after all, as everyone seems to be doing here: the Germans might have won after all, but the point, obviously, is that both teams would tactically have played a completely different game in the second half, with the English doing a little bit more of world-class defending perhaps. As a neutral viewer I am and will be disappointed about the referees role in how this game developed and it is an outright disgrace that the FIFA seems to have cut the moment out of their official summary of the game. Like nothing ever happened at al. We are not stupid, Mr. Blatter, we are not stupid.
Now there also is this thing about video referees. I am very much in favour of this, but we will have to wait a couple of years until Mr. Blatter has died. In the mean time, there might be an alternative solution that does the job, at least for these peculiar moments. Essentially, the problem was not only that the referee did not see the goal. The problem also was that the ball bounced back from behind the line via the crossbar into the field. Actually, perhaps, that was the main problem. If a ball hits the ground almost a yard behind the line, it should end up in the net, and not in the field. While it is allways possible that a ball does something of the unexpected, you might want to take measures to make that risk as small as possible. One, in my very honest opinion, rather easy solution might be to make the field slope a little behind the goal line, so that the ball is invited to bounce in the direction of the net. That might have made such a difference yesterday.
FC Twente stond in augustus met één been in de tweede ronde, totdat - ik zet juist de TV aan - diep in blessuretijd gescoord werd.
Heerenveen dacht begin september keurig gelijk te spelen tegen Sporting Lissabon, totdat in blessuretijd gescoord werd.
In dezelfde maand dacht AZ te winnen van Standard Luik, totdat in blessuretijd gescoord werd.
In oktober ging Heerenveen met 2-2 de extra tijd in tegen Hertha BSC. 2-3.
Donderdag stond Heerenveen met 0-1 voor in Lissabon, totdat in de extra tijd gescoord werd.
Vanavond zette ik om vijf over half elf de TV aan, AZ stond met 0-1 voor, het was 94 minuten en nog wat. Bijna in de volgende ronde van de UEFA cup En de keeper scoort.
Traumatisch, symptomatisch, hoe je het ook wil noemen, katerig is het wel. En PSV? PSV heeft al drie keer in blessuretijd een punt gered - of zelfs gewonnen.
Iets aan deze foto maakt duidelijk dat hier voetballers staan die weten dat ze gaan verliezen. Kleine jongens in de grote metropool. Je krijgt haast medelijden...
Het blijft een merkwaardige gewoonte. Voetbal is oorlog - een strijd op leven en dood. Een gladiatorendans met duimen naar beneden. De locatie is een arena met duizenden joelende mensen, en de verliezer bijt in het stof en dient berouwd te worden. Ik herinner mij levendig hoe we in 2006 naar de WK-finale keken, met schuin achter de TV de auto die al voorbereid was voor het geval de fransen verslagen zouden worden - dat wil zeggen, er was ergens een Italiaanse vlag, maar bovenop de imperiaal was een doodskist gemonteerd met allerlei rouwadvertenties wegens het verscheiden van de Signora Francia. Vandaag is Juventus gesneuveld, met 2-3 in Turijn, en dat moet danig gevierd, want dat is een grote verrassing. Op facebook gebeurt dat dus door dit soort rouwkaartjes. Is het smakeloos? Ach, een stuk minder smakeloos dan afspreken op een veldje in Beverwijk.
Het was niet veel, en het zal ook niks meer worden. Sinds Jan Reker er is, gaat iedereen voortdurend en alleen maar weg. Maar daar zal vast geen verband zitten. Dat zien we vast verkeerd.
... schreef hij op de muren van het Marokkaanse stadje Ait Ourir en hup... daar ging Yassine Belassal voor 18 maanden de nor in.
Many bloggers were shocked last week to learn that a young Moroccan man had been sentenced to 18 months imprisonment for what seemed like such a minor “crime.” The young man, a Barça (FC Barcelona, a soccer team) fan, allegedly wrote “God, Nation, Barça” on the blackboard at his school. Morocco's motto is “God, Nation, King.”
Although FC Barcelona has already announced [es] they will support the young man and take whatever action is possible, precious little is known about his case.
Nu we het toch over voetbal hebben... herkennen jullie hem nog? Een kat heeft zeven levens, Diego Armando Maradona heeft er minstens tien. Groot nieuws in Italië: Giannina, het dochtertje (en inmiddels dochter) van 'l'ex pibe d'oro' (het voormalige gouden pluisje), heeft niet alleen een vriendje (ene Aguero, ik ken hem niet, maar blijkbaar een zangert), maar ze zoent er ook nog mee... en dat nog wel waar pluisje bij is. Dat is natuurlijk niet .... Maar goed, papa mag daarna ook nog even laten zien dat hij kan doen alsof hij zingt (of misschien, huiver ik, stond de microfoon wel echt aan...). Buenos Aires, bezorgd via La Repubblica. Zie de hele serie hier
Brett Holman verkast van NEC naar AZ. Daar hoort natuurlijk een persconferentie bij. Aan het woord is Marcel Brands, technisch directeur van AZ.
We hadden Holman al twee jaar op ons lijstje staan. Hij heeft een uitstekend seizoen gedraaid bij NEC en heeft zich de laatste tijd goed ontwikkeld. We denken dan ook dat hij klaar is voor de stap naar AZ
Indachtig de eindstand van de eredivisie van het afgelopen seizoen, en de gevolgen van het laatste bezoek van de Alkmaarders aan de Goffert, zal menig Nijmegenaar deze formulering van Marcel Brands toch een tikkeltje eh opmerkelijk vinden, lijkt me.
Meer dan Nederland - Frankrijk was dit natuurlijk de dag van Italië - Roemenië. Ik heb het laatste stuk van de wedstrijd gekeken op weg terug van mijn 'werk' op de Ecole Francaise in een kroegje aan de Via Ripetta. Het kroegje was ongeveer 1,5 meter breed, ruim tien meter lang en helemaal gevuld met hysterische Italianen. Het stond namelijk 0-1 voor Romenië. Lang duurde het niet, want enige seconden later werd het toch nog 1-1, maar toen moest het echte drama nog komen. Mijn vocabulaire is weer grondig afgestoft en uitgebreid. Eerst wilde Donadoni wisselen. Del Piero eruit voor Quagliarella. Dat was natuurlijk helemaal mis. Hoe kun je dat nou bedenken - en dat in nette en minder nette formuleringen. Toen even later ook nog Ambrosini erin werd gebracht werd de C.T. (zo heet dat hier) rijp verklaard voor het gesticht. Vervolgens werden er allerhande kansen gemist en opeens kreeg Roemenië een rigore. Onterecht, natuurlijk, 180 decibel onterecht. Buffon doet zijn sjaaltje goed, Mutu neemt een aanloop. De man naast me moedigt aan - 'je kent hem he, je kent hem' - en ik weet niet of u dat ook had, maar ik had sterk het gevoel dat hij em zou pakken. En dat deed hij dus ook. Via de hand naar de voet het doel uit. De meest bizarre redding ook. 195 decibel opluchting vult het café. Nog nooit heb ik iemand zo vriendelijk en zo trots bijna ' che cazzo sei ' horen zeggen als mijn buurman over de Alpen naar Buffon riep. Voor alle duidelijkheid de vertaling: ' wat ben je toch een lul '. Meer complimenten volgen - van gelijke strekking. Je krijgt het gevoel - nu gaat het toch nog goed komen, ze komen erdoor... Maar het gebeurde niet. Toch zijn we nog niet van ze af. Als Nederland van de Roemenen wint, hebben de Italianen aan een 1-1 gelijkspel genoeg. Ik wil het zien, in de stad, het drama, de tranen, de vreugde. Kortom: ik kondig het vast aan: ik skip Nederland - Roemenië. Geef mij maar een mediterrane broedermoord - de masterclass die morgen begint staat niet voor niets in het teken van Emotions in the classical world.
Ik kan het toch niet laten om even een klein kleurtje aan deze virtuele ruimte te geven. Voor zo lang als het duurt - nog minstens acht dagen dus. Het is toch eigenlijk niet helemaal gelofelijk, waarlijk?
... en daar is dus een hele serie van hè ... klik.
Zelf heb ik door de stad gelopen. Het was al stil op straat, het werd steeds stiller. Overal in de kroegen waren kleinere of grotere schermen en zaten mensen te kijken - Italianen, maar ook Nederlanders. Op de Ponte Sisto richting Trastevere had je zicht op een scherm beneden op de Tiberoever, met geluid, want dat was overal knalhard. Daar stond ik bij de 1-0 en 2-0 - tussen een paar Afrikaanse tasjesverkopers, die het geloof ik wel prima vonden dat die - in hun ogen - racisten (en daar zit wel een niet zo heel kleine kern van waarheid in) eens een lesje werd geleerd. Er werd in ieder geval geamuseerd gelachen. Verder lopend belandde ik uiteindelijk bij de straatjes achter Piazza Navona, waar een groeiend ongeloof zich meester maakte van de Italianen. Even verderop was een kroeg waar vooral Nederlanders aan het kijken waren en daar kwamen er natuurlijk een paar bonje zoeken, met name met de eigenaar, want die heulde met de vijand. De drie - nul maakte het er niet beter op. Het is een vreemde avond. Ik begrijp dat er in Nederland al gedacht wordt dat we die titel wel even binnen gaan halen. Veel succes. Maar in de halve finale zal Italië er weer staan en dan is deze 3-0 niet veel meer waard.
Laat ik er geen doekjes om winden. Ik zou het werkelijk niet durven zeggen. Er is geen peil op te trekken. Wie het eerst scoort, verliest niet vanavond en als het na 80 minuten gelijk staat, bijvoorbeeld 0-0, dan wordt de strijdbijl begraven. Ik voorspel een verdedigend Nederlands elftal, dat probeert de Italianen met eigen wapens te bestrijden, hen het spel laat maken en via counters er probeert een of twee in te prikken. Maar een uitslag ga ik hier niet geven. Nou vooruit. 1-2 voor de scheermessen. En ik morgen dan maar naar Pompeii...
Ik ben al mijn hele carriëre op zoek naar mijn Van-Breukelen-moment.
Een nieuwe term is geboren. Wie Van Breukelen zegt, zegt Veloso. Twintig jaar geleden, ik herinner me nog hoe hard ik mijn kop stootte bij het overeind komen na de beslissende pingel. Starten dat bandje
Ik kwam terug van de lezing en toen zag ik die omineuze sms. P - T 0-1 nog 10 min. Het zou toch niet? Net als drie jaar geleden tegen Lyon had ik geen televisie. Wel had ik nu internet. Penalties. Uefa.com maakte er een puinhoop van en was langzaam. Teletekst was wel accuraat. Tegelijkertijd waren er strafschoppen bij Everton - Fiorentina, maar die waren vrij snel voorbij. Met afnemende batterijlading en toenemende spanning bleef ik klikken. Maar nu is er witte rook. We hebben gewonnen. Misschien is het maar beter ook, dat ik het zo volg en niet voor de tv. Het is spannend genoeg.
Na vijf jaar afwezigheid viert Napoli de terugkeer in de serie A - toegegeven, na een valse start vorige week thuis tegen Cagliari (0-2) - met een 0-5 uitoverwinnig in Udinese. Udinese? Ja. Udinese. Die speelden twee jaar terug nog Champions League. Het zal menig azuurblauwe pacemaker aan de voet van de Vesuvius sneller hebben doen kloppen. Ze willen graag kwalificatie voor de champions league. Dat is zo realistisch als het wordt in die contreien. We zullen zien. Ik zou persoonlijk inzetten op 'niet meteen weer degraderen', maar als het lukt zal ik het van harte toejuichen. Vooral als het ten koste gaat van Juventus. Of Milan.
De verschillen tussen de recente prestaties van beide clubs zijn echter niet zodanig dat sprake is van een onmiskenbare aanmerkelijke sportieve verbetering.
Salomon Kalou heeft zijn eerste interlandgoal in de boeken staan. De aanvaller zorgde tijdens de vriendschappelijke interland tegen Mauritius voor de eerste treffer van Ivoorkust, op weg naar een 3-0 overwinning.
Naast Kalou scoorde Steve Gohouri, die zowel de 2-0 als de 3-0 maakte. Les Eléphants bereiden zich voor op de komende kwalificatie-interland voor het toernooi om de Afrika Cup tegen Madagascar. Didier Drogba speelde niet mee maar zal tegen Madagascar wel van de partij zijn.
Voor Kalou was het zijn tweede interland namens Ivoorkust, beide duels waren vriendschappelijke ontmoetingen.
The mood in this arena was grim enough without PSV Eindhoven reminding their hosts in the aftermath that the man who had effectively jettisoned Arsenal from this season's Champions League is technically a Chelsea player. 'Alex won the tie for Eindhoven but it just shows Chelsea have enough money to buy the best players,' said Arsène Wenger with a grimace. 'That's not news.' It was, however, galling.
The Brazilian, who is nicknamed The Tank, was outstanding here not least because lesser players would have wilted after inadvertently prodding their opponents ahead. Yet, after Alex had poked in his compatriot Denilson's corner it was he who trundled up from the back to lose Emmanuel Adebayor at Edison Méndez's free-kick and, hanging supremely in mid-air, thump a decisive header down and beyond Jens Lehmann. But the 24-year-old hardly celebrated, his job clearly not yet done. Some seven minutes later, the smile plastered across his face might have betrayed that of a man who knew he had eliminated local rivals.
ROME - De tuchtcommissie van de Italiaanse voetbalbond heeft de voetballer Paolo Di Canio van Lazio voor één wedstrijd geschorst en bovendien beboet met 10.000 euro. Hij kreeg deze straf voor het uitbrengen van de fascistengroet tijdens de wedstrijd tegen Livorno op 11 december.
Een week later deed Di Canio, bekend om zijn rechtsextremistische sympathieën, het opnieuw in het Olympisch Stadion van Rome in het duel van Lazio tegen Juventus. Deze zaak loopt nog in beroep.
Vorig jaar maart kreeg de 37-jarige Di Canio ook al een wedstrijd schorsing en 10.000 euro boete voor dezelfde overtreding.
De speler verklaarde over zijn daden: 'Ik ben een fascist, geen racist. Ik breng de Romeinse groet uit voor mijn supporters en de fans die mijn ideeën aanhangen. Dit gebaar is absoluut geen aanzet tot geweld of haat.'
Zie ook dit bericht van vandaag exact een jaar geleden en verder hier... Zie over de politieke achtergrond van de tifosi van Livorno hier en hier.
Napoli, binnenstad. Nog immer niet vergeten. Donderdag, Coppa Italia: Napoli - AS Roma (2e elftal) 0 - 3; vandaag, serie C1, poule B: Acrireale - Napoli 0 - 2 (2x de geduchte Calaiò); serie A, Roma - Palermo 1 - 2.
Duidelijk een strafschop. Geen twijfel mogelijk. Zie verder www.psv.nl. Let vooral op het plaatje vóór het plaatje waar een cirkel staat om de hand van Emmanuelson. Nog een dappere Ajacied die een poging wil wagen wat recht is krom te praten?
Vanavond was het weer zover. De derby ofwel Rood-Geel tegen Wit-Hemelsblauw. Na het debâcle van afgelopen mei (zie hier) en de stroeve competitiestart van met name de Rood-Gelen dreigde ik mijn interesse voor het Romeinse voetbal toch een beetje te verliezen, maar vanavond, ik was toch online, heb ik de wedstrijd via de site van la Gazzetta dello Sport (hier) gevolgd en daarna bij Studio Sport even de doelpunten gezien. Het was een ouderwets avondje waanzin, ik was er graag bij geweest. De Lazialen curva nord zong dat de Wolven in de curva sud stukken stront waren. De geelroden antwoordden de witblauwen met een fluitconcert dat duidelijk maakt waarom men verder geen pogingen heeft gedaan het stadion op te sieren met grote glasplaten. De wedstrijd is hard. Spijkerhard. Lompe overtredingen. Een muntje gegooid dat de scheidsrechter op zijn jukbeen raakt. Het hoort erbij - er is weinig aan te doen. Er wordt twee keer gescoord. De roodgelen komen kort voor rust op 1-0 via het tweede doelpunt van De Kapitein (waarvan er maar één is). De Kapitein is een familieman in spe. Bijna dertig, pas getrouwd met een fotomodel en binnen afzienbare tijd vader van zijn eerste kind. Als je dan ook nog scoort tegen de club die een zeer speciale plaats in je hart heeft (hij sterft liever dan ooit één wedstrijd in een lichtblauw tenue te spelen) kan het voorkomen dat het je allemaal wat teveel wordt en dat je wat dingen door de war gaat halen. Blijkbaar hebben ze al flink geoefend voor de naderende bevalling van de kleine Totti, want papa Francesco weet al helemaal hoe het werkt. Zie hier hoe Il Capitano geholpen door enige ploegmaten zijn tweede kindje van dit nog prille seizoen ter wereld brengt. De biancocelesti weten overigens de schade snel te repareren - de wedstrijd eindigt in 1-1.
Toch sneu, zo zonder tifosi op de tribune, moeten de bobo's van Internazionale gedacht hebben - en dus trokken ze allemaal hun blauw-zwarte shirt aan en met z'n tienen zaten ze paffend en zingend op de tribunes van het verder volledig lege stadion te kijken naar de prestaties van hun ploeg tegen Shaktyar Donetsk in de laatste kwalificatieronde van de Champions League. Inter moet, als straf voor het vuurwerkincident in de achtste finale van de champions league tegen AC Milan eerder dit jaar, vier wedstrijden zonder publiek spelen en dit was de eerste.
Vanmiddag is de loting, ik zou als Ajax of PSV niet heel ongelukkig zijn om niet in een leeg San Siro te moeten spelen. Volgens mij word die wedstrijd dan ook niet uitgezonden namelijk...
Van de woedende voetballiefhebber die zichzelf Talpa Talpa Talpa noemt:
Iedereen ergert zich groen en geel aan ‘De Wedstrijden’ van TV Zender Talpa. Dit heeft voornamelijk te maken met de reclame: voetbal wordt veels te veel onderbroken door reclame en de belangrijke / interessante samenvattingen worden te laat uitgezonden.
Voetbal is Neerlands volkssport. Voetbal dient zonder al te veel onderbrekingen uitgezonden te worden zodat iedereen ongestoord kan kijken. Talpa belemmert dit echter door zoveel mogelijk geld aan De Wedstrijden te willen verdienen in de vorm van reclame. Dit uit zich in meer reclame dan voetbal.
Talpa kocht voetbal als publiekstrekker. De Mol zei in interviews dat voetbal er was om de kijkers te trekken en dat hij wist dat het hem geld zou kosten in plaats van opleveren. Waarom nu dus al die reclames? John, houd je aan je woorden en geef Nederland ongestoord voetbal kijken terug!
Wij pikken het niet langer!
Er moet een signaal afgegeven worden. Voetbal is van de Nederlanders en zonder ons als kijkers is John nergens. Dat vergeet hij momenteel alleen even omdat hij teveel aan geld denkt.
Om John duidelijk te maken dat hij iets zal moeten veranderen aan de Wedstrijden roepen wij op tot een boycot! Zondag 4 september 2005 wordt het voetballoze zondag!
Wat houdt voetballoze zondag in? Dat is heel simpel: iedereen die om voetbal geeft geeft als signaal zijn passie voor een keer op. Zondag 4 september zet geen enkele voetbalfan Talpa aan! Doe mee en laat op 4 september John zien dat hij het voetbal verziekt! Wanneer wij De Mol geen duidelijk signaal geven zal er ook niets veranderen aan het voetbal en missen wij de komende tijd veel meer dan 1 zondag.
Talpa vindt zichzelf niet te missen. Wij kunnen met zijn allen Talpa en voetbal best voor 1 keer missen. Schrijf 4 september dus in je agenda en zet ‘m niet op Talpa die avond!
Zie ook op zijn weblog. Los van het feit dat het gezeur is: dat weekend zijn er helemaal geen competitiewedstrijden in de eredivisie wegens de interland van het Nederlands Elftal in Armenië, waarvoor Talpa geen voetbalrechten heeft...
Jermaine Jenas ontloopt een schorsing. De middenvelder van Newcaste United moest zondag met rood van het veld in de wedstrijd tegen Arsenal, maar scheidsrechter Steve Bennett heeft de voetbalbond (FA) gevraagd zijn beslissing ongedaan te maken.
Een opmerkelijke actie van de arbiter. De consternatie was groot toen de scheidsrechter in de 32ste minuut de rode kaart trok vanwege een onbesuisd harde tackle van Jenas op de enkels van Gilberto Silva.
De rode kaart was niet eens zo vreemd, maar daar leken de spelers en coaches op Highbury het niet mee eens. Arsenal-aanvoerder Thierry Henry leek zich zelfs te verontschuldigen bij Newcastle-coach Graeme Souness.
Bennett bleek achteraf niet blij met zijn beslissing. Na het zien van de televisiebeelden diende hij bij de FA een verzoek in de rode kaart om te zetten in een gele. Tevens bood hij zijn excuses aan bij Souness, Jenas en de overige spelers van Newcastle United. Jenas ontsnapt hierdoor aan een schorsing voor drie duels.
Newcastle verloor de partij tegen Arsenal met 2-0.
Er zijn van die dingen die in Italië moeilijk liggen. Mensen die van kleur verschieten - van biancoceleste naar giallorosso bijvoorbeeld (of omgekeerd) is de grootst denkbare Romeinse doodzonde - sterker nog, het is feitelijk een ONdenkbare doodzonde.
In Milaan liggen de dingen wat zakelijker, op het eerste gezicht maar om van nerazzuro te verschieten naar rossonero is toch vragen om enige imagoproblemen - zowel bij supporters van de verlaten als bij supporters van de nieuwe società. Voor buitenlanders is dat wat gemakkelijker (Seedorf is er, geloof ik, redelijk mee weggekomen), maar Christian Vieri zal het de komende tijd, vrees ik voor hem, nog even moeten horen.
of: hoe klein betekent klein blijven al haal je de halve finale en groot betekent nog groter worden al wordt je in de achtste finale uitgeschakeld...
Champions League-winnaar Liverpool boerde ook financieel het beste. PSV kwam er ondanks een halve finale een stuk bekaaider vanaf bij de verdeling van het prijzengeld.
De financieel directeur van Liverpool kan een bedrag van ruim dertig miljoen verwachten. Met dat bedrag zijn The Reds dé grootverdiener van de Champions League. De UEFA had 415 miljoen te verdelen over 32 clubs.
PSV hield ruim vijftien miljoen euro over aan het succesvolle Champions League-avontuur. In vergelijking met de andere drie halvefinalisten komt de Eindhovense club er bekaaid vanaf. Chelsea, dat evenals PSV sneuvelde in de halve finale, en AC Milan, verliezend finalist, krijgen met respectievelijk 28 en 26,2 miljoen euro beduidend meer.
Die scheve verhouding is het gevolg van de verdeling van het prijzengeld. Het grote geld is weggelegd voor de clubs uit de grote landen. Vanwege het grotere aandeel in de Europese televisiemarkt hebben ze recht op een groter stuk van de taart. Vooral de Engelse clubs kunnen zich door deze marketpool al snel rijk rekenen.
De vijftien miljoen van PSV is net iets meer dan het dubbele van wat Ajax verdiende met z'n optreden in de Champions League. De Amsterdamse club zit met de 22-ste plaats bij de slechtst verdiende CL-deelnemers. Sparta Praag kreeg met 3,8 miljoen het minste.
Op de kritiek van Van Basten op zijn spel in het duel met Roemenië wilde Van Bommel niet nader ingaan. "Ik weet wat hij gezegd heeft en daar moet ik iets mee doen. Dat doe ik niet via de pers", zei de Limburger.
Hij voegde er aan toe natuurlijk teleurgesteld te zijn over het besluit van Van Basten hem thuis te laten voor Finland, maar niet boos. "Als de trainer vindt dat ik het niet goed doe, moet ik me daarin schikken."
Diego voor het eerst in 14 jaar terug in Napels (hij zit in het busje). Nog lang niet vergeten door de tifosi. Zondag, voor de beslissende wedstrijd in de eerste ronde van de Play-Offs voor promotie naar de Serie B (ja, zo erg is het ondertussen), belde hij totaal onverwacht met de spits van het huidige elftal, die prompt de wedstrijd van zijn leven speelde en Napoli Soccer (naamsverandering na het faillissement van vorig jaar) langs het altijd lastige Sambenedettense (daar waar Italiës beste bronwater vandaan komt) schoot. Zondag wacht de heenwedstrijd in de finale tegen streekgenoot Avellino, ook al zo'n club uit Campania die in de jaren '80, na de grote aardbeving (en de daaropvolgende stroom geld) betere tijden heeft gekend. Forza Diego! Forza Napoli!
Leuk joh, ze kunnen zoooooo slecht tegen hun verlies. Het is de scheidsrechter, het was onterecht, die penalty van Pirlo had overgenomen moeten worden etc etc. Niet de opmerking dat ze een koekje van eigen deeg kregen. Niets over de rode kaart die niet gegeven werd aan Gattuso. Hier in Napels is iedereen overigens net zo blij als in Noord-Europa. Ik zat gisteren te eten, eerste helft gekeken, het stond 3-0 dus ik had het wel gezien zo. Maar afgerekend en richting het hotel gaan lopen. Eerste barretje aangegrepen om toch nog wat koffie te drinken. 3-1. Twee barretjes verder hoor ik opeens: "Trè a dò" (3-2, napolitaans heeft wat spaanse invloeden). Toch maar doorgelopen. Bij de pizzeria 100m verder op raakt iedereen nogal in rep en roer precies op het moment dat ik langsloop: penalty... en 3-3. Toen toch maar een barretje opgezocht en de wedstrijd uitgekeken. Helaas was er tot de penalties natuurlijk niets meer te zien, maar het slot maakte veel goed. Het leven is mooi. En rechtvaardig, soms.
Er is een rubriek in de italiaanse media die we in Nederland niet kennen: het heet 'moviola' en het staat in alle kranten en komt voorbij in alle sportprogramma's. Novantesimo Minuto, op zondagmiddag op Raiuno, is zelfs vrijwel geheel eraan gewijd. De sport is natuurlijk voetbal en het draait om fouten van scheidsrechters. Daarvoor is enorm veel aandacht hier. Soms terecht. Scheidsrechters maken hier soms echt onbegrijpelijke blunders. Gisteren, Lazio - Fiorentina, stand 1-1, nog 10 minuten te spelen, Fiorentina is in grote degradatienood en moet eigenlijk winnen, heeft t betere van het spel en is in de aanval. Schot op doel, over de keeper heen, over de laatste verdediger heen, op miraculeuze wijze verandert de bal van richting en verdwijnt over het doel. Scheidsrechter geeft corner. Grensrechter heeft niets gezien. Het was natuurlijk hands, penalty en rode kaart. Voor de derde of vierde keer wordt Fiorentina dit seizoen door opmerkelijke fouten van de arbitrage van 'zekere' punten beroofd. Er is nog een wedstrijd te spelen. Fiorentina heeft 39 punten en staat voorlaatste. Zelfs als ze winnen zijn ze nu afhankelijk van het resultaat van de concurrenten. Toch zouden ze het kunnen gaan redden: ze spelen tegen Brescia, die partij zouden ze moeten kunnen winnen. In dat geval gaan ze Brescia voorbij en als Bologna dan verliest tegen Sampdoria gaan Brescia, Bologna en Atalanta naar B en blijven de Violetten van trainer Dino Zoff nog een jaartje op het hoogste niveau. Ondanks de arbitrage, zo zegt men in Florence.
Als je een orakel met zelfkennis bent noem je je vaste column op je eigen site natuurlijk gewoon "Mijn Mening". Over de kwestie Kalou zegt Het Orakel het volgende:
... Helaas is het nog altijd typisch Nederlands om een bepaald ander belang niet ondergeschikt te maken aan een nationaal belang. Kalou moet dus van de minister gewoon op z'n beurt wachten en kan zowel het WK onder 20 als het WK in Duitsland op z'n buik schrijven.
...
Ik begrijp hier helemaal niets van. Voor mij geldt in dit soort gevallen altijd één regel: uitzonderingen bevestigen de regel. Helaas draait de minister het met Kalou om. Er wordt niet gesproken over een uitzondering die de regel bevestigd, maar over het scheppen van een precedent. In mijn hele denkwereld kan zoiets niet. Als je in staat bent om met je verstand de uitzondering te onderkennen, dan schep je nooit een precedent. ...
Ik moest de laatste zin een paar keertjes herlezen, maar gelijk heeft ie. Zie www.cruijff.com/mijnmening
Sinds drie maanden een nieuwe trainer. Bruno Conti. Ingehaald als de verlosser, ex-wereldkampioen van 1982. Hoe is het gelopen? Acht nederlagen, drie gelijke spelen, Roma verwikkeld in degradatiestrijd. Gisteren heeft ie voor het eerst gewonnen. 1-2 uit bij Udinese. En meteen plaatst Roma zich voor de UEFA-Cup, want het was de halve finale van de beker en de andere finalist, Inter, speelt Champions League. De Grote Verlosser. Als Roma zondag verliest bij Atalanta en niet wint van Chievo volgende week gaat de Grote Verlosser met Roma keihard giù, afdalen, naar de serie B.
En dan de Sterspeler. Francè. Il Capitano. Il Lama Romano. Totti. Voor de competitie nog steeds geschorst, maar niet voor de beker. Druk bezig met z'n huwelijk en z'n zwangere vrouw. Laatst voor een slordige miljoen euro een verlanglijstje opgesteld voor de bruiloft. Gisteren geen bal geraakt, een enkele keer het publiek getrakteerd op z'n specialiteit (krabben, bijten, slaan zonder dat de scheids 't ziet) en het beslissende doelpunt gemaakt door een strafschop eerst te missen (hoe kun je...) en vervolgens de terugstuiterende bal binnen te schuiven. Krijg je toch nog een 6,5 van de Gazzetta dello Sport en ben je toch nog de held van de avond en roept De Grote Verlosser in de pers dat hij je zondag zo vreselijk zal missen.
Oh, wat ben ik fan. Ze spelen trouwens de finale op 12 juni, 2 dagen nadat het Olimpico is gebruikt voor het concert van REM. Ik ben benieuwd of het bespeelbaar is...
De serie A was nog nooit zo leuk als dit jaar - en ik denk dat ik niet overdrijf. Het kampioenschap is nu dan zo goed als beslist, met Juventus 5 punten voor en nog twee wedstrijden te gaan, maar onderin is het ongemeen spannend. Onderin? Er degraderen drie ploegen van de 20 en op het moment zouden dat Atalanta (35pt), Fiorentina (38pt) en Brescia (38pt) zijn. Maarrrrrr... met die twee wedstrijden nog voor de boeg zijn er nog liefst zeven (!!) andere clubs niet zeker van lijfsbehoud. Van onder naar boven zijn dat Chievo en Siena (39pt), Parma (halve finale uefa cup, weet u nog?, 40pt), Roma (na de winterstop niet meer gewonnen) en Bologna (41pt) en Lazio en Lecce (42pt). En het mooie is, ze spelen allemaal nog tegen elkaar ook, voor het grootste deel.
Dat leidt tot rare taferelen. Gisteren was de Romeinse Derby tussen degradatiekandidaten Roma en Lazio 'derby della paura' (angst) werd het al genoemd of 'derby dei poveri' (van de armen, i.t.t. die van Milaan). Het Olimpico natuurlijk geheel uitverkocht en vantevoren de gebruikelijke rellen op het foro italico> De wedstrijd begint met een enorme kans voor Roma, na 25 seconden en vervolgens ... niets meer. De hele 90 minuten lang wordt door de aartsvijanden gemoedelijk op 0-0 gespeeld. Je mag elkaar dan haten tot op het bot, de ander de serie B in jagen is nou ook weer niet de bedoeling natuurlijk. Het publiek en de pers waren het onverdeeld met elkaar eens en dat is minder logisch dan het lijkt in deze stad. 'Schande' kopt de Corriere dello Sport. 'het lijkt de serie B wel', ' non-derby' etc. etc. Tuttosport heeft alle 22 spelers beoordeeld met een 's.v.', d.w.z. dat ze te weinig in actie zijn geweest om een oordeel over te vellen, maar de Curva Sud (Roma) en de Curva Nord (Lazio) kregen beide een dikke 8. Vanaf halverwege de tweede helft scandeerde het stadion eensgezind leuzen van afkeer voor de eigen helden en een fluitconcert zoals ik dat gisteren via de TV zag heb ik nog nooit eerder gehoord. Nou ja, Roma mag volgende week naar het altijd lastige Atalanta Bergamo om te proberen zich veilig te spelen en Lazio krijgt het Fiorentina van Zoff op bezoek om hetzelfde te doen. Als beide ploegen de laatste twee wedstrijden winnen hebben ze nog een theoretische kans om de UEFA-cup te spelen volgend jaar. Anders het hele jaar geen europees voetbal in deze stad (doch wel in Palermo en wellicht in Messina)
33 kilootjes lichter, eindelijk van de cocaïne af (zegt-ie) en in beeld bij Boca Juniors voor een functie in de technische staf. Gaat het dan toch nog allemaal goed komen?
Berlusconi had voor niets zijn reis naar Moskou een paar uur uitgesteld. Milan - Juventus 0 - 1, Juventus zo goed als zeker kampioen van Italië. Het mooie was dat Milan dus nu als PSV speelde en Juve als Milan. Een koekje van eigen deeg. EN IK BEN NOG STEEDS VOOR LIVERPOOL!
Dan zoeken we toch gewoon troost bij de buitenlandse pers?
La Gazzetta Dello Sport (Italië)
'De finale is een half paradijs. Liverpool gaat dan wel naar Istanbul, maar ook AC Milan, omdat een uitstekend PSV sneuvelde na een buitengewone partij tegen de rossoneri. Het is onmogelijk te bevatten. De heerser van het veld wordt na negentig minuten bedrogen wanneer Ambrosini de beslissende goal maakt. Uiteindelijk wint één van de meest afzichtelijke Milans van de laatste jaren. Onverdiend.'
L' Equipe (Frankrijk)
'Milan zal zich realiseren dat het heel goed is weggekomen. PSV verrichtte een mini-topprestatie door drie keer te scoren tegen Milan, dat sinds de goal van Ronaldinho in november geen treffer meer had geïncasseerd. De overwinnaar van Lyon en Monaco heeft vooral de karikatuur vernietigd die beide Franse ploegen van hem hadden gemaakt, door hyper-offensief te spelen vanaf de eerste minuut, met een fenomenale inzet van elke speler, een zeldzaam voorkomende technische precisie en een vertrouwen dat past bij één van de grootste ploegen. Hiddink waagde het om met vijf aanvallers en slechts twee verdedigers aan te treden tegen een buitengewoon begaafde ploeg die vooral bezig was om alle voetbal teniet te doen.'
The Guardian (Engeland)
'AC Milan gaat door op het tandvlees en ondanks PSV's fantastische optreden. PSV's spelers zijn ontdaan. Over twee duels bekeken waren ze overduidelijk de betere ploeg, ze overklasten en speelden Milan volledig weg, maar donderden wel uit het toernooi. Liverpool mag zich gelukkig prijzen dat ze niet tegen PSV speelt in de finale. Ze zullen een veel grotere kans hebben als ze tegen een Milan-uit-zijn-doen moeten spelen. Als de rossoneri in de finale net zo slecht spelen, zal Liverpool ze klop geven. PSV's techniek, instelling en teamgeest waren fantastisch.'
Marca (Spanje)
'De Italiaanse ploeg plaatste zich met veel geploeter, dankzij een goal van Ambrosini in het slot, terwijl het een veeg kreeg van PSV, dat de hele partij domineerde en op weg leek met 2-0 te winnen. Maar een counter van de Italianen en een inzet van de middenvelder deed de dromen van de Nederlandse ploeg uiteenspatten. PSV verdiende meer geluk.'
Der Kicker (Duitsland)
'Met een flinke portie geluk bereikte AC Milan de finale van de Champions League. Na een zeer gedreven voorstelling sneuvelde het elftal van PSV-coach Hiddink, dat in de heenwedstrijd al overtuigde ondanks de nederlaag, zeer ongelukkig. De slimme en koelbloedige Italianen stuiten zodoende op Liverpool.'
het werd 2-0.... Nee, marieke, ik zal nooit meer voorspellingen doen - of zal ik voorspellen dat de return eindigt in 3-0? Ik geloof het zelf ook niet, maar goed. Men is hier wel flink geschrokken van PSV. De Italiaanse sportkranten geven hoog op over de wedstrijd - een uitzonderlijk hoog niveau - en als PSV toch een spits van kaliber had gehad... Als Tomasson nu niet gescoord had in blessuretijd (net als twee jaar geleden tegen Ajax, inderdaad) had ik er nog serieus in geloofd ook... Maar met opgeheven hoofd kon ik mijn enigszins verbijsterde huisgenoot tegemoet treden. Wat was die opgelucht....
Ik verzin het niet zelf - zo stond het vandaag in de Gazzetta dello Sport. Het feit dat PSV nu al met zoveel overtuiging kampioen is geworden maakt de italianen toch enigszins zenuwachtig voor de ontmoetingen tussen PSV en Milan (dat nog lang geen kampioen is). Het valt me altijd op hoe gemakkelijk italianen zich in de positie van underdog weten te manouvreren. Was PSV een paar weken geleden nog een nietig clubje, inmiddels wordt hoog opgegeven van de kwaliteiten van Van Bommel, Vogel, Alex, Cocu, Gomes. Maar er is een aspect dat de italianen vooral nerveus maakt: Hiddink. Wat heeft Hij nu weer voor ons in petto? Wat men in Nederland wellicht alweer vergeten is, maar in Italië nog lang niet is de coup die Hiddink in 2002 pleegde door het voor de Italianen zo mooi geplaveide pad naar de WK-finale al in de tweede ronde bruusk te verstoren. Toentertijd was het de schuld van de scheidsrechter, maar nu kwam het allemaal bij nader inzien toch door de kwaliteiten van Guus H., als ik het uitgebreide profiel in de roze sportkrant mag geloven.
Laten we eerlijk zijn. Het is valse bescheidenheid. Hiddink zegt zelf te gokken op een 1-1 of 2-2 maar hij moet toch ook weten dat PSV volstrekt kansloos is tegen dit Milan. PSV heeft een van de betere defensies van Europa, maar Milan met voorsprong de beste ter wereld: Nesta en Stam vormden ooit het hart van de defensie van Lazio (regel 1: koop je concurrenten leeg). Ze worden bijgestaan door Maldini (regel 2: toppers worden niet oud) en vooral Cafu (regel 3: koop je concurrenten leeg desnoods door smerig spel te spelen. Cafu was door Roma verkocht aan een of andere japanse club - hij had in zijn contract op laten nemen dat hij niet van Roma direct zou verkassen naar een andere Italiaanse club - en werd binnen twee dagen doorverkocht aan Milan). Het middenveld is wellicht niet zo heel veel sterker dan dat van PSV maar daar staan toch mannen als Pirlo, Gattuso (vooral hij), Seedorf). Maar het verschil wordt echt gemaakt door de aanval met Kaka - let op hem - Crespo (scoort altijd minstens een keer) en Shevshenko, die zaterdag zeer tegen zijn zin werd gewisseld. De bank wordt bevolkt door 'kleine jongens' als Ambrosini, Rui Costa en Tomasson. De enige kans die PSV maakt is door deze aanval niet te laten scoren. Succes. Ik gok toch op een 2-0 in de heenwedstrijd en een schlemielige 0-1 in de return. Mission Impossible lijkt mij.
Het gaat niet goed met AS Roma. De laatste twee wedstrijden, thuis, tegen laaggeplaatste ploegen, werden op vernederende wijze verloren, de ploeg staat inmiddels in het rechter rijtje en heeft nog maar zes punten voorsprong op de gevarenzone, met nog zes wedstrijden te gaan. Veel erger: stadgenoot Lazio is Roma voorbij gegaan en staat trots zevende met twee punten voorsprong. Twee maanden geleden was de achterstand meer dan tien punten. Roma is inmiddels aan de vierde trainer van het seizoen bezig, maar het gaat eigenlijk steeds slechter.
De Held is Francesco Totti. Een echte sportman met een lijf waarvan menige italiaanse (en ook sommige nederlandsen) enigszins onrustig wordt en een trap in linker en rechterbeen die een vergelijkbaar effect heeft op menig keeper in de serie A. Hij kan alleen erg slecht tegen zijn verlies. Werd al uit het veld gestuurd tegen Milan (0-2 verlies) en was net anderhalve wedstrijd terug van zijn schorsing (1-2 verlies zaterdag tegen het nietige Reggina en 0-1 achter tegen het nog nietigere Siena, dat overigens ook al van Milan won deze week), sloegen de stoppen wéér door. Krabben slaan bijten en een rode kaart, daarna nog een muilpeer aan de tegenstander. Dat alles 3 minuten na de openingstreffer. Vandaag was de uitspraak: 5 wedstrijden schorsing voor de aanvoerder van Roma en de Azurri. Seizoen zo goed als over. Wellicht mag hij nog een wedstrijdje mee doen in de promotie/degradatiewedstrijden?
Leuk, het Nederlandse voetbal krijgt er weer een profclub bij. FC Omniworld uit Almere heeft aan de financiële en sportieve voorwaarden voldaan en moet nu alleen nog de accomodatie laten keuren. Een ding moet me toch van het hart hierbij: wellicht loont het de moeite om in de richtlijnen ook een criterium voor de naam van de nieuwe club in te voeren. Want wat een onvoorstelbaar fantasie- en emotieloze naam - Omniworld. Waarom niet gewoon, zoals vroeger, de Flevo Boys of desnoods Fc Almere - alles beter dan een naam die, naarmate je er langer over nadenkt, steeds minder betekent...
Ik heb het al eens geschreven. De supporters van Livorno zijn erkende communisten. De supporters van Lazio daarentegen gaan prat op hun sympathieen voor de NSDAP. Afgelopen zondag ontmoetten ze elkaar. Een typisch geval van: gelukkig hebben we de foto's nog. En voor de marxisten onder ons: helaas, Lazio won met 3-1...
Hongarije moet vrezen voor een invasie van Saoedi-Arabië. Oorzaak zijn uitlatingen van de Hongaarse premier Ferenc Gyurcsány. Direct na de bloedeloze 0-0 sprak hij de legendarische woorden: "Onze jongens hebben zich toch heldhafig gedragen tegen dit Saoedische elftal vol terroristen." Gevolg is wel dat Saoedi-Arabië inmiddels kwaad zijn ambassadeur heeft terug geroepen. Maar dat gaat veel inwoners van het olieland lang niet ver genoeg: "Economisch en zelfs militaire middelen moeten worden ingezet," aldus Mohammed Al-Rasheed op de website van Arab News. Kijk Jan Peter, zo haal je dus het nieuws...
3-0 gewonnen, een geniale Totti, vond ik althans - mijn Groningse metgezellen waren daar minder van overtuigd. Verder: koud en nat. Een flinke bom ging af niet ver van ons vak, iemand heeft er zijn hand bij verloren las ik vanmorgen in de krant. De supporters van Livorno gaan prat op hun extreem-linkse identiteit met hun vaalgroene jassen en hun rode vlaggen met hamer en sikkel - er hing ook een spandoek met VV (=viva) Stalin en een hoofd van Che Guevara werd ook gezien. Aan het begin van de wedstrijd, dat was wel mooi, maakte een groep van ongeveer 50 man samen van een lange lap gele stof een groot anarchistenkruis - daar was duidelijk op geoefend. De gebruikelijke strijdliederen werden aangeheven - er is nog steeds maar één capitano, en Lazio is nog steeds pezzo di Merda, maar nieuw was - op de wijs van guantanamera - Napoletani, voi siete Napoletani. (jullie zijn Napolitanen) Door beide kampen naar elkaar in verwijtende zin gezongen. Arme jongens, die Napolitanen...
Wat was de meest bezochte wedstrijd in het Italiaanse voetbal van de afgelopen week? Vanavond, in Cagliari (Italië-Rusland), wordt het ook druk, natuurlijk, maar ik heb het over het afgelopen weekend. Was het Roma-Bologna met 43.177 betalende toeschouwers? Nee. Milan - Lazio dan, met liefst 56.845 zien in San Siro? Ook niet. De meest bezochte wedstrijd was een subtopper in de serie C1 (derde divisie dus). Bij de wedstrijd Napoli - Reggiana, met 2-0 gewonnen door de thuisploeg, zaten niet minder dan 62.058 tifosi op de tribunes. Een record voor de serie C, zij het nipt: 17 oktober jongstlede trok de derby Napoli - Avellino ook al 61.626 Napolitanen. Minder dan 22.110 bezoekers zijn er nog niet geteld, totaal kwamen er al 451.688 bezoekers geweest dit seizoen. Kom daar maar eens om in Nederland. In heel Europa waren er dit weekend slechts drie wedstrijden waar het nog drukker was: Real - Espanyol (75.000), Manchester United - Birmingham (67.838) en Barcelona - Atletico Madrid (67.000).
In Avellino begint men zich ernstig zorgen te maken. Volgende week komt Napoli op bezoek. Niet alleen moet Avellino zijn tweede plaats zien te verdedigen tegen de Azzurri, maar men moet ook nog eens zorgen dat men erin slaagt voldoende mensen te huisvesten. Slechts 20.000 plaatsen zijn beschikbaar, Napels is niet ver weg. Men overweegt de capaciteit de komende week snel op te trekken naar 24.000...
... of zelfoverschatting? Ik wens Marcello veel succes met Totti, Cassano, Nesta en al die andere hufters
Lippi wil af van slecht gemanierde Italianen
Marcello Lippi heeft zijn spelers gevraagd zich voortaan beter te gedragen op het veld. Want door alle 'maniertjes' van de Italianen zijn scheidsrechters geneigd de azzurri sneller te bestraffen dan andere ploegen.
'Onze spelers protesteren veel tegen beslissingen van scheids- en grensrechters tijdens wedstrijden, en dat is een gewoonte die we moeten afleren', legde de bondscoach van Italië uit.
Bovendien jagen spelers het arbitrale trio tegen zich in het harnas en geven ze het Italiaanse voetbal een slechte naam door hun gedrag. 'Het moet over zijn met het vragen van gele kaarten voor tegenstanders met de bekende handgebaren', aldus Lippi.
'We hebben een bepaalde naam gekregen, vooral onder scheidsrechters, die ons op sommige momenten snel straffen. Als Italië niet wat meer beschaving gaat tonen, kan ons die reputatie duur komen te staan.'
Lippi is al in gesprek gegaan met verschillende belangengroepen binnen het Italiaanse voetbal om 'schoon spel' te promoten. Met het juiste gedrag hoopt hij dat de rest van de wereld met een positieve blik naar Italië gaat kijken.
Maradona leeft nog! En hij heeft goede voornemens: eerst carnaval vieren in Argentinië (met alle bier, vrouwen en luchtbuksen vandien) en daarna: liposuctie! Onder het mes, afzuigen die 150 overbodige kiloos. We zijn benieuwd. Wellicht Napoli helpen promoveren uit de derde divisie? (Na de parallelle ondergang de parallelle wederopstanding?)
L'AVANA - Diego Armando Maradona ha deciso: rientrera a febbraio in Argentina per trascorrere il carnevale con le figlie e poi si sottoporra a un intervento chirurgico per perdere peso. Lo ha riferito l'ambasciatore argentino all'Avana, Abraham Talen. L'ex Pibe de Oro θ tornato nei giorni scorsi a Cuba dopo il viaggio in Grecia e ha ripreso le cure nella clinica La Pradera, un centro termale con un regime molto meno rigido rispetto a quello seguito in precedenza nel Centro di salute mentale dell'Avana.
Diego Armando Maradona e tornato a Cuba e si e subito diretto alla clinica "La Pradera" dove segue un programma di disintossicazione. "Sta molto bene, con grande voglia di lavorare, e tornato molto contento dal suo giro in Grecia, ha varie proposte, inclusa una che lo vuole testimonial di una casa di prodotti sportivi", ha assicurato Raul Taleb, amico ed ambasciatore argentino a Cuba che ha anche aggiunto che questo viaggio era stato autorizzato dai familiari e dal Tribunale.
ROME - De Italiaanse voetbalbond laat aanvoerder Paolo di Canio van Lazio Roma op kantoor verschijnen om hem te horen over zijn vermeende Hitlergroet, begin deze maand na de derby tegen AS Roma. Di Canio werd op foto's afgebeeld, terwijl hij voor de Lazio-fans staat met zijn rechterarm stijf schuin omhoog.
Di Canio ontkende er bijbedoelingen mee te hebben, maar de aanvaller haalde zich er desondanks een hoop kritiek mee op de hals. Het gebaar is voor Lazio extra pijnlijk, omdat er een rechts-extremistisch luchtje aan Lazio kleeft. Zo was voormalig dictator Mussolini een aanhanger van de club en staat een deel van de supportersschare te boek als racistisch.
ROME - Aanvaller Paolo di Canio van Lazio Roma heeft zich een hoop problemen op de hals gehaald door op een ongebruikelijke manier een doelpunt te vieren.
Di Canio maakte donderdag tijdens de met 3-1 gewonnen derby met AS Roma een gebaar dat gelijkstaat aan de Hitlergroet. De Italiaanse voetbalbond stelt een onderzoek in.
Foto's die zaterdag in de Italiaanse kranten verschenen, toonden hoe Di Canio voor een vak Lazio-supporters met de rechterarm stijf schuin omhoog wijst.
Extra saillaint is dat de Lazio-aanhang een extreem-rechts imago heeft. Zelf ontkende de aanvaller tegenover Gazzetta dello Sport dat hij bijbedoelingen had met zijn gebaar. "Mijn manier van vieren heeft niets te maken met politiek.'' Di Canio, in zijn jeugd fanatiek Lazio-supporter, kreeg in Italië veel kritiek over zich heen. Minister van Europese zaken Rocco Buttiglione sprak schande van het incident. "Dit gebaar brengt voor veel Italianen pijnlijke herinneringen boven.''
De centrum-linkse politicus Enzo Foschi liet zich in soortgelijke bewoordingen uit. "Ik neem mijn pet af voor de voetballer Di Canio, maar de fascist Di Canio is schandalig.'' Di Canio heeft in elk geval de schijn tegen. In zijn autobiografie sprak hij over zijn fascinatie voor dictator Benito Mussolini, die volgens hem ,,verkeerd begrepen werd''.
Juist de kleindochter van Mussolini complimenteerde Di Canio zaterdag met zijn groet. ,,Daar was ik erg blij mee'', aldus Alessandra Mussolini, een extreem-rechtse politica. "Ik zal hem een bedankbriefje sturen.''
Di Canio kreeg steun van voorzitter Claudio Lotito van Lazio. "Natuurlijk vierde hij de overwinning op heftige wijze, maar hij deed het binnen de regels van het spel.''
nu.nl
"Totti: 'geld en een groots Roma of ik ben weg.' Di Canio: 'ik betáál om terug te keren bij Lazio als ze het moeilijk hebben!' Zie hier het verschil tussen ons en jullie!". Altijd gezellig, die Romeinse derby:
Giuseppe Papadopulo kan voorlopig niet stuk bij de aanhang van Lazio Roma, want de debuterende coach won de derby tegen het gehate AS Roma: 3-1.
Het treffen tussen de twee clubs uit Rome was een heetgebakerde aangelegenheid. Paolo Di Canio was vooral zeer emotioneel aanwezig en toonde af en toe fraaie staaltjes. Zijn ploeggenoten Emanuele en Antonio Filippini vielen op door tomeloze inzet en de flinke hoeveelheid trappen en tackles die ze uitdeelden en incasseerden. En natuurlijk was er Francesco Totti die vaker op de grond lag dan dat 'ie voetbalde en links en rechts een gemene tik uitdeelde.
Ook Totti was een keer slachtoffer, zij het van vuurwerk dat de aanhang van Lazio op het veld had gegooid. Totti vermoedde dat het om een onschuldige rookbom ging, maar op het moment dat hij het vuurwerk wilde opruimen, ontplofte het. Een minuut op vijf zat de aanvoerder stil op het gras met handen op zijn oren.
Klik hier voor een overzicht van een aantal spandoeken in het stadion (van La Repubblica.it). Het leuke is ook die totale verachting die men in beide kampen voor elkaar heeft.
Totti en Di Canio lijken zich in de aanloop naar het beladen duel weinig aan te trekken van de gespannen sfeer. Zo liet Di Canio weten Totti maar een onbenul te vinden. 'Als ik het met hem over het Midden-Oosten zou hebben, denkt hij waarschijnlijk dat het over een plek op het veld gaat.' En: 'Ik weet dat ik zelf niet intelligent ben maar hij zit op een compleet ander niveau', aldus Di Canio.
Bovendien bekritiseerde de Lazio-fan in hart en nieren het symbool van Roma van een gebrek aan een clubhart nadat hij dreigde te vertrekken als Roma geen echte versterkingen zou halen. Natuurlijk sloeg Totti weer terug. 'Was het niet Di Canio die Lazio verruilde voor Juventus en daar dolblij mee was?'
6 januari is hier een van de twee belangrijkste dagen van het jaar - en in 2005 niet vanwege Befana (feest) maar vanwege de Moeder Aller Derbys. Chelsea-Arsenal, Atletico-Real en Inter-Milan zijn echt partijtjes zomeravondvoetbal vergeleken met Lazio Roma - AS Roma. Een van de meest voorkomende elementen in het straatbeeld van Rome zijn dan ook de op iedere denkbare plaats gekalkte verwensingen naar de 'anderen'. Minst creatief is nog "Roma Merda" of, zo u wilt, "Lazio Merda". Maar vaak keert ook het "bastardo giallorosso" terug - roodgele klootzak (rood en geel zijn de kleuren van Roma, het bekt ook erg lekker moet ik zeggen, 'bastarrdo giallorrosso'). En op deze foto zien we ook iets grappigs: een door de 'anderen' aangepaste leus: eerst stond er iets lovends over de Curva Sud (Lazio), eindigend in het altijd subtiele Keltische kruis, maar later heeft iemand daar 'Bastonate sulla' (harde klappen op) aan toegevoegd. Helaas, helaas, 6 januari ben ik nog in Nederland. Anders had ik geprobeerd erheen te gaan (kaartjes waren binnen twee uur uitverkocht...). In Mei is er nog een kans, dus wie weet...
'Bossen hoerenjong' en 'Bossen is de hoer van PSV', was dat nou zo erg? PSV-coach Guus Hiddink vond van niet. 'We moeten oppassen dat we niet in valkuilen trappen. Waar ligt de grens? We moeten niet overgevoelig zijn. Zo wordt het staken van een wedstrijd al snel een karikatuur, al moeten we niet alles accepteren. En hoer een scheldwoord? Het is wel het oudste beroep ter wereld.'