Huishoudelijke mededeling

29-08-10, 0:41

Vorige week ben ik gevraagd lid te worden van de redactie van Geen Commentaar, een weblog dat zich richt op, nou ja, zaken waarmee ondergetekende u met enige regelmaat bestookt als het niet gaat om foto's, archeologie, en dergelijke.

Ik heb, na een dagje nadenken, ja gezegd en zal nu ook voor hen schrijven, vooral over wetenschap, samenleving en het Nederlandse integratiegebeuren. Het was verrassend dat dat zo opeens opdook, maar een uitdaging is het zeker. Ik heb net één stuk geschreven (i.c. herschreven, klik), en het is nu al duidelijk dat er voor zo'n groter publiek dingen van je gevraagd worden die je niet over het hoofd moet zien. Voor je het weet beland je in een discussie die gaat over iets dat je niet gezegd hebt.

Ten overvloede: alles dat ik daar schrijf zal (uiteindelijk) ook hier belanden, maar het kan zijn dat dat met enige vertraging is.

Huishoudelijk GC, 
105 hits; 1 reactie; Reageer

Cats, dogs and our gutter

17-08-10, 20:33

It didn't last long. That was the good news about the shower. Ah, and we were inside, luckily.

Huis
127 hits; 1 reactie; Reageer

The Headington Quarry

28-07-10, 23:25

Zomeravondwandeling. Ook aan de zuidzijde van London Road ligt een stukje met veel groen en een oud dorpje. C.S. Lewis ligt er begraven, maar dat is ook maar een zinloos feit. Veel zinniger is dat het er niet onbetamelijk uitziet.

Huis Foto, 
93 hits; 0 reacties; Reageer

Uitgebloeide distel

26-07-10, 0:29

Laatste vakantiedag tikt weg. Vakantie? Drie weken niets gedaan. Tour de France gekeken dus. Rennen dus. Hersens uit, lijf aan. In zeven dagen vier keer 15 kilometer. Kleren kopen. De schoenen moeten nog. Morgen weer in office. Vandaag nog even niet. Weer? niet te warm. Locatie? Thames, ten noorden van Oxford. Omstandigheden? Wandeling. Veel schapen, en arme grond, dus veel welig tierende bloemen, vlinders en meer van dat soort gebeuren. Fotocamera dus.

Huis
64 hits; 0 reacties; Reageer

Negentig

25-07-10, 9:00

Vandaag begint mijn oma aan het tiende decennium van haar leven. Negentig wordt ze. Negentig. Wat een leeftijd… Met mijn drieëndertig lentes kan ik me daar maar weinig bij voorstellen: mijn oma was zo oud als ik nu ben in 1953, en als ik ooit zelf negentig mag worden, gebeurt dat in het jaar 2067; toen mijn oma in juli 1920 geboren werd, bestond er nog geen wereldkampioenschap voetbal (om maar eens wat te noemen), moest het scheerapparaat nog uitgevonden worden en noemde men Jakarta in Indonesië nog Batavia in Indië. Een maand nadat mijn oma geboren werd, werd voor het eerst een nieuwsbulletin uitgezonden op de radio – in de Verenigde Staten welteverstaan, en voor een zeer select publiek. Misschien kan mijn oma zich nog herinneren dat er bij hen thuis voor het eerst een radio kwam, zo’n grote kast, die kraakte en piepte dat het een lieve lust was. En dat er, jaren later, voor het eerst een televisie kwam – met beeld in zwart-wit en weer later met beeld in kleur. Nu, op late leeftijd, staat er sinds een paar jaar zelfs een laptop op haar kamer – met internet. Die informatierevolutie van de twintigste eeuw – mijn oma heeft alle stadia ervan meegemaakt.

Toen mijn oma zo oud was als ik nu ben, woonde ze aan de andere kant van de aardbol in een wereld die nu niet meer bestaat en die op dat moment hard bezig was uit elkaar te vallen – voor zover dat niet al in het decennium daarvóór was gebeurd. De ingrijpende, maar onvermijdelijke beslissing om het warme moederland te verruilen voor het kille vaderland moest toen nog genomen worden, maar de contouren ervan waren al geschetst. Indonesië werd eind 1954 verlaten en pas in 1992 is mijn oma er nog één keer terug geweest. In mijn situatie zou dat betekenen dat ik volgend jaar door de loop der dingen gedwongen naar Bangkok of Peking zou verhuizen, en dan pas in 2049 weer voor het eerst zou terugkeren naar Europa. Onvoorstelbaar! En dat terwijl mijn oma in 1953 sowieso hemelsbreed al meer dan 750 kilometer woonde van de stad waar ze opgroeide – Semarang. Ik doe het nu sinds een half jaar met zo’n 350 kilometer en ben erg blij dat ik al vier keer op en neer kon gaan. Het zijn onvergelijkbare tijden, zo onvergelijkbaar, dat het voor mij, en ik denk voor vele anderen van mijn generatie, onvoorstelbaar is dat de geschiedenis je op een kwade dag, zoals een buizerd doet met een veldmuis, zomaar uit je leven plukt en je even later pardoes aan de andere kant van de aardbol weer neer plempt – de hartelijke groeten, en zoekt u het verder maar uit, meneer Flohr. Ik leef, met velen van mijn leeftijdsgenoten, in de illusie dat het meer is dan een gelukkig toeval om grotendeels je eigen pad uit te kunnen stippelen. Sommigen van ons denken zelfs dat dat normaal is.

Als ikzelf ooit negentig mag worden, in 2067, is het honderdendertien jaar geleden dat in Pladju het besluit genomen werd om te verkassen naar dat koude land ver weg. Hoeveel Nederlanders weten dan nog dat er onder hen mensen zijn met een beetje ‘koffie in de melk’ – mensen die, ergens in de verte, wortels hebben in de Oost? Misschien wel niet zo heel veel, en of dat erg is, zou ik niet durven zeggen: geschiedenis is vluchtig en hoort dat wellicht ook te zijn. Toch is dat Indische verleden (en de geschiedenis van onze familie) iets dat ikzelf bij me draag en altijd bij me zal dragen, en mijn zussen, neven en nichten misschien met mij – niet op de voorgrond, niet dagelijks, maar ook niet heel diep onder de oppervlakte. Het blijft iets dat je kleur geeft (niet alleen letterlijk) en dat je een klein beetje onderscheidt van anderen. Dat zal op die eventuele negentigste verjaardag van mij niet anders zijn. Als er ooit kinderen komen, en kleinkinderen, dan zullen ze de verhalen horen, op een gegeven moment, en zal er wadjik voor ze gemaakt worden, en pisang goreng – lekker, maar lang niet zo lekker als die van mijn oma, zal ik er dan bij zeggen (laten we wel wezen, dat kan natuurlijk ook helemaal niet). Ik zal ze dan vertellen wat ik van mijn oma heb gehoord over die wereld die ikzelf nooit gekend heb, maar die tot op de dag van vandaag zacht doorechoot in wie we zijn en wat we doen. Er zit nou eenmaal een druppel koffie in de melk, en die gaat er gelukkig nooit meer helemaal uit.

Huis Familie,  Koffie,  Melk, 
124 hits; 1 reactie; Reageer

Hoe een eekhoorn zijn dorst lest

27-06-10, 1:36

"Staat daar nou nog een heel klein bodempje water in die plantenbak?"

Huis
105 hits; 0 reacties; Reageer

Grazen aan het zandpad

23-06-10, 0:45

Loon op Zand. Staand op wat we thuis 'het zandpad' noemen, aan de oostrand van het dorp, keek ik afgelopen woensdagavond in de richting van de Loonse Molenstraat. Heel even was ik weer hier, thuis. Ik ken deze wei van binnen en van buiten.

Huis Loon op Zand,  NL,  Koeien, 
129 hits; 1 reactie; Reageer

Rozen in de zomer

12-06-10, 15:51

Het blijft leuk, zo'n achtertuin die zichzelf geleidelijk aan je ontvouwt.

Huis Oxford, 
120 hits; 0 reacties; Reageer

In bloei

24-04-10, 13:08

Op een of andere manier is het de laatste weken steeds in het weekend geweldig weer. Door de week eigenlijk ook, maar dat telt niet, want dan zit ik binnen (ventilator aan). Onze tuin wordt langzaam van onkruid gestript, en wat overblijft zijn heel veel bloemen in heel veel verschillende kleuren. Tulpen vooral. Rood in twee soorten, wit met roze, en twee bosjes met paars (paars 1 en paars 2).

Home Oxford,  Huis, 
163 hits; 0 reacties; Reageer

Op verkenningstocht

11-04-10, 21:45

Het is fijn om aan de rand van de stad te wonen, maar uiteindelijk blijft het toch een stad waar je woont, en staat het huis aan de ene kant van de rand, en is de grote groene buitenwereld aan de andere kant. Met een vers gerepareerde fiets en een binnenkort te repareren tweewieler trokken we er vanmiddag dus maar eens op uit om te kijken wat er zoal te zien is in de ommelanden. Het werd een kort tochtje, want bij de pas gerepareerde fiets werd geconstateerd dat de ketting nu wel aardig gespannen was, maar dat de as niet goed was aangedraaid, hetgeen tot potsierlijke situaties kan leiden als de schroef losschiet. Desalniettemin trotseerden we het fietspad langs de ringroad (geen vangrail, dus als ze met 100mph slippen heb je een bumper in je achterwiel) en reden we bij Marston de stad uit, om al vrij snel in een rustiek soort platteland verzeild te raken.

Het eerste dat opvalt is dat men hier als fietser in ernstige mate te kampen heeft met kortzichtigheid: er staan overal heggen langs de weg. Dat maakt het landschap natuurlijk geweldig besloten en romantisch, maar straks in de zomer kun je daar echt niet doorheen kijken. We waren gelukkig nog net op tijd: de heggen staan op ontploffen, maar hebben dat nog net niet gedaan. Ten tweede heb je als fietser te kampen met het Geuldal-syndroom. Het wat? Wel, het Geuldal-syndroom. Het landschap is hier aardig glooiend, met flink wat beekdalen, maar net als op veel plekken in Zuid-Limburg zijn de natuurlijke hellingen net niet te stijl ze zijdelings of via haarspeldbochten aan te vallen: je kan de weg er nog nét recht overheen leggen. Dat doen ze in Limburg dus voortdurend, en daar kun je dan een wielerklassieker op los laten (Gulpenerberg, Keutenberg). De Vlaamse Ardennen: hetzelfde verhaal (Muur). Hier dus ook, al zijn de hoogteverschillen wat geringer, het is flink aanpoten.

Maar tot zover het slechte nieuws: het was een heerlijk tochtje, althans, totdat ik ontdekte dat mijn achterwiel wat naar zwabberen neigde, dat ons voerde langs gehuchten met namen als Elsfield, Beckley, en Woodperry, stuk voor stuk opgetrokken uit dat mergelkleurige kalksteen, en met een Marjolein Bastin-gehalte waar je van van je fiets valt. En dan dat uitzicht - dat is natuurlijk iets wat je je via de kaart niet meteen realiseert - maar we bleken zo'n beetje over de heuveltop te rijden, en keken over Ot Moor (een moeras waar de Romeinen nog een weg doorheen hebben aangelegd, maar dat nu weer gewoon moeras is) tot aan Bicester toe. Een wijds panorama, niet zo mooi in een foto te vatten als deze romantische ex-boerderij in Elsfield, maar niet minder indrukwekkend. Vakantie vlak bij huis.

Huis Fietsen, 
137 hits; 0 reacties; Reageer

Zonneschijn

11-04-10, 21:43

Fijn zo'n schuifdeur. Tuin op het zuiden. Bloemen. Warmte. Lente. Heerlijk, weekend.

Huis Oxford, 
159 hits; 3 reacties; Reageer

Kroeg in de wei aan de rivier

05-04-10, 1:08

In Headington wordt men van de stad gescheiden door het riviertje de Cherwell. Hoe kan men dus een mooi zonnige eerste paasdag beter besteden dan met een lange wandeling door Headington en Old Marston, uiteindelijk eindigend bij The Victoria's Arms - een niet onaangename uitspanning midden in de weilanden, aan de oever van de Cherwell. Wellicht door meteen naar de betreffende kroeg te fietsen en er op het terras te gaan zitten, maar dan zit je daar maar tussen die grootverbruikende Britten en wat moet je dan, als het wekelijkse kroegbudget reeds gesneuveld is? Een foto maken, snel doorlopen, en hopen op betere tijden...

Oxford huis,  kroeg, 
163 hits; 1 reactie; Reageer

Flowers in the back yard

29-03-10, 13:58

This is a nice surprise. We thought we had a rubbishy garden, but everyday, new flowers start to emerge. Now let's wait for the summer.

Huis
135 hits; 1 reactie; Reageer

Epitaph

07-03-10, 14:00

St. Andrew's Church, Headington, Oxford.

Oxford Huis,  Wandeling,  Lente, 
128 hits; 0 reacties; Reageer

Landing

07-03-10, 12:00

Vandaag hebben we de laatste verhuisspullen opgeruimd, en het magneetbord opgehangen. Over de trapleuning hangt nog een bordeauxrood gordijn dat wacht op bevestiging aan de rails. Tijd om een balans op te maken van de eerste twee maanden in het Verenigd Koninkrijk.

Eerst het goede nieuws. Het leven in Engeland vergt op zich verrassend weinig aanpassing: de supermarkt biedt hetzelfde assortiment, voor een flink deel vergelijkbaar geprijsd, de media roeptoeteren dezelfde onzinnige nonverhalen over verraad, bedrog en overspel door de ether, de verhouding tussen zon, bewolking en regen is ongeveer vergelijkbaar, en de luchten zien er bij vlagen Hollands uit (zie foto). Goed, men rijdt hier links, maar dat is geen punt. Er zijn veel speeltuintjes in Oxford, overal in de gemeente, net als in Nijmegen, en je kan er een aardig rondje in de buurt rondlopen. Het werk, en de werkomgeving, zijn nog steeds enerverend en uitdagend. Langzaam krijg je in die eerste maanden ook een beetje een plaats in het werklandschap, kom je erachter wat je aan wie hebt, en ontdekt men wat ze aan jou hebben. Een mooi succes was dat de database van het project op mijn ontwerp gebaseerd zal worden. Tegenwind kwam er bij mijn twee lezingen, niet zozeer doordat mijn verhaal niet klopt, maar omdat ik het verkeerd had opgebouwd en stappen had weggelaten.

Aan de andere kant is het allemaal wel heel enerverend en uitputtend. Er is weinig tijd geweest om om te schakelen, het is moeilijk tijd te nemen om te recupereren als er zoveel nieuws op je af komt. Ik merk dat ik tegenwoordig de neiging heb in slaap te vallen tijdens lezingen en dat is niet alleen, zoals ik eerst dacht, vanwege de slechte atmosfeer in de ruimtes waar die lezingen zijn. Gisteren was het op: ik heb van half zes 's avonds tot half twaalf vanmorgen niet veel meer gedaan dan slapen, een beetje murmelen op de bank en een halve hap gegeten. De twee biertjes die ik had gekocht om het weekend te vieren staan nog immer ongeduldig op mij te wachten. Er zijn ook nog wel wat onzekerheden: mijn leven is vol van uitdagingen, maar de grootste uitdaging waar we voor staan is het vinden van een baan voor iemand die pas afgestudeerd is, geen referenties heeft waar je hier wat mee kan, en vist in een door overbevissing vrijwel lege vijver. Dat valt dus nog lang niet mee. Het valt ook tegen wat de universiteit voor ons kan doen: hoewel ik zeker niet de eerste of de enige ben die voor Oxford University komt werken en een partner meeneemt, zijn er geen formele voorzieningen waar je op terug kan vallen. Daar had ik echt wel meer van verwacht.

De balans neigt vooralsnog duidelijk naar het positieve, maar om al te zeggen dat er een volledige landing heeft plaatsgevonden zou te ver gaan. Het zal nog wel even aftasten en zoeken blijven.

Huis NL,  Oxford, 
133 hits; 0 reacties; Reageer

... en stemmen maar!

02-03-10, 23:53

... niet voor mij, helaas. Maar voor mijn ouders (rechts op de foto mijn vader) is het een spannende dag in de gemeente Loon op Zand. Met de pas opgerichte lokale partij waarin PvdA, GroenLinks en (leden van) D66 het voortouw hebben genomen hopen ze een mooie zetelwinst te maken. Mijn vader (huidig fractievoorzitter PvdA) is fractievoorzitter, mijn moeder (actief in GL) zit in het bestuur. Zeven is het doel - dat is een stijging van twee ten opzichte van nu (als je de huidige zetels optelt). Hup Pro 3! We mogen niet stemmen, maar we duimen wel. En we zullen proosten ook. Ik proost ook als Den Haag en Almere bij zinnen blijven, en Nijmegen niet van kleur verschiet.

Klik!

NL Loon op Zand,  Huis, 
157 hits; 2 reacties; Reageer

Heen en weer

12-02-10, 21:52

En toen was ik dus opeens weer even in de lage landen. En opeens was ik ook weer terug. Van Headington naar Tilburg naar Loon op Zand naar Ugchelen naar Loon op Zand naar Nijmegen naar de universiteit naar de kroeg naar Loon op Zand naar Nijm... bommelding in Den Bosch ... via Tilburg naar Eindhoven naar Venlo naar Nijmegen naar een promotie naar een eettentje naar een promotiefeest naar een hotelkamer naar het station op naar Head... verdorie sneeuwproblemen ... naar Roosendaal, met een boemeltje, naar Antwerpen, daar overstappen, naar Brussel, daar rennen naar de Eurostar naar London en dan weer naar Headington. Het was een bliksembezoek met alle adrenaline en uitputting die erbij hoort, en het was voorbij voor het begonnen was. Heel gezellig, overvol, en uiteindelijk nergens echt tijd voor.

Het was echt een vreemde gewaarwording om aan beide uiteinden van een flinke reis 'thuis' te zijn. Het was ook raar om weer in Nederland te zijn en er niet meer te wonen. Het was gek om een beetje zenuwachtig zijn om iedereen weer te zien, te voelen hoe blij mensen zijn om jou weer even te zien en om en her en der op ongepaste momenten een beetje vol te schieten - zoals bij het binnenrijden van de laatste vaste woon- en verblijfplaats. Even terug merkte ik pas echt hoe weg ik was, al leek het eigenlijk ook weer allemaal zo gewoon. Als ik het niet allang was, zou ik nog denken dat je er sentimenteel van wordt.

Het warmste welkom was natuurlijk van Tsjobbe (foto) en dat op zijn geheel eigen totaal onbeholpen wijze. Ik had mij bij thuiskomst om het hoekje geposteerd, zodat hij eerst mijn vader zag, vervolgens door stormde naar mijn moeder en toen omdraaide om routineus terug te lopen - en toen mij zag. Zijn achterpoten kwamen van de grond, en een lik kreeg ik op mijn neus. Vervolgens verscheen het ene na het andere pootje op mijn bovenbeen, werd bij voortduring een snuit onder mijn arm gewrongen. Bidden deed hij ook natuurlijk - dat gaat op beide achterpoten, met de voorpoten naast elkaar druk op en neer maaiend, alsof hij wil opstaan en zijn voorpoten wil gebruiken om zich overeind te fladderen. Het is een lief, doch licht autistisch beest, hij heeft witte haren, en ik had een zwarte jas aan. De haren hebben Headington gehaald.

Huis Oxford,  Nijmegen,  Loon op Zand, 
169 hits; 1 reactie; Reageer

Thuis. Werkkamer. Uitzicht.

04-02-10, 10:42

Huis Oxford, 
165 hits; 0 reacties; Reageer

De dingenzoeker

02-02-10, 10:00

Ok, so you should check out the completely revamped website of my sister, she is really making beautiful things. What's more, she is now also posting regular updates and news and stuff. It is not yet blogging, but it's coming close.
JanaFlohr.com.

Dingenzoeker huis,  design,  kunst, 
193 hits; 1 reactie; Reageer

Pegels

09-01-10, 19:25

Onze achtertuin, gisteren. Ik denk dat ik nog nooit zoveel ijspegels heb gezien als deze dagen hier. Het lijkt er toch op dat de daken hier iets slechter geïsoleerd zijn dan in Nederland.

Oxford Huis, 
138 hits; 0 reacties; Reageer

Bijna klaar

09-01-10, 10:00

Ons huisje is inmiddels bijna klaar. Ik moet nog twee dozen met cd's uitpakken en dat is het dan zo'n beetje. In die laatste fase concentreer je natuurlijk de verhuisspullen op één plaats, en aangezien we nog steeds geen sleutel hebben van de achterdeur en dus niet de tuin in kunnen, laat staan de schuur, hebben we daarvoor slechts de beschikking over ons halletje. Het is lichtelijk irritant, vooral omdat onze verhuizer besloten heeft dat we de dozen mogen houden omdat de kosten van het ophalen niet opwegen tegen de baten van het hergebruik. Erg genereus, maar waar brengen we ze nu heen? Als iemand ze gratis af wil komen halen...

Huis verhuizen,  Oxford, 
133 hits; 0 reacties; Reageer

Winterpret

08-01-10, 16:51

Net als ons koude kikkerlandje is ook Albion getroffen door een koudegolf en een flink pak sneeuw. Het ziet er geweldig uit, zeker hier in Oxford, met al die statige gebouwen, en er is voor het weekend nog meer sneeuw voorspeld, dus voorlopig wonen we in een witte wereld en kijken we elke ochtend over de witte velden ten noorden van ons optrekje.

De Engelsen accepteren alle sneeuw met een voor Nederlanders ongekende gelatenheid en positivisme: er zijn geen opgewonden koppen in de kranten, er wordt niet gezeurd over de ongemakken - 'well, we are not used to this, so we didn't invest in it' - en dat terwijl de verlamming van het openbare leven vrijwel totaal was de afgelopen dagen: scholen waren dicht, winkels waren dicht, de bibliotheken gingen later open en eerder weer dicht, en in Oxford reden de bussen wel, maar in en tussen de dorpen was het huilen met de pet op. Fietsen is volstrekt onmogelijk, en ook hier is het strooizout al bijna op - en het eind nog niet in zicht. Je hoort wel vergelijkingen met eerdere winters, en een die al een paar keer is opgedoken is die van ... 1963. U weet wel, die winter van die afgevroren ledematen tussen Dokkum en Ljouwert. Blijkbaar was er toen een vergelijkbare overlap tussen onze koude en de barheid in het Verenigd Eilandenrijk.

Wat Britten dan weer wel als idioten doen is sneeuwpoppen bouwen. Alsof er een woedende godheid tevreden gesteld moet worden is iedereen zijn eigen sneeuwpop aan het maken. Op St. Giles', tegenover het Classics centre trof ik woensdagochtend bovenstaand tafereel aan. Geweldig. Perfecte symmetrie, en de Opperknuppel aan het hoofd. Inmiddels reeds grotendeels gesneuveld natuurlijk, maar het was er wel.

Oxford sneeuw,  winter,  weer,  huis,  werk, 
141 hits; 2 reacties; Reageer

Huiskamer

05-01-10, 11:31

Uitgepakt, ingericht, en geordend.

Huis Oxford, 
205 hits; 6 reacties; Reageer

Uitpakken en inrichten

01-01-10, 18:37

Wellicht heeft u het via de geijkte media al vernomen, maar het ging wat met horten en stoten, het hele proces. Het begon met het verdwijnen van een portemonnee in een koffiebar. Ik moet mijn complimenten maken, want het is een goede dief: wij zijn allebei nog steeds van mening dat er niemand in de buurt van mijn jas is geweest. Maar hij is en blijft weg. Geen verdere schade gelukkig, maar zo'n verhuizing is nou net niet het ideale moment om zonder plastic te zitten.

Vervolgens kregen we zonder problemen de sleutel... van de voordeur. De achterdeur, de tuin en het fietsenhok blijven vooralsnog ontoegankelijk. Wat een gedoe, maar het zal wel goedkomen. De verhuizers deden verder hun gebruikelijke prima werk, maar hoe krijg je die verwarming aan? Alles was hermetisch uitgezet, en er was geen handleiding die ons vertelde dat je op twee plaatsen in het huis drie handelingen moest verrichten om de verwarming en het warme water aan te krijgen. Vooral die knop van dat warme water hebben we pas na twee dagen gevonden...

Het huis is verder in orde, maar het is echt passen en meten om al onze spullen zo te plaatsen dat we er ook nog aangenaam kunnen leven. Inmiddels staat het aardig en ja, ik voel me er langzaam thuis. We hebben nog geen tv, telefoon en internet - de foto's komen later - dat komt zelfs pas rond 20 januari, zucht, lang leve Virgin Media - maar het is toch frappant hoeveel je spullen toevoegen aan een verder vreemde ruimte. Er is nog veel te regelen en te doen, en spierpijn woekert op de meest vreemde plaatsen, maar het begint er leuk uit te zien.

Huis Oxford, 
166 hits; 0 reacties; Reageer

Supermarkten inspecteren

28-12-09, 19:55

Vandaag zaten we tussen de wal en het schip: we waren gisteravond laat aangekomen in Oxford, en krijgen morgenochtend de sleutel, dus we hadden rustig de tijd om te acclimatiseren en een beetje her en der rond te kijken. Met lijn acht naar Headington, en vervolgens door het park naar ons nieuwe huisje, waar we nog niet naar binnen konden, maar wel voor het raam konden kijken en konden vaststellen dat het inderdaad klein maar fijn is, dat we veel meer keukenkastjes hebben dan in Nijmegen, en dat de letting agency een fles met een briefje als welkom had neergezet. Vervolgens liepen we een rondje door de wijk, langs het kerkje, over de Old High Street. Het is nog steeds een mooie omgeving, maar of en hoe snel dat went moet nog blijken.

Al vrij snel belandden we in de supermarkten bij ons om de hoek. Het zijn er twee, en ze behoren allebei tot het wat duurdere segment, maar van de prijzen zijn we nog niet geschrokken. Wel is het fijn te weten dat er fatsoenlijk brood bestaat, dat het niet onbetaalbaar is, en in ruime mate voorhanden. Kaas is er ook, en de flakes met gedroogde vruchten zijn zelfs stukken goedkoper dan in onze voormalige C1000 aan de Jacobslaan. Er is, niet onbelangrijk voor sommigen, een ruime keuze aan chocolademelken. Belgische bieren, u ziet het, zijn er ook, maar wel alleen in flessen van Engels formaat... De vraag is simpel doch relevant: wordt dat nood of deugd? We zullen het zien. Morgen wonen we er. Hopelijk dan.

Oxford Huis,  Supermarkt, 
154 hits; 5 reacties; Reageer

Married with... a dog

28-12-09, 19:52

"En ik zal ze leren, dat ik er niet bij mocht zijn! IK ZAL ZE LEREN!"

Huis Wraak,  Tsjobbe, 
129 hits; 0 reacties; Reageer

O denneboom, o denneboom

25-12-09, 8:00

Vrolijk Kerstfeest.

Kerst huis, 
123 hits; 0 reacties; Reageer

Leeg

23-12-09, 12:00

Het ging eigenlijk allemaal zoals het zou moeten gaan, ondanks een sneeuwlaag van zo'n 15 centimeter voor mijn huis. Godzijdank besloot het maandagavond laat te gaan dooien, en werden de wegen gaandeweg de dag beter begaanbaar. Zaterdag, zondag en maandag hadden we hard doorgewerkt om alles in te pakken en af te breken. De laatste nacht sliepen we op ons matras op de grond in onze slaapkamer, een laatste toevluchtsoord van bewoonbaarheid in een verder ontmanteld appartement. Stipt op tijd arriveerden de verhuizers, en om een uur of één was het gepiept: vijf uurtjes sjouwen met behulp van een liftje via het balkon, en klaar was Clara. In de middag verwijderden we het laminaat, en poetsten we de keuken, en het witgoed, dat bij familie een plaats zal vinden. Door de verbeterde weersomstandigheden kan er morgen familie komen om te helpen de woning opleverklaar te maken en de apparaten mee te nemen. De logistieke complicaties die zich zondag leek af te tekenen vallen dus uiteindelijk best wel mee. Morgen kom ik voor het laatst in mijn oude huis.

Wat het me doet? Nou, eigenlijk, niet zo gek veel. Ik zag er wel een beetje tegenop, vorige week, maar als je eenmaal bezig bent haal je zoveel genoegdoening uit het proces dat er voor existentiële vragen op metaniveau weinig plaats is. Ach, het is best raar, maar dat is het ook wel zo'n beetje. Van tevoren was het groter dan het nu voelt. Maar zo werkt dat voor sommige lieden. Meer dan met betrekking tot het huisje heb ik soms wat melancholische oprispingen omtrent de fietspaden rond de goffert, waar ik de afgelopen jaren zo vele kilometers verrend heb, bijkomend van de stress en onzekerheden op het werk, wachtend op spontane antwoorden op vragen die zich al ploeterend expliciteerden. We hebben niet goed afscheid kunnen nemen, de tegels en ik, vanwege de sneeuw. Maar wat uiteindelijk toch het meest door mijn hoofd spookt zijn de mensen van hier. Collega's, vrienden, alles daartussenin, uitgezonderd een enkeling die met mij de loterij heeft gewonnen en zich later in de lente ook in Oxford zal melden. Er zullen natuurlijk nieuwe mensen voor in de plaats komen, en met hen zullen we het ook hartstikke leuk hebben. Daar niet van. Maar het is toch een korzelig, knarsetandend onderbuikgevoel. Sommigen ken ik al heel lang, anderen leerde ik nou juist net een beetje kennen, sommigen waren wat meer van de korte lolligheid, anderen van de intellectuele (en quasi-) discussies in heldere en minder heldere omstandigheden, weer anderen juist direct en tot op het bot over de dingen die er echt toe doen.

Niemand verdwijnt natuurlijk echt helemaal van de radar, maar alles wordt wel anders - zoveel is wel duidelijk. Het gekke is, het is niet eens echt een punt van zorg - het zal zijn zoals het zal zijn, en wat kun je nou eigenlijk eraan doen? Het is meer een soort achtergrondruis, iets dat de schouders een klein beetje naar beneden trekt en emotionele bandbreedte vraagt. Het voelt een beetje zoals een o zo vertrouwde woonkamer zonder laminaat: bekend, onwennig, maar vooral leeg.

Huis Verhuizen,  Oxford,  Nijmegen,  gravity always wins, 
159 hits; 2 reacties; Reageer

Opa's piano en de wankele lift

23-12-09, 0:27

Huis Verhuizing,  Oxford,  Nijmegen,  Muziek, 
141 hits; 0 reacties; Reageer

Winterlogistiek

20-12-09, 20:46

Indrukwekkend is het wel, dat winterweer. Ik kan me niet herinneren dat ik - in Nederland - ooit sneeuwval van dergelijke proporties heb meegemaakt. Zo'n alledaags rondje door de Goffert wordt dan al snel een heuse expeditie, waarin alles anders is dan normaal. Dat is het natuurlijk sowieso al, want we zitten midden in de ontmanteling van onze hut, zoals de foto laat zien. De boekenkasten, en de andere kasten in de woonkamer, zijn al leeg, we beginnen nu aan de keuken, en ik ga zo het hok beneden onder handen nemen. Onze voorbereiding loopt tot dusver op schema, wij zijn dinsdagochtend klaar om verhuisd te worden.

Maar logistiek ligt het dezer dagen natuurlijk allemaal wat lastiger: een simpel ritje naar de stort is een complete wereldreis, en met een busje van Brabant naar Nijmegen rijden om wat witgoed op te halen zou in ieder geval vandaag onbegonnen werk zijn geweest. Van de verhuizer hebben we nog geen alarmerende gehoord, maar we hebben ons toch ook even afgevraagd of ze wel in staat zijn om te werken, laat staan om veilig met onze spullen naar het westen des lands te rijden. Maar goed, de omstandigheden kunnen natuurlijk wel snel veranderen, en veel beroerder dan nu kan het niet worden. Vooralsnog maken we ons niet ongerust, want zelfs als, dan zal het ook wel weer in orde komen. Als we zelf maar klaar zijn om dat wat mee moet mee te geven, en dat gaat wel lukken. Het huis hier vervolgens leeg en schoon krijgen is een ander, iets gecompliceerder verhaal, maar ook dat zal zich oplossen.

Problematischer is wellicht de situatie rond de kanaaltunnel: dit weekend is er niet gereden, en er worden momenteel geen nieuwe tickets verkocht tot en met 26 december. Het gaat rond de tunnel in ieder geval dooien in de tweede helft van de week. Je mag hopen dat ze over zeven dagen in ieder geval de dienstregeling weer 'op de rails' hebben. Anders moeten we zwemmen

Huis Winter,  Nijmegen,  Verhuizen, 
117 hits; 0 reacties; Reageer

Langlaufen in de Goffert

20-12-09, 17:35

Huis Nijmegen,  Sneeuw, 
114 hits; 0 reacties; Reageer

De kerk in de achtertuin

15-12-09, 10:00

Behalve een vallende haai staat er niet ver van onze nieuwe stulp ook een best wel poepig kerkje, St. Andrews, van een klein millennium oud... Ik heb gisteren vastgesteld dat mijn renparcours er juist voor langs loopt.

St Andrew, Headington, Oxford belongs to an ancient parish some 2 miles north of the centre of Oxford. It straddles the escarpment of the Oxford Heights, a ridge of hills that stretches from Faringdon to Brill. The Corallian limestone and sandstone resulted in Headington becoming synonymous with quarrying. King Ethelred the Unready (c.968 - 1016) is thought to have been christened here. The first documentary reference to the church here was in a charter of Henry I from 1122, granting the chapel at Headington to the Canons of St Frideswide’s. The tower and south aisle are 14th century, with a chancel from a century later, and the nave is 19th century, as is the north aisle extension and vestry. The church sits at the heart of Old Headington, and its eight bells are ideal for very fluent ringing.

Klik!

Headington Oxford,  Huis, 
139 hits; 0 reacties; Reageer

Untitled 1986

13-12-09, 15:00

Waarschijnlijk, als ik dit langs een andere weg was tegengekomen, had ik deze foto ook hier getoond, maar nu stond ik vorige week opeens in levenden lijve oog in oog met dit kunstwerk van radiopresentator Bill Heine dat officieel naar de naam 'Untitled 1986' luistert. Nog relevanter: ik bevond mij op dat moment op een slordige 1200 meter van ons nieuwe huis in Headington, Oxford, en was net naar de letting agency geweest om onze definitieve interesse kenbaar te maken. Dit is de beruchte 'Headington Shark', die sinds 9 augustus 1986 vastgeklemd zit tussen de nok en de zoldervloer van het huis van zijn schepper, alsof hij uit de lucht is komen vallen. Natuurlijk was er een hoop gedoe over: de autoriteiten wilden het weghalen, omdat het een gevaar zou zijn en zonder toestemming was geplaatst. De bevolking heeft het tegengehouden. Ik weet niet of ik blij zou zijn met zo'n haai in het dak van de overburen, maar als moderne kunst vind ik het werkelijk buitengewoon geslaagd.

Klik!

Headington kunst,  huis,  Headington Shark,  Oxford, 
122 hits; 0 reacties; Reageer

Het is begonnen

08-12-09, 19:44

We hebben definitieve bevestiging. Nu moet het contract nog getekend worden en het geld nog overgeboekt. Ik ben maar alvast begonnen met het kaf van het koren te scheiden en een goed het mes te zetten in de geaccumuleerde stapels pulp op de planken van mijn boekenkast. Weg met die stoffige studieboeken, weg met die kutpocketjes van Youp en Mart, weg met die campinggids uit het jaar 2000 en die interrailboeken uit 1995. Survival of the fittest, helaas.

Huis boeken,  verhuizing, 
125 hits; 4 reacties; Reageer

Dank u, anonieme Sint

07-12-09, 0:48

Dat zal er zeker voor zorgen dat we Holland niet vergeten. En wireless internet doet hoop ik ook wonderen.

NL Sinterklaas,  Huis, 
63 hits; 0 reacties; Reageer

Kogel door de kerk

04-12-09, 13:22

Het oordeel van de commissie is dat ik door mag naar de volgende ronde: de verdediging, hetgeen naar alle waarschijnlijkheid plaats gaat vinden op een maandag in maart, maar dat wordt volgende week definitief vastgelegd. We gaan dus nu echt - en we weten ook al waarheen, en binnen niet al te lange tijd ook wanneer precies. Ik kijk uit over de Nijmeegse bossen, het is donker, tien over half twee, vier december. Ik zie twee oude kloosters, een koepelkerk met twee torentjes, heuvels, loofbomen, naaldbomen. Zuidenwind, de rook uit de schoorsteen buigt strak naar links. Daarachter ligt Duitsland. Vaak heb ik dit plaatje al gezien, in verschillende stadia van grauwheid en fleurigheid, en binnenkort werp ik mijn laatste blik op de wereld van achter dit bureau. Over een maand heb ik een ander bureau, zonder zicht op de buitenwereld, en ver van huis.

Gadverdamme. Weemoed. Hoog tijd voor een pot bier straks. En wat moet ik nog een hoop zooi opruimen.

werk huis,  Oxford, 
107 hits; 0 reacties; Reageer

Een huis met een tuin

02-12-09, 9:23

Als er geen gekke dingen gebeuren, dan verhuizen we binnenkort naar een huisje in het noordoosten van Oxford, vlakbij de ringweg (die we niet horen). Headington is een van die dorpjes die in de loop der jaren is opgeslokt door het almaar uitdijende Oxford, maar toen ik er gisteren links reed kreeg je niet een stads gevoel. Vanaf de straat waaraan het hofje ligt waar het huisje dat we op het oog hebben staat heb je een wijds zicht over het akkerland van de omgeving. Boven hebben we straks als het goed is twee slaapkamers, beide vrij groot, beneden hebben we een grote woonkamer, een hal en een keukentje met alles erop en eraan. In ruimte gaan we erop vooruit en in woonomgeving gaan we er zeker niet op achteruit. Maar ik hou dus nog een slag om de arm, want het staat nog niet zwart op wit. Het gaat wat anders hier dan in Nederland: we hebben nu een principeakkoord met de landlord over de financiële kant van de zaak, en nu is de volgende stap dat de referenties gecheckt worden om na te gaan of we niet eigenlijk langharig werkschuw tuig of andersoortig schorriemorrie zijn. Geen idee hoe kieskeurig ze zijn, en hoe vaak een deal op zoiets nog afketst, ik hoop er maar het beste van. Maar ergens is het een beetje te mooi om waar te zijn. Er moet welhaast nog ergens een adder onder het gras zitten.

De ligging van het huis heeft één nadeel: Headington ligt zo'n 40 meter hoger dan het centrum van Oxford, en dat hoogteverschil is ruimtelijk nogal geconcentreerd over een lengte van zo'n 500 meter. Dat maakt al met al een behoorlijk steile klim - Headington Hill - die je niet even op de macht kan nemen, merkte ik gisteren, nadat ik mijn longen aan gort had gereden. Rustig aan gaat een stuk beter. Het voordeel is dat je 's ochtends vrij snel op je werk bent en dat je 's avonds meteen een work-out hebt. En dat je dus eventueel overmatige alcoholconsumptie - waarvan ik mij natuurlijk in sterke mate afvraag of dat hier überhaupt gaat geschieden - meteen al weer verwerkt hebt.

Oxford Huis,  adders,  gras, 
179 hits; 12 reacties; Reageer

Emigreren (2)

26-11-09, 15:07

Goed. Zo'n emigratie is dus geen kattepis. Dat wisten we al, en als we het nog niet hadden geweten, dan hadden we dat ook best nog wel kunnen bedenken ook. Verhuizen binnen Nederland is al een stressvol gebeuren, naar het buitenland is een megaproject, en dan ook nog over de plas maakt het niet beter. Niet weten waar je over een dikke maand zal wonen voelt als met hoge snelheid in de duisternis op een betonnen muur afrijden, niet weten hoe lang het nog duurt en vertwijfeld blijven grijpen naar die stuurknuppel - keer op keer zonder succes. Zo'n boek schrijven, ik mag het misschien niet zeggen, maar dat is relatief bezien eigenlijk best wel makkelijk: je sluit jezelf op achter een computer of in een bibliotheek, doet een kunstje waar je al jaren voor getraind bent, overdenkt het eens wat, loopt een ommetje, schrappen, vijlen, en langzaam groeit het. Het kost tijd, denkkracht, creativiteit, en doorzettingsvermogen, maar dat zijn kwaliteiten waarover ik me niet al te druk hoef te maken. Verhuizen vraagt stressbestendigheid, assertiviteit, onderhandelingsvaardigheden, geduld, improvisatievermogen en organisatievermogen en van die vaardigheden, moet ik toegeven, bezit ik vooral de laatste in zekere mate. Langzaam worden de scenario's duidelijk en beginnen puzzelstukjes op hun plaats te vallen. Er komt een verhuizer en we gaan niet bankroet. Dat is al heel wat. Maar we kunnen nog steeds niets plannen en weten nog steeds niet waar we in januari wonen. Dat is een aardige stressfactor.

Vandaag is de huizenjacht geopend: we volgen al weken trouw het aanbod op internet, en na gisteren een lijstje gemaakt te hebben, ging ik vandaag bellen om volgende week te kunnen kijken. Van de vijf huizen op het lijstje bleken er helaas drie toevallig net vanmorgen verhuurd. Twee kunnen nog wel bekeken worden, maar worden ook door anderen bekeken. Nou zijn wij, dat begrijpt u natuurlijk, absoluut geen gemiddelde mensen met gemiddelde wensen - wij zijn buitengewoon bijzonder - maar het blijkt dat er toch heel veel van onze soort zijn die zoeken in vergelijkbare prijsklasses en een vergelijkbaar eisenpakket hebben. We zijn allemaal heel bijzonder en willen allemaal in bijzondere mate hetzelfde: veel kamers voor weinig geld in een mooie wijk. Het maakt het nog een beetje extra spannend. Er is ook wel aanbod, maar dat circuleert erg snel: wat maandag verschijnt, wordt dinsdag bekeken en is woensdag verhuurd. Maar als alles goed gaat, weten we volgende week meer. Dat zou me wat zijn.

Oxford huis,  werk,  stress, 
181 hits; 4 reacties; Reageer

Zeg maar dag met je spullen

26-11-09, 15:02

... een goede reden om je spullen niet op te slaan als je voor een paar jaar naar het buitenland gaat. We hebben er even over gedacht, maar we vonden het sowieso al niet leuk om dat te doen. Maar als je dit dan ziet, weet je ook weer waarom - hoewel het natuurlijk altijd ook met je eigen huis kan gebeuren. Maar dat is anders. Ofzo.

Klik!

Huis Oxford,  Verhuizen,  Opslaan,  London's Burning, 
166 hits; 2 reacties; Reageer

Pro3

05-11-09, 13:53

Gefeliciteerd!

Klik!

Loon op Zand Politiek,  huis, 
133 hits; 2 reacties; Reageer

Het eerste lustrum, een overzicht

17-09-09, 15:29

Hoera! We bestaan vijf jaar! En dat moet gevierd worden. Maar niet nu. Nu moet er eerst een proefschrift af. En rap ook. Niet getreurd. We hebben even in de krochten van ons geheugen gegraven, gewroet in de archieven, en een paar gouwe ouwe onder elkaar gezet.

Albergo Candy (2005)
Dag Bufje (2005)
Erasmusgebouw, lift E (2005)
Weer Online (2005)
A Day In The Life (2006)
De Nachtmerrie (2006)
Stormin' Home (2007)
Zondagmiddag. (2007)
Gegeven Paard (2007)
Opgesloten (2008)
O Pluvius Ontzie ons! (2008)
Shahadah (2008)
Rotello, het ontbijt (2008)
Rood, Swert & Groen (2008)
De Mens is Goed! (2009)
Het Conceptuele Landschap (2009)
En toch heb ik een mooi leven (2009)
Acht (2009).

Lang zal ik leven!

Huis
138 hits; 3 reacties; Reageer

Krümelmonsterkeckse

31-08-09, 11:27

Lekker snoepen in de Apenheul. Ik sluit mijn ogen en zie een gibbon door de bomen zwieren, een gorilla in het gras zitten, en een slingeraap een routineuze val maken van 50 meter. Doet ie dagelijks.

Huis
104 hits; 1 reactie; Reageer

London

19-08-09, 9:56

Een paar daagjes waren we er maar tussenuit. Donderdag vroeg weg, maandag laat weer terug. Vijf dagen, vier nachten. De bestemming stond al vast voordat duidelijk was waar we de komende drie jaar van ons leven gaan doorbrengen, maar speciaal voor de gelegenheid hadden we dan maar een dagexcursie aan het programma toegevoegd. Vier dagen Londen. Een dag Oxford. En dat allemaal onder een stralend blauwe hemel.

Eigenlijk is Londen, althans het centrum, best een leuke, open, gezellig-rommelige-en-tegelijk-ook-sjieke bedoening. We hebben er veel rondgedwaald. De beste momenten waren buiten. Zodra je ergens binnenkomt, beland je eigenlijk steevast in een dikke brij van strompelende, waggelende, aw-this-is-maaaarveles-roepende manisch fotograferende vakantiegangers. Het British Museum is nog wel het ergste. We hebben het er drie keer een uur of wat uitgehouden, maar dan is het in ieder geval voor ondergetekende ook echt tijd om te gaan. Bloeddoorlopen ogen. Moordneigingen. En andere vergaande vormen van imperfectie met dreigende ondertoon. The National Gallery is iets beter, afgezien van de afdelingen ná de renaissance. Overigens zelden zoveel Nederlandse kunst bij elkaar gezien. Nu ja, de vorige keer dat ik er was dan. Natuurlijk is ook de collectie van het British Museum geweldig, al hoort de helft er niet thuis. De volgeschreven plankjes uit Vindolanda - dat is wel echt mooi materiaal.

Lekker eten kan men er ook, in Londen. Voorwaar, dat is geen onbelangrijke zaak. Men blijve dan echter wel ver verwijderd van de lokale keuken. Het beste Italiaanse voer sinds tijden aten we in Ristorante Capuchetto vlakbij Cambridge Circus. Ze komen uit Puglia, en dat proef je. Grieken heb je er ook, en zowaar met enige culinaire allure. The Real Greek op de zuidoever van de Thames net ten westen van Tate Modern is zo'n voorbeeld. Geen ouzo, goddank, maar een zelf samengesteld menu van Mezze. Met enige moeite slaagde ik erin mijn reisgezelschap te verleiden tot een potje Indian Cuisine. Dat mag je toch eigenlijk niet overslaan. Lang leve het Britse koloniale verleden, maar ik geef het grif toe: ik heb gezweet. Mijn 'traditional slightly spicy Persian meal' ontpopte zich al vrij snel als een soort vuurbom die langzaam steeds verder ontplofte en slechts geblust kon worden met twee flinke pints slap bier. Lekker was het wel.

Maar uiteindelijk was het natuurlijk vooral het stadslandschap dat het hem deed. Statige wijken met Victoriaanse huizenblokken. De docklands op de zuidoever, de laatste decennia volledig opgepimpt en nu echt een leuke buurt om doorheen te slenteren. De parken. Natuurlijk de parken. Niet te vergeten de parken. Russell Square. Hyde Park. Kensington Gardens. Green Park. St. James' park. Lekker lezen op zondagmiddag in de schaduw en dan begint opeens een koor achter je te zingen. Golden Earring nota bene. In St. James' park troffen we een volledig, aan het geluid te horen niet onprofessioneel blazersensemble. Wij en de pelikanen in de vijver hebben vol aandacht geluisterd.

Dus nu nog fris anderhalve week ertegenaan en dan nog éénmaal naar Rome, alwaar het momenteel 36 graden is. Dat mag wel wat minder worden.

Huis
62 hits; 0 reacties; Reageer

Ondergang

01-08-09, 11:30

Nijmegen. De Goffert, maandag 27 juli 2009, kort na tienen. Het naaldbos, de laatste stralen, en 52 degrees.

Huis
68 hits; 0 reacties; Reageer

Dreiging

31-07-09, 11:30

Nijmegen. De Goffert, maandag 27 juli 2009, uurtje of half tien.

Huis
142 hits; 1 reactie; Reageer

De wandelaars

25-07-09, 23:43

Nu weet ik het weer. Het was donderdagochtend dat ze langs kwamen. Vanaf vijf uur. Luid Zingend. Maar vooral: met de nieuwe bewoners van hiertegenover luid klappend en schreeuwend. Het laat een mens zweven tussen slapen en waken. Maar ach, eigenlijk is het één dag per jaar best te velen. En het was de laatste keer.

Huis
45 hits; 0 reacties; Reageer

Acht

30-06-09, 19:10

Het is een vreemde dag geweest. Het is nu tien voor acht, ik zit achter mijn buro. Eindelijk. Ik heb een verstandig advies gekregen: ga naar huis. Dat ga ik zo dadelijk dan maar doen. Het was allemaal erg hektisch. Hot, her, en tussendoor ook nog eens allerlei overleggen en jaargesprekken. Maar het is vooral die dag - en dan bedoel ik DIE dag. Vandaag alweer voor de achtste keer. Ik registreer dat ik er hier nog nooit echt op ben teruggekomen, althans, niet op de dag zelf. Vanavond eet ik met mijn begeleider en elke keer - het is niet voor het eerst dat we elkaar op deze dag spreken - merk ik weer hoeveel het voor veel mensen betekend heeft en nog steeds betekent. Dertig juni staat getatoueerd en dat gaat nooit meer weg.

Eigenlijk zijn het voor mijzelf vooral wazige beelden. Meer dan de belevenis, de psychische schok, is het het sensitieve dat blijft hangen en dat opeens, op soms totaal onverwachte momenten, opduikt. Wat je ziet, wat je hoort, wat je ruikt. Het is zoiets onplaatsbaars, lijkt het wel, dat het niet eens een echte gebeurtenis is, maar meer een collectie waarnemingen. We zijn twee keer over de kop geslagen. Met honderdveertig kilometer per uur op weg naar Pompeii. Drie van ons hebben het niet gered en wie wel en wie niet was pure willekeur. Ons bestelbusje was - vrij letterlijk - een dubbeltje op zijn kant en voor mij viel het net, maar dan ook net, de goede kant op. Het proefschrift van mijn begeleider kleurde die dag voor altijd gitzwart. Ouders verloren kinderen, dochters verloren een vader, studenten verloren vrienden. En ik ben er nog.

Daar zit hem ook het vreemde: hoe ik het ook probeer, veel emotie zit er niet aan vast. Ik begrijp dat ik iets uitermate schokkends heb meegemaakt. Rationeel weet ik dat het een moment is dat altijd bij je blijft, en dat lijkt ook zo te zijn. Ik ben herhaaldelijk geëmotioneerd geraakt door de emoties van anderen, zeker: het verdriet van verlies heeft ook mij geraakt. Maar ik heb geen verdriet over wat mij overkomen is en ik heb er geen groot trauma aan overgehouden. Echt gemis, zoals anderen dat ervaren, ervaar ik niet. Dat voelt onjuist en onlogisch, maar ik kan alleen maar accepteren dat het zo is, want zo is het en niet anders.

Mijn hoofd zit vol met glas, onderhuids, en bij vlagen is het onrustig, maar ook dat: het is er gewoon. Het is gewoon geworden. Zolang het blijft zitten, wordt het niet confronterend. En dus zijn het vooral wazige beelden. Flarden van waarnemingen die soms, op onverwachte momenten een directe associatie oproepen. De penetrante lucht van schroeiend rubber waarvan mijn buik nu nog steeds samentrekt als ik het ruik. Mensen die komen helpen. Vage beelden van de onzen, gereduceerd tot silhouetten. Rillend van het koudegevoel dat een lichte shock met zich meebrengt en dat op een zwoele zomeravond. Een operatiekamer met een donkerharige arts die lijkt op de portier van Motel Villa dei Misteri. Foto's waaruit blijkt dat er nog meer glas in de hand zit.

Het zijn allemaal waarnemingen, en nu, acht jaar later, accepteer ik dan maar dat het beelden zijn en dat ze bij me horen, maar dat ik er geen afschuw of angst bij voel, maar niets. Domweg niets. Niet rubriceerbaar. Het zal de adrenaline wel zijn die door mijn lijf gierde toen ik het allemaal over me heen liet komen. En toch schiet ik soms, heel soms, vol. Laatst stond ik in een boekhandel en bladerde ik door een boek geschreven door een vriendin van mijn moeder. Haar zoon heeft minder geluk gehad dan ik en is er niet meer. Dat raakt me. pas als ik het verdriet van een ander proef, van een direct betrokkene die ik kan vergelijken met een dierbare, dan voel ik het, en dan begrijp ik het een klein beetje. Misschien.

Huis
324 hits; 5 reacties; Reageer

Naakt en glibberig

24-06-09, 23:55

En toch vind ik ze mooi, zeker in uitvergrote vorm. Ze zijn overal dezer dagen.

Huis
168 hits; 1 reactie; Reageer

Evenwicht

12-06-09, 0:19

Nederlandse Studentenkampioenschappen Turnen. Nijmegen, Afgelopen zaterdag. Klik.

Huis
125 hits; 5 reacties; Reageer

Run, Forest! Run!

29-05-09, 0:17

Ik zit hier met gloeiende bovenbenen en een heilzame uitputting over mij. Slapen is nog te vroeg. Het is uit de hand gelopen. Ik ging rennen, vanavond. Ik had gisteren ook al willen rennen, want ik mocht een avond niet werken van mezelf en ja wat moet je dan eigenlijk in het leven? Gelukkig werd ik gered door Barcelona, Manchester United en een fles Willeke (dank!). Maar vanavond was regulier dus begon ik iets na half negen aan mijn drie rondjes. Het ging wel lekker. Het was mooi weer, niet te warm, niet te winderig, nog licht, ideaal weer om er eens duchtig tegenaan te gaan. Ik besloot, na twee rondjes van de drie, dat ik er nog een vierde aan vast zou knopen, en een dikke ronde later - het ging alleen maar harder en kostte allemaal steeds minder moeite - om aan die vierde ronde nog een halve toe te voegen. Langzaam gleed ik weg in een heerlijke steady state. Vijftien kilometer werd het. Ik voelde mij net Forrest Gump.

Het zal er wel mee te maken hebben dat ik net begin aan een nieuw hoofdstuk en echt weer even koers moet bepalen. Ik ben ook werkelijk compleet neurotisch. Dan sta ik weer op, loop ik naar de gang, toch maar weer terug, een halve zin typen, koffie halen, nu.nl, het stuk van gisteren herschrijven, wetend dat dat nog wel een paar keer zal gebeuren, en naar het scherm staren, wetend wat je wil vertellen, maar nog niet helemaal de woorden kunnen vinden. Dan maar weer koffie halen. Straks, als de boel op de rails staat, dan heeft het ook weer zin om 's avonds of in het weekend een stukje door te werken, maar nu geeft dat alleen maar extra onrust. 's Avonds zit je dan toch niet helemaal lekker. Het heeft gewoon tijd nodig, dat gevecht met het verhaal, en die tijd is er, maar dat geduld... En dus ga je dan rennen, en loopt het uit de hand. Run, Forest! Run!

Huis
116 hits; 5 reacties; Reageer

Dichterbij komen

28-05-09, 9:51

Park brakkenstein, gisterenmiddag. Ze leken haast nieuwsgierig...

Huis
61 hits; 0 reacties; Reageer

Dichtbij komen

27-05-09, 16:07

Nijmegen, Park Brakkenstein vanmiddag. Ik liep even een ommetje om even nate denken over het nieuwe hoofdstuk. Op de vlonder in de vijver zaten deze twee eenden. Ik mocht verbazingwekkend dichtbij komen, zoals u ziet.

Huis
76 hits; 0 reacties; Reageer

Kleine Mannekes

16-05-09, 14:26

Nijmegen is een dorp.

... Directe aanleiding was de oprichting van een uit gemeenteraadsleden bestaande commissie die de perikelen rond de Nijmeegse schouwburg en de opgestapte baas Albert Krielen gaat onderzoeken. De PvdA schoof haar eigen fractievoorzitter Rutger Zwart (die de kwestie aanzwengelde) naar voren om deze commissie te gaan leiden; GroenLinks en SP vonden dat 'voor de beeldvorming' zeer onverstandig. Reden: omdat de PvdA-wethouders Depla en Kunst mogelijk onder vuur komen te liggen in het uit te voeren onderzoek, zou het aanstellen van een PvdA-commissievoorzitter de schijn van een doofpot kunnen wekken. SP en GroenLinks deden deze week een klemmend beroep op Zwart om zijn kandidatuur in te trekken. Die deed dat niet. Uiteindelijk moest de ruzie over het voorzitterschap aan de gemeenteraad worden voorgelegd; die verkoos Zwart nipt boven GroenLinks-tegenkandidaat Roorda. Volgens PvdA'er Beck hebben SP en GroenLinks geprobeerd Zwart onderuit te halen 'als straf voor zijn vasthoudendheid in deze kwestie, die leidde tot de val van SP-wethouder Lucassen'. SP en GroenLinks ontkennen dat ten stelligste. "Maar ik zal eerlijk zijn: deze kwestie geeft aan dat het nu slecht gaat binnen links", zegt GroenLinks-fractievoorzitter Noël Vergunst. Waar het volgens de PvdA vooral op persoonlijk vlak niet botert in de coalitie, wijten Vergunst en SP-fractievoorzitter Hans van Hooft jr. de onderlinge wrevel vooral aan 'een verschil in politieke stijl'. "Hoe de PvdA ageerde tegen wethouder Lucassen, was gewoon niet fris", aldus Van Hooft.

Gelderlander.

Huis
89 hits; 2 reacties; Reageer

Vruchtbaarheid

11-05-09, 20:35

Allemaal kikkervisjes in dat kleine vijvertje in de Goffert. Niet te geloven zoveel. Lang leve de moordende natuurlijke selectie die daar de komende dagen gaat plaatsvinden.

Huis
79 hits; 0 reacties; Reageer

Even niet. Gelukkig niet.

10-05-09, 23:52

Het zijn een mooie, groene, intense lenteweken. Niet dat er nou zoveel opmerkelijke zaken gebeuren, behalve dan al datgene dat via TV en internet tot ons komt, en dat dan leidt tot wat rimpelingen in het water. Juist niet. Even niet. Gelukkig niet. Misschien, nee ongetwijfeld, is het een stilte voor een storm, maar op het moment is alles even in rust en vrede. Dat komt natuurlijk door die week vakantie die ik heb genomen en vooral door het feit dat ik die week heb besteed aan helemaal niets, behalve dan een beetje rennen, een beetje fietsen, eindelijk eens wat soundbites door die mbox jagen, en wat wandelen. Het komt misschien ook door het rustige vooruitzicht dat er niet over een aantal weken een moment komt waarop mijn leven zich reduceert tot een koffer. De hele zomer slijt ik dit jaar benoorden de Alpen, vooral in Nijmegen, rustig doorwerkend, zonder al te veel druk op de ketel. Het Project ligt op schema. Met Het Project zal het Goed komen, zou je kunnen verwachten. Soms zijn er momenten dat ik me geen zorgen maak over wat daarna komt, en vanavond is zo'n moment. Ik pluk het, voorzichtig.

Ik ren nu al een paar maanden vier keer in de week tien kilometer, op dinsdag, donderdag en in het weekend. Op zaterdag of zondag probeer ik ook nog een uur hard te fietsen. Ik sta versteld van wat mijn lichaam tot op heden zonder problemen aan blijkt te kunnen; ik raak wel vermoeid, maar heb vooral meer energie. Ik vind het nog leuk ook. Vlees eten we eigenlijk nauwelijks nog, wel veel groenten, en wekelijks vis, maar de afgelopen dagen heb ik voor het eerst in tijden spekjes door de saus gebakken. Mijn hele leefpatroon staat nu vrijwel haaks op dat van vijf, zes jaar geleden. Het heeft ook duidelijk consequenties. Tot enige verbijstering leidde het bezoek aan wat kledingwinkels. Ik liep er wat sjofeltjes bij de laatste weken, want al mijn kleren waren te groot, en mijn riem was veel te wijd. Het zat voor geen meter. In de stad bleek vrij snel waarom: ik moet tegenwoordig drie maten minder wijd hebben.

Maar eigenlijk is dat een neveneffect. Het is het lopen zelf, door de bossen, door het park, dat een rust geeft die ik niet meer kende. Vogels. Blaadjes. Koeien. Schapen. Ondergaande zon. Ik word er bijna New Age van. Van dat rennen mag je bovendien moe zijn, en dat voel je ook fysiek. Fietsen net zo. Van typen aan je proefschrift is dat een stuk lastiger te herkennen - als je niet oppast ga je door tot ver in het improductieve. Dat bewegen geeft je van die korte, maar waardevolle momenten van even helemaal in balans zijn. U begrijpt, mijn lezende ogen draaien zich om als ze mijn vingers dit zien typen. Wees niet bevreesd: u zult hier nog genoeg toorn, hel en verdoemenis lezen. Maar nu even niet. Vandaag ben ik oppervlakkig. Stuitend oppervlakkig. Heerlijk oppervlakkig. Ik word er bijna cynisch van.

Huis
95 hits; 1 reactie; Reageer

Leunstoelantropologie

29-04-09, 15:35

Er stonden zaterdag opeens een aantal zeer net geklede mannen voor onze flat. Geleidelijk werden het er meer. Er stond ook een groot aantal onbekende auto's, wat niet verwonderlijk was, want NEC speelde, maar het was nog wat vroeg, en er was een tamelijk grote diversiteit in de kleuren en letters op de nummerborden. Behalve ons nationale eigeel meende ik belgisch rood-wit te onderscheiden, alsmede Duits en Pools wit-zwart. Kortom: het was een volledig pan-europese aangelegenheid met zeer net geklede mannen. Er kwamen steeds meer nette mannen, en het viel op dat ze ook vrouwen bij zich hadden, maar dat die vrouwen meteen naar binnen gingen, terwijl hun partners - met de kinderen - buiten werden achter gelaten. Een oude vrouw loopt naar het portiek en begint een hoog en schril gegil. Alalalalalalalalalala.

Nou hebben mijn buren volgens mij een Turkse achtergrond, en geleidelijk drong het toch door wat hier te gebeuren stond. Ik wist nog niet dat ze een dochter in de huwbare leeftijd hadden, maar vandaag ging ze trouwen. Het was een heel ritueel, en dat konden we allemaal zomaar zien vanuit onze woonkamer. Als dat geen leunstoelantropologie is dan weet ik het ook niet meer. Alles ging volgens een strikt protocol. We hadden de gom nog niet ontdekt, maar op een gegeven moment ging een groepje jongere mannen, ook weer luid alalalalalalalalala roepend naar binnen. Het was zo ver. Binnen moet zich een vrij complex ritueel af hebben gespeeld, of de bruid was nog niet klaar, want het duurde even voordat men naar buiten kwam, en ondertussen hoorden we hoog en iets minder hoog alalalalalalalalalala, soms door elkaar. Een paar grote koffers werden naar buiten gedragen: ze ging echt verhuizen vandaag. Maar dan was het ook zover. Daar kwam ze dan. Twee videocamera's en vijftien fototoestellen in de aanslag. Wit zoals wit bedoeld is en dan nog een beetje witter. Een volledige sluier. De bruid werd de auto ingeholpen, en de auto stond klaar om weg te rijden. Helaas hield hier het ritueel wel op. Vervolgens was het toch een beetje ieder voor zich en god voor ons allen, en het duurde nog zeker twintig minuten voordat de stoet stond opgesteld en men op weg kon gaan naar de plek waar het allemaal gebeuren zou.

Huis
122 hits; 1 reactie; Reageer

Even gemist...

20-04-09, 14:37

Tsja. Ik was vol onwetendheid rondjes aan het rennen in de Goffert. Misschien was dat maar goed ook...

Een videotheek aan de Nieuwe Mollenhutseweg is zondagavond omstreeks kwart voor negen overvallen. Een man met een sjaal om zijn hoofd bedreigde een 25-jarige medewerkster met een mes. Hij eiste geld. Hij kwam achter de toonbank en deed vervolgens zelf een greep in de kassa. Alles gebeurde binnen een paar minuten. De overvaller liep de winkel uit en ging te voet de wijk in. Een onderzoek door de politie leverde zondagavond nog niks op. Het signalement van de verdachte was ook vrij vaag.

Gelderlander.

Huis
138 hits; 4 reacties; Reageer

Opfrissen

11-04-09, 12:49

Wellicht was het u al opgevallen dat ik sinds de site donderdagmiddag offline was een paar kleine wijzigingen heb aangebracht in de layout. Ik ben de laatste tijd wat aan het knutselen geweest aan mijn archeologie-site (klik ) en ik dacht dat het goed was om de layouts van beide sites op elkaar af te stemmen. U begrijpt: het begon ermee dat ik de archeologie-site hermodelleerde naar de layout van dit weblog, en dat ik al doende een paar verbeteringen uitvond die ik nu ook hier heb aangebracht. Zo staat alles nu altijd in het midden van uw scherm, en is er een heuse navigatiebalk. Ook zijn de plaatjes weer eens ververst. Helaas stonden de meeste originelen van de vorige serie op mijn inmiddels overleden computer, dus die zijn we kwijt.

Druk doende heb ik ook mijn derde site een snelle opknapbeurt gegeven. Hellobrother.com is geheel vernieuwd en biedt nu vanaf de openingspagina directe links naar de mp3's van de twee series opnames die ik de afgelopen jaren online heb geplaatst - 2004 en 2007. Ik heb het zelf ook nog even allemaal terug geluisterd en ach, eigenlijk is het meeste nog best wel aardig gedaan. Ik was blij verrast door een akoestische versie van Just Singalong die ik ooit heb opgenomen. Was ik helemaal vergeten. Het zit toch wel goed in elkaar, ondanks de lineaire opbouw zonder herhaling. Maar goed, het zijn demo's van een amateur, niet meer en niet minder. Je hoort eraan af dat ik goed ben in het ontwikkelen van ideeën, maar minder scherp in het perfectioneren van de uitvoering. In de toekomst zal nieuw materiaal direct via die site toegankelijk worden gemaakt. U hoort dat natuurlijk hier. Het zal nog wel even duren, ik heb ook nog een boekje te schrijven. Maar er zit voldoende in het vat en dat verzuurt niet, maar rijpt.

Huis
75 hits; 0 reacties; Reageer

We zijn er weer

09-04-09, 19:59

We waren even weg. Door een lek in de beveiliging (dat wil zeggen, een klein foutje in mijn programmering) was een deel van de site gebruikt door kwaadwillenden en werden we door hosting offline gegooid. Inmiddels is alles hersteld.

Huis
173 hits; 2 reacties; Reageer

Lente op de Veluwe

02-04-09, 20:32

Gelderlander

Huis
75 hits; 0 reacties; Reageer

Tijd voor een Hoegie

02-04-09, 17:29

Huis
70 hits; 0 reacties; Reageer

Help, een kadaver

27-03-09, 15:34

Mooi project in de uiterwaarden hier in de buurt: kadavers worden in de natuur gelegd om ze op natuurlijke wijze te laten afbreken. Vervolgens worden er camera's op gezet. Zo kun je een zwijn zien snuffelen aan een overleden ever, een buizerd zien pikken aan een dode ree, en gallowayrunderen al herkauwend notie zien nemen van een ontbindend hertje. En dus een veulen en een merrie zien schrikken van het rottende hummeltje Dood doet leven.

Huis
122 hits; 1 reactie; Reageer

Verlichting

23-03-09, 11:25

Het was ergens half januari dat ik met vrienden had afgesproken in de stad, op een vrijdagavond. Nou zijn mijn vrijdagen soms tamelijk ingrijpend, en dan bedoel ik met name dat deel ná vijf uur, en deze was geen uitzondering. De dag erna werd ook al gezellig. En de volgende dag, ik heb het reeds verteld, was mijn weegschaal kapot. Ik heb toen geen cijfers genoemd, maar het waren een acht en een zeven en dan in de minst gunstige volgorde.

Inmiddels zijn we dus twee maanden verder en de storm van woede die toen in mij opkwam is nog steeds niet helemaal gaan liggen. Ik ren nog steeds wekelijks een marathon rond de Goffert, en eigenlijk gaat dat tot op heden zonder problemen, hoezeer ik ook verwachtte om mijn spieren, pezen, knieën en kuiten uit te mergelen. Ze blijven het gewoon doen. Langzamerhand begint het resultaat meetbaar te worden en afgelopen zaterdag was het dan zover: voor het eerst sinds 2003 was ik weer terug in de zeventig. Goed, Achtenzeventigeneenhalf, dat wel, en direct na het rennen gewogen, vooruit, maar toch. Daar liep ik ook de zevenheuvelenloop mee.

Het voelt ook fitter en gezonder, maar wat nog het meest bijzondere is, is wat er tijdens het lopen allemaal gebeurt. In de steady state vallen belemmeringen en patronen weg en denk je associatiever. Verbanden worden zichtbaar, ideeën krijgen vorm. Wat achter het toetsenbord geen vorm krijgt, vormt zich op het fietspad langs de Goffert. Gek genoeg is juist dat derde rondje daarbij essentieel: ik heb het nu veel sterker als toen ik 3x2 rondjes per week liep. Dat was vooral genoeg om de stress kwijt te raken, nu kom ik verder. Het is als met lichte aangeschotenheid, maar dan zonder dat je de volgende dag tot de conclusie komt dat het zo briljant allemaal niet is. Veel van wat je al rennend bij elkaar associeert blijkt achteraf nog helemaal niet zo gek gevonden. Dat mijn BMI dus nu weer een beetje op peil is, is eigenlijk langzamerhand een bijzaak aan het worden. De lichamelijke noodzaak wordt vervangen door een psychische: ik heb betere ideeën, en lever dus beter werk af. Natuurlijk is het fijn dat ik inmiddels die acht en die zeven zowat heb omgedraaid. Opeens is ook het echte streefgewicht binnen handbereik. Maar vooral ook de stabiele mental state. Mens sana in corpore sano is dan de snobistische platitude.

Huis
150 hits; 6 reacties; Reageer

32

23-03-09, 10:08

Vier jaar geleden is het alweer dat ik die hele dag in de bus zat. Het was en is met afstand de meest vreemde, doch tevens memorabele verjaardag ooit, al had ik er zelf voor gekozen. 's avonds zat tevoren vertrokken we met de Greyhound vanuit Washington DC, vervolgens ging het dwars door Virginia richting Tennessee en daar de Mississippi over. Bij het ochtendgloren reden we ergens op de westflank van de Appelachen, langs de megalomane drive-in-churches en door het lege, grote en bij vlagen indrukwekkend mooie land. Waar je in New York nog in de normale wereld bent, en in Washington in een soort extreem neoklassieke fantasiewereld, een soort koloniale grandeur, is er achter Roanoke, zo tussen Knoxville en Memphis, een verwarrende wereld die tegelijkertijd heel erg herkenbaar lijkt, maar ook verschillend is. Misschien is het die dag wel geweest die mijn blik op de Verenigde Staten voorgoed veranderde - eigenlijk zonder dat er nou echt iets gebeurde. De dag, en het land, trokken gewoon aan me voorbij. Het had iets uitdagends en aantrekkelijks, zoveel leegte in een verder Europees ogend landschap. Stadjes zonder kop en staart. Lange rechte wegen. Eigenlijk zou je dit niet in één dag moeten willen doen, maar zou je hier twee weken de tijd voor moeten hebben. De vriendin uit LA naar wie ik op weg was belde mij, maar mijn New Yorkse telefoonkaart had natuurlijk in deze 'echte wereld' lang niet overal bereik.

Vandaag zal iets minder memorabel worden. Ik heb zojuist een tentamen in elkaar gezet, ik moet nog een preadvies in elkaar zetten en straks weer naar utrecht, om daar van zeven tot negen vanavond tentamen af te nemen. Eigelijk zou ik er een biertje bij moeten drinken, maar ja, zo'n blikje dat geopend wordt terwijl iedereen zit te ploeteren is misschien ook niet helemaal het juiste signaal.

Huis
105 hits; 2 reacties; Reageer

Verrassing

08-03-09, 15:06

Anderhalf jaar geleden overgehouden aan een sinterklaasviering. Gisteren voor het eerst aangedaan. Bleek die mooie witte kaars nog een mooie boodschap te bevatten ook. En hij smelt niet.

Huis
80 hits; 0 reacties; Reageer

Pensioengerechtigde leeftijd

22-02-09, 17:25

Vandaag precies 65 jaar geleden werd Nijmegen bijkans met de grond gelijk gemaakt. Foutje? Bedankt?

... Bijna 800 doden, duizenden gewonden en honderden verwoeste gebouwen waren de trieste balans. Het bombardement een vergissing noemen vindt Rosendaal 'bagatelliseren' van wat er gebeurd is. "Zo van foutje bedankt, en nu weer verder." Hij wijst erop dat ook veel nabestaanden van de slachtoffers van de ramp de term 'vergissingsbombardement' altijd als heel pijnlijk hebben ervaren. Rosendaal presenteert zondag zijn bevindingen in het boek Nijmegen '44. Een verslag van zijn naspeuringen naar de ramp die Nijmegen 65 jaar geleden trof. Hij onderzocht de achtergronden van de catastrofe, maar ook de verwerking van de ramp in de decennia na de oorlog. Het bombardement werd heel lang weggestopt. Er werd in Nijmegen weinig over gesproken. Pas in 2000 kwam er een monument voor de burgerslachtoffers. De historicus, docent op de Radbouduniversiteit in Nijmegen, heeft overigens geen bewijzen gevonden dat de Amerikaanse vliegers de stad Nijmegen destijds gericht volgens een plan hebben uitgezocht voor hun luchtaanval. Maar hij stelt wel dat ze heel doelbewust een gelegenheidsdoel uitzochten nadat hun missie naar het Duitse Gotha was mislukt. Ze kozen ook gericht het spooremplacement voor de aanval . Algemeen was immers bekend dat via het spoor veel wapentransporten van de Duitsers liepen. Dat ook het centrum zwaar werd getroffen wijt Rosendaal aan de onervarenheid van de vliegers, de slechte richtlijnen in de lucht en verkeerde inschattingen. "Er is rommelig gebombardeerd." Het verhaal dat de vliegers Nijmegen met Goch en Kleef verwisseld, wijst Rosendaal heel stellig naar het rijk der fabelen. Het is wel opgetekend in officiële rapportages een dag na de missie, maar diverse vliegers verklaarden al een uur na de landing in Engeland dat ze zich realiseerden dat ze hun bommen boven Nijmegen hadden losgelaten. Een van de navigators ontdekte dit zelfs al in het luchtruim boven Nijmegen kort nadat hij de bommen richting Waalstad had gezonden. Rosendaal weigert de term vergissing te gebruiken omdat de Amerikanen tijdens hun vlucht geen goed werk gemaakt hebben van het identificeren van waar ze waren en welke stad ze voor hun bommen hadden uitgekozen. "Er is bewust een gelegenheidsdoel gebombardeerd, dat echter niet eensluidend geïdentificeerd was." Volgens Rosendaal hebben Nederlandse autoriteiten en Amerikaanse commandanten vrij snel na het bombardement geconcludeerd dat 'er in de lucht grove fouten zijn gemaakt'. "Er wordt zelfs gesproken van flater, een faux pas."

Huis
71 hits; 0 reacties; Reageer

Nijmegen de Oudste!

17-02-09, 14:49

Maastricht moet stoppen met zich te profileren als de oudste stad van Nederland. Dat vindt de Nijmeegse burgemeester Thom de Graaf. Hij heeft zijn collega Gerd Leers in Maastricht een brief geschreven waarin hij nogmaals omstandig uitlegt waarom Nijmegen zich met recht én wetenschappelijk verantwoord als de oudste stad van het land presenteert. Hij wijst Gerd Leers er zelfs fijntjes op dat zelfs de Maastrichtse stadsarcheoloog Titus Panhuysen al jaren geleden erkend heeft dat Nijmeegse de oudste stad is van het land. Panhuysen baseerde dat onder meer op basis van een onderzoek naar de Romeinse godenpijler die in de jaren tachtig van de vorige eeuw gevonden is nabij het Kelfkensbos. Die zuil is het symbool dat Nijmegen aan het begin van de jaartelling al het stedelijk en administratieve centrum voor de Romeinen was in deze streek. De Romeinen gaven Nijmegen ook stadsrechten. Maastricht viel in die periode onder het departement Tongeren. Maastricht verdedigt zich altijd met de stelling dat Nijmegen tussen de derde en de zevende eeuw, na het vertrek van de Romeinen niets meer voorstelde. Er zou in Nijmegen geen sprake zijn geweest van continue bewoning. Maastricht daarentegen zou vanaf de Romeinse tijd twintig eeuwen continu bewoond zijn geweest. Leers vindt dit ook hét argument om Maastricht als de oudste stad neer te zetten. De Graaf wil daar echter niks van weten. Nijmeegse archeologen hebben de afgelopen decennia voldoende bewijzen bij opgravingen gevonden dat Nijmegen ook een continue ontwikkeling heeft gekend na de Romeinse periode. De Graaf wijst op de resultaten van opgravingen in grafvelden rond het Valkhof en bij de Mariënburg.

En gelijk heeft-ie, onzen Thom.

Huis
130 hits; 5 reacties; Reageer

Balansweek

01-02-09, 0:27

Dat was toch even schrikken vorige week. Ik had, met pijn en moeite de hele decembermaand, inclusief de kerstdagen doorstaan zonder meer massa te accumuleren dan ik al had. Ook in januari ging het best prima, al was ik een tikkeltje minder streng - zowel in de innemende als verbrandende zin van het woord. Tot vrijdag. Het was een klassiek geval. De wekelijkse borrel mondde uit in een bezoek aan de Albert Heijn en omdat geleste dorst de honger placht aan te zwengelen had ik Zin In Iets Lekkers. Brood met een mooi stukje beleg waarvan geen 30+ variant bestaat. Goed. Ik geef toe. Het liep een beetje uit de hand, maar ja, dacht ik, één keer moet toch kunnen? Dat was ook het punt niet. Het punt was wel dat de avond na het maal werd voortgezet waar hij was begonnen - zij het in een andere kroeg en met andere lieden en dat de wekelijkse renbeurt er de volgende dag in alle drukte bij in schoot, ook omdat er een afspraak stond voor twee bandjes in Merleijn - en iets meer dan twee biertjes. Maar ach, het was weekend hè, en één keer moet toch kunnen...

Drie kilo. Ik dacht nog dat ie kapot was, mijn weegschaal, of dat het gekozen moment ongelukkig was, maar het verstand in mijn achterhoofd overwon vrij snel het primitieve gevoel dat de waarheid de waarheid niet was. Nu was het mooi. Knop om en nu eens echt terug naar die BMI van net onder de 25, om te beginnen. Zover zit ik er niet boven, dus dan moet ik er ook onder kunnen, zou je zeggen. Het vormde de aanleiding om de duimschroeven aan te draaien. Appels in plaats van flappen. Water als slaapmutsje. En bewegen, vooral veel bewegen. Rennen doe ik dan. Dat verbrandt, maar het zorgt er, gek genoeg, vooral voor dat ik minder tot me neem. Zondag tien kilometer door het bos. Dinsdag drie rondjes van 3400 meter rond de goffert. Donderdag opnieuw en vandaag weer. Gewoon, rustig, tien kilometer per uur, zeker niet harder. Heerlijk is dat. Alle ongebruikte energie gaat eruit, alle onbewust onderhuidse gedachten komen naar boven en krijgen een plaats. Problemen krijgen een oplossingen. Plannen ontstaan, komen tot bloei en gaan nog dezelfde ronde ten onder. En ondertussen ren ik binnen een week een marathon, zonder pijn aan de knieën of andere ongemakken. En die weegschaal? Die doet het opeens verrekte goed.

Huis
264 hits; 9 reacties; Reageer

De mens is goed!

30-01-09, 13:28

Generiek negativisme is een gemakkelijke reflex. Persoonlijk zie ik het vaker als een vorm van intellectuele luiheid dan als een zinnige of interessante bijdrage aan wat dan ook maar. Datzelfde zou men natuurlijk ook over positivisme kunnen betogen, maar schijnbaar heb ik daar een iets grotere tolerantie voor. Niet dat ik nou zo ontzettend geloof in de goedheid van de mens, maar zomaar zonder meer uitgaan van de slechtheid of het onvermogen van de mens is mij ook wat te makkelijk.

Toch zijn er momenten waarop een zekere mate van moedeloosheid zich opdringt. Zo'n dag waarop van verschillende kanten verschillende schakelaars worden omgezet waardoor uiteindelijk de grote Doemzoemer afgaat en het elitaire strijkkwartet in je achterhoofd de Azijnwals begint te spelen. Eerst zachtjes en schijnbaar subtiel, maar al gauw zo knerpend en schel dat het op de zenuwen begint te werken. En vaak ook nog uit de maat ook. Vandaag zou zo'n dag kunnen worden, maar er is nog een tikkeltje hoop. Het is mooi weer en het zonnetje schijnt. Dat geeft de burger moed.

Wel is het zo dat ik al twee dagen probeer uit te vogelen waar o waar ik maandag in Utrecht college moet geven en of daar een beamer en een computer staan, maar op mijn brandmail kwam slechts een autoreply en vervolgens drie anonieme mails met louter inlogcodes zodat ik het met enige pijn en moeite zelf kon uitvogelen. U zoekt het maar uit meneer. Na vijf keer klikken vond ik een onbegrijpelijke code die een collega gelukkig aan een adres en een lokaal bleek te kunnen koppelen. Het communicatieve proces dienaangaande heeft sowieso een wonderlijk verloop gehad tot op heden. Op mijn mail van begin december welke boeken ik moet gaan gebruiken is überhaupt nooit antwoord gekomen, dus ik heb nu zelf maar knopen doorgehakt. Ik ben ooit via-via benaderd, maar niemand heeft ooit de moeite genomen om uit zichzelf met mij te praten over wat nou eigenlijk de bedoeling is. Fijn dat u deze klus komt doen, meneer Flohr, we zijn erg blij met u, maar zoek u het verder vooral helemaal zelf uit.

Dan is er ook nog die begeleider van die scriptie die ruim na het verstrijken van de nakijktermijn dan eindelijk de tijd heeft genomen om eens goed naar de definitieve ingebonden versie te kijken en prompt met allerlei dingen komt die eigenlijk anders hadden gemoeten of nog veranderd moeten worden, zodat een pas afgestudeerde niet alleen twee dagen niet kan werken omdat er nog dingen zo nodig veranderd moeten worden, maar ook de afstudeerdatum een maand opschuift en er dus nóg een maand voor noppes collegegeld betaald moet worden, overigens zonder dat bij de docent het besef doordringt dat hier toch iets van zijn kant lichtelijk mis gegaan is.

Maar het is dus mooi weer, de zon schijnt, en ik ga maar eens een kop koffie halen en deze dag nog een serieuze kans geven er wat van te maken. De wereld is grijs en genuanceerd, met hier en daar een bui.

Huis
170 hits; 3 reacties; Reageer

Even Stil

17-01-09, 12:54

Het is een beetje bizar. Dat is altijd wel zo, maar nu is het wel erg bizar. Heeft u dat wel eens meegemaakt? Dan lees je wat op het internet of teletekst, of je ziet wat op het journaal, en vervolgens blijkt het te gaan om mensen die je zelf kent of die mensen in je omgeving kennen. Misschien wel, want ik heb natuurlijk ook een keer zelf anderen een dergelijke ervaring bezorgd met dat busje dat naar Pompeii ging, maar daar gaat het nu niet om. Ik had het, tot deze week, drie keer meegemaakt van de andere kant. De politieagent die op teletekst met honderdzestig tegen een boom knalde bleek later, via de telefoon de zoon van vrienden van mijn ouders met wie ik vroeger nog wel eens gespeeld had. De steekpartij in het dorp waar ik opgegroeid ben had een slachtoffer van wie ik sommige familieleden redelijk vaak zag vroeger. De Nederlandse toerist die op een landmijn trapte in Kroatië ontpopte zich op RTL nieuws als een van mijn meest nabije collega's in de archeologie.

Maar deze keer is het anders. Vreemder en aangrijpender. Onbegrijpelijk ook. Ik kende het slachtoffer zelf niet, maar mensen in mijn omgeving wel en sommigen zelfs erg goed, als ex-collega of als vriendin. In koelen bloede doodgeschoten op een hotelkamer in Tilburg en gevonden door de schoonmaakster. Een idoot, een geweer en een kogel en vijfentwintig levens staan op hun kop. Ze waren nog gaan zoeken. Het hoort in films en in verre landen, maar niet in het echt, in Winkelcentrum De Heuvelpoort in Tilburg en zo dichtbij de persoonlijke kringen. Het blijft bizar, weird en surreëel, ook al sta je er zelf iets verder vanaf. Ik ben er stil van.

Brabants Dagblad: 1 | 2 | 3 | 4.
BN De Stem: 1.

Huis
240 hits; 7 reacties; Reageer

Teletubbieland

14-01-09, 0:10

O jee... en dat in mijn achtertuin...

De bouw van een nieuw Goffertstadion moet vanaf nu in een stroomversnelling komen. Burgemeester en wethouders van Nijmegen buigen zich binnenkort over de zogenaamde intentieverklaring voor de bouw van een 'Topsport- en Innovatiepark'. De totale kosten worden nu geraamd op 70 miljoen euro, inclusief de boekwaarde van het huidige stadion (11 miljoen) en de vele innovatieve en bijzondere oplossingen voor de 'groene' ligging van het stadion in het stadspark. Met die groene voorzieningen is ongeveer 20 miljoen mee gemoeid. Er komen ondergrondse parkeergarages, groene heuvels die de hele accommodatie aan het zicht onttrekken, enzovoorts. Juist vanwege die opvallende heuvels hebben supporters het nieuwe onderkomen inmiddels omgedoopt tot 'Teletubbieland'.

Gelderlander.nl.

Huis
105 hits; 0 reacties; Reageer

Jammer

01-01-09, 2:28

Misschien was het niet handig van DAR om - op oudjaarsdag - een halve dag lang al die grote stapels met vuilsniszakken te laten liggen. De plaatselijke jeugd heeft proefondervindelijk vast kunnen stellen dat het een verrassend effect geeft als je er een rotje in gooit. Funny.

Huis
114 hits; 3 reacties; Reageer

Omkijken & Vooruitzien

01-01-09, 1:38

Nippend aan eigenlijk niet zo heel lekkere prosecco, na een eigenlijk wel heel leuke avond, zit ik toch ietwat ongemakkelijk achter mijn computer. Het is oud en nieuw. Feest. We horen sociaal te zijn. Het hoort een geweldige avond te zijn die je vooral niet thuis doorbrengt en waarop je vooral niet alleen achter je weblog belandt. Dat voelt alsof het een beetje zielig is, zonder dat ik eigenlijk kan bedenken waarom. Culturele knelbanden zonder reden. Doorsnijden dus, en wel nu. Eigenlijk is het natuurlijk ook onzin, want het is het beste moment om eens om te zien. Morgen is te laat, gisteren was te vroeg. Wat was 2008 eigenlijk voor jaar?

Het viel me niet mee om het jaar in een slogan te vangen, terwijl ik er toch al een paar dagen over loop te mijmeren. 2008 was geen slecht jaar. Dat zeker niet. Het was zelfs een goed jaar, zeker vergeleken met sommige van de voorgaande jaren. Weinig tot geen harde minnen, een paar duidelijke plussen, gunstige vooruitzichten op de korte termijn, maar immer onzekerheid op de langere termijn. Privé staan de meeste parameters ruim in de plus, in het werk kan ik terugkijken op een jaar waarin ik weinig steken lijk te hebben laten vallen. Ik heb een mooi huis en we zijn druk bezig een eenpersoonshuishouden om te bouwen tot een tweepersoonshuishouden. Dat is allemaal vooral bijzonder leuk. Op het werk is alles op schema, geen achterstanden, geen serieuze spanningen of conflicten; het geleidelijk en tot op heden vrij probleemloos voortkabbelen van het promotietraject geeft rust en energie en aan de horizon worden zelfs de contouren zichtbaar van mogelijke levens na de rite de passage die ergens in 2010 moet plaatsvinden.

Toch zijn er een paar zaken waar ik met mezelf in onderhandeling moet. Het is, bijvoorbeeld, allemaal wel erg veel werk. En als het geen werk is, dan is het wel de wereld - u vindt de weerslag daarvan hier op deze plaats. Leven is meer dan het zakelijke, uiteraard, zo ver zijn we dan ook wel weer. Misschien is het de leeftijd; ik zie het bij meerderen om mij heen: de studietijd verdwijnt achter de horizon, aan het werk ben je gewend, maar je wil je graag verder ontwikkelen en er zijn wel kansen, maar niets is vanzelfsprekend. Tegelijkertijd geldt voor sommigen dat er nog geen vast contract is. Het is eigenlijk een paradoxale situatie: doordat er onzekerheden en ambities zijn op het zakelijke vlak wordt werk belangrijk, erg belangrijk en gaat het een belangrijke rol spelen in je perceptie van het leven, terwijl je jezelf natuurlijk eigenlijk vooral heel kwetsbaar maakt - want het kan ook anders uitpakken dan je gehoopt had - en je dus misschien juist als het aandeel werk onzeker is moet investeren in dat deel van je leven wat daar minder direct gerelateerd aan is - om verzuring te vermijden. Gek hoe moeilijk dat eigenlijk is, maar misschien is het wel logisch en kan het ook niet anders. Maar een beetje minder mag wel. Maar goed, dat komt al akelig dicht tegen een voornemen aan en dat vertik ik. Dan kan ik ook nog wel beginnen over eten, bewegen en vijf kilo eraf. Sorry, maar daar doen we dus niet aan mee. En roken deed ik toch al niet.

Waarde lezers, gelukkig nieuwjaar en dat ik u ook in 2009 moge vermoeien met allerlei oprispingen over van alles en nog wat.

Huis
79 hits; 0 reacties; Reageer

Newtonstraat

25-12-08, 16:00

De kerstwens van 2007 was overdadig, maar dit is in mijn achtertuin... Gisteren gekiekt.

Huis
78 hits; 0 reacties; Reageer

Rood, swert en groen!

19-12-08, 8:50

Het zal een uur of tien gisteravond geweest zijn dat ik het niet meer aan kon zien. Ik had een lange dag gewerkt en was bij het opschrijven van Mijn Werkelijkheid Zoals Hij Misschien Was eigenlijk even vastgelopen, en het laatste dat ik op dat moment kan gebruiken is kijken naar een kansloze strijd. Bovendien moest ik mijn rondjes nog lopen. Ik hijs mezelf van de bank waar ik tien minuten eerder was neergeploft, trek mijn sportkleren aan en ren de straat in. Het was stil buiten, maar zoals gebruikelijk in dit soort situaties, stond de straat vol met auto's die er normaal niet staan. Sterker nog: er was geen plekje meer vrij. Dat was natuurlijk niet onlogisch. De eerste passen rennend dacht ik aan hoe deze mensen zich straks zouden voelen, teleurgesteld en onvoldaan na een zo hoopvol vertrek eerder.

Bij de stoplichten hoor ik voor het eerst voorzichtig wat geluid en zie ik de felle lichten van het stadion. Groen. Ik steek over, ren het heuveltje op en... onmiskenbaar. Er wordt gejuicht en hard ook. Even later wordt er iets omgeroepen. Ik versta niet wat het is, maar blijkbaar is het gunstig. Eenmaal op het fietspad ren ik door het geluid van duizenden schreeuwende kelen en even later, bij de hoek van het park, is het opnieuw raak. Kort gejuich, korte kreet van teleurstelling gevolgd door een totale ontlading. Het is een surrealistisch tafereel: een lege weg door een donker en leeg park klinkt als een kolkende massa feestende mensen. Kippenvel. Ik weet niet wat de stand is, maar ik weet wel dat ze op dit moment aan de goede kant van de streep staan. Tussen het wat afgezaagde 'Campione, Campione ole-ole-ole' klinken de klassieke krakers als 'Weer Trekken Wij Ten Strijde' en, jawel, 'Dans je de hele nacht met Mij'. Af en toe ontwaar ik een schril fluitconcert, waardoor ik me toch afvraag hoe zeker de buit binnen is.

Ik ren verder en even later ben ik iets buiten het bereik van het stadiongeluid. In de richting van 52 degrees lopend valt me op dat de stemmige, warmewitte kerstkleur in de verlichting bovenin vervangen is door fel rood en groen - heeft ook iets kerstmisserigs, maar met het zwart van het gebouw eromheen zijn het toch vooral De Kleuren Van De Plaatselijke Nijmegen Eendracht Combinatie. Ik draai naar links richting het stadion en vind het toch wel spannend eigenlijk. Zijn ze nog aan het zingen? Het moest bijna afgelopen zijn onderhand. Halverwege het laatste stuk kom ik een man tegen met een radiootje en ik vraag dan maar over de vork en de steel en hoe hij erin steekt. Het es thwie null foor enneeesee en bei Thotthenhem thwie thwie. Nog twie mienuteh. Ik loop door en passeer het boerderijtje bij de weg naar het stadion en precies als ik de parkeerplaats oversteek hoor ik gejuich en een ENORM geknal van vuurwerk. Ik besluit dat tweede rondje maar even te laten zitten. Volgende keer beter. Overwinteren in Europa, wie had dat nou ooit gedacht? Hier in Nijmegen tot voor kort helemaal niemand.

Huis
215 hits; 3 reacties; Reageer

Weg ermee!

23-11-08, 22:43

Reorganiseren van je woning is een goede gelegenheid om de boekencollectie eens op te schonen en deze keer pak ik het grondig aan en reken ik af met mijn verleden. Al die oude filologenmeuk - Groenenboompjes, slechte schooledities uit de jaren vijftig, houterige prozavertalingen van Horatius' Oden en Epoden, al die zut die ik ooit voor drie of vier gulden bij De Slegte heb gekocht en nooit heb aangeraakt - ik ga het toch nooit meer gebruiken, dus het gaat weg. Ergens in mij leeft een pesterig verlangen tot een soort rituele vernietiging. Eigenlijk hebben die teksten me weinig gegeven. Ik heb veel gelezen, maar weinig echt met plezier. Het was vooral lopendebandwerk: hoeveel regels haal je per uur? Hoeveel uren om het tentamen te halen? Toen ik kwam studeren vond ik die Griekse en Latijnse teksten machtig mooi en interessant en sommige zijn me wel bijgebleven, zoals De koorliederen in Oidipous Rex, of de heldinnenbrieven van Ovidius, niet toevallig teksten die buiten het verplichte stramien vielen en ik zelf gekozen had. De Catilinarische van Cicero - indrukwekkend. Maar de teksten als zodanig hebben veel van hun aantrekkingskracht verloren. Wat had ik ze graag geweldig gevonden en wat had ik er ooit graag intelligente dingen over willen bedenken en zeggen. Maar niet meer. De studie klassieken zoals ik die tien jaar geleden heb gedaan heeft er bij mij vooral toe geleid dat het vuur is gedoofd. Dan kom je op tentamen en wat moet je dan doen? Oplepelen wat je uit je hoofd hebt geleerd. Acreatief en geestdodend. Niet mijn ding en van nul en generlei waarde in een wereld die vraagt om inzicht, aanpassingsvermogen en creativiteit. Ritueel vernietigen dan maar? Nee, want op een bepaalde manier is dat teveel eer. Oud papier dan maar? Feitelijk is het dat wel. Veel van deze boekjes zijn aan het einde van hun levenscyclus. Maar ik zal er nog eens over denken. Wellicht is er ooit nog een student die zoals ik toen naïef en enthousiast antiquariaten afstruint die blij is met die houterige vertaling van Alkestis. Misschien moet je dat wel faciliteren, dat iemand dan tien jaar daarna ook weer... Zo reduceren classici hun vak via antiquariaten tot wat het feitelijk vooral is: recycling.

Huis
131 hits; 2 reacties; Reageer

Sjouwen en Bouwen

23-11-08, 22:15

We zijn het hele weekend in de weer geweest en nu is het bijna af. Donderdag hebben we de slaapkamer al aangepakt: het bed moest verplaatst en wel tegen de tegenovergelegen muur om ruimte te maken voor een fonkelnieuwe Aneboda. Vrijdagavond heb ik een boekenkast leeggehaald en aan de andere kant van de rij geplaatst zodat er ruimte kwam voor mijn bureautje en op de plaats van mijn bescheiden werkplek een robuuste Michael geplaatst kon worden, met opbouw en al. Zaterdagochtend zijn we met een Skodaatje naar Duiven gereden en hebben daar, behalve zweedse appeltaart, de benodigde meubelen gehaald en naar huis gebracht - overigens niet zonder het verrekken van een spier in de onderrug, hetgeen, kan ik u vertellen, niet bijzonder praktisch is precies op het moment dat alles dat aan de strijkstok is blijven hangen nog de auto in moet en er vervolgens weer uit en twee trappen op. Ik heb pinguinachtige loopstrategieën gehanteerd de afgelopen dagen en heb mij op menig moment bijzonder zielig gevoeld. Het deed ook echt wel een beetje pijn hoor, maar laten we hopen dat het, zoals ik vermoed, snel weg trekt, anders moet ik hier binnenkort iets schrijven over een wachtkamer, een witte jas en een kneedbeurt. Maar goed, het resultaat is daar. Mijn flat is hoe langer hoe minder mijn flat en hoe langer hoe meer onze flat. Dat is eigenlijk best leuk en vooral heel normaal.

Huis
72 hits; 0 reacties; Reageer

Winterochtend

22-11-08, 9:03

Het was een mooi spektakel, een uurtje geleden. Een klassieke sneeuwbui met vlokken als watten. Inmiddels is de lucht blauw en vliegen de meeuwen druk krassend rond op zoek naar voer. Over een uur zal het wel weg zijn, maar het is duidelijk: het snertseizoen is begonnen.

Huis
97 hits; 2 reacties; Reageer

Van uitstel komt...

29-10-08, 15:59

Maandag had ik pech. Ik wilde naar huis gaan en deed mijn jas aan toen ik opmerkte dat er iets mis was. Bij nadere inspectie bleek de naad die de flap met de knoopsgaten vastmaakte aan de buitenkant van de jas het om nog onduidelijke redenen begeven te hebben, waardoor ik de knopen wel dicht kon doen, maar de jas niet meer netjes sloot. Het was een nieuwe jas en, u raad het al, bij controle van de bon, die ik godzijdank nog had, bleek ik hem gekocht te hebben op 27 september, exact 30 dagen geleden, en aangezien het zeven uur was, kon ik pas de volgende dag - de 31e dus - terecht in de winkel. Het was niet het eerste akkefietje met de mooie nieuwe jas. Er was al een knoop afgevallen en opnieuw aangezet en één van de zakken was sowieso al geleverd met een gat. Dus toch maar terug ermee.

Dinsdag alles meegenomen naar mijn werk, maar er waren voortdurend dingen te doen. Een paragraaf die niet wilde, mails die verstuurd moesten worden, een vraag voor de OR die moest worden geformuleerd. De koffie passeerde, de lunch, de thee ook... en toen was het vier uur geweest en moest het echt maar eens gaan gebeuren. Genoeg getalmd. Met de tas in de bus naar de winkel en mij dan nu maar direct tot de klantenservice gewend was het inmiddels ruim half vijf geweest. De mevrouw achter de balie keek er eens even naar, constateerde dat het niet aan mij lag, en riep iemand van de afdeling kleding om het af te handelen. Dat duurde een paar minuten, en toen kwam er iemand. Ook deze persoon constateerde dat ik recht had op een ander en beter product en ging op zoek. Maar... helaas. Na enige tijd kwam ze met lege handen terug Ze hadden het artikel niet meer in dezelfde maat. Ik besloot na enig talmen dan maar een maatje groter te nemen, ook omdat ik bij nader inzien het vorige exemplaar wel wat aan de krappe kant vond, vooral in zithouding, en mij voor kon stellen dat ik met een maat groter minder problemen zou hebben - afgezien van de iets te lange mouwen. Dus: daar liep de medewerker weer naar beneden en weer een paar minuten later - het was inmiddels kort voor vijven en ik had het wel gehad - kwam ze met een nieuw exemplaar terug. Inmiddels was de klantenservice natuurlijk met andere zaken bezig, dus ik moest even wachten, maar om drie over vijf werd mijn oude jas teruggeboekt en mijn nieuwe jas - hetzelfde model - afgeboekt.

Toen verscheen er een frons op het gezicht, alsof er, ergens in het systeem, een fout optrad. Dat was niet het geval. Door mijn eigen getreuzel en het gedoe bij de klantenservice was het precies vijf uur geweest. Juist op dat moment ging een speciale actie in waarbij alle kleren voor 20% korting over de toonbank gingen - dus mijn nieuwe jas stond op eens voor bijna veertig euro minder in de computer. De lade ging open, er verscheen wat briefgeld en een paar munten. Mijn jas werd in een grote tas gedaan en met een brede grijns liep ik terug naar de bus. Soms kan het verkeren.

Huis
113 hits; 5 reacties; Reageer

Communifaken

23-10-08, 16:17

And now for something completely different: communifaken, doet u er ook aan?

Dominique Gonzales is a chronic communifaker. "Absolutely, I communifake," the 27-year-old told ABCNews.com. "It's a little rude if you just ignore somebody. But if I see somebody at work who I want to avoid speaking with, I'll just take out my phone and pretend to be making a call." If that sounds unusual to you, you might be in the minority. According to new research from British mobile operator 3, the deceit is particularly used -- or abused -- by younger people. It found that 74 percent of people between the ages of 18 and 24 admit to communifaking. But it is widespread among the general population with 42 percent of women and 32 percent of men conceding they fake phone calls. The most common reason, the study says, is that it's something to do while waiting for friends. But using the phone to avoid speaking with someone is the second most popular reason for some more merciless communifakers. abcnews.

Het is een goed gevonden woord, maar uiteraard ben ik zelf veel te braaf om me aan dit soort ondeugendheden over te geven. Je moet trouwens ook oppassen. Zet het geluid van je telefoon uit terwijl je communifaket, dan hoort niemand het als je opeens echt gebeld wordt. Ik hoorde ooit een verhaal over een communifakende Italiaan die midden in een restaurant tussen het hardop bespreken van de beurskoersen door zijn moesje gebeld werd. Daar ga je dan.

Huis
67 hits; 0 reacties; Reageer

Levensgeluk

21-10-08, 9:00

Een knalrood tafelkleed. Een zwarte houten lat met zeven gaten voor waxinelichtjes. Twee afwasborstels. Een staande rasp. Al doende leert men, en na de zoveelste keer in die donkerblauwe loods de bekende rondjes vol van å's en ø's te hebben geslenterd viel de directe materiële schade voor de verandering enigszins mee. Er is wel nog een uit te voeren wensenlijstje, maar dat is beperkt en concreet van omvang. De IKEA blijft toch een wondere wereld. Normaliter doe ik vrij snel zaken en tel ik er verder vooral de hoogzwangere vrouwen. Ik weet niet waarom, maar op een of andere manier heb ik ooit opgemerkt dat ik nergens zulke grote concentraties vergevorderde zwangerschappen tegenkom als tijdens een bezoek aan de IKEA. Ik ben overigens niet de enige, Sjroep telt ze schijnbaar ook. Vandaag vielen me de aantallen eigenlijk voor het eerst mee, meer dan vijf zullen het er niet zijn geweest (edoch ook niet veel minder). Uiteraard werd dit toch wel schrijnende gebrek enigszins gecompenseerd door - het is immers in delen van het land vakantie - een ruime hoeveelheid kinderen, maar die waren vooral aanwezig in de vele oproepen vanuit Småland. Ik heb slechts één krijsend kind ongemoeid gelaten. Dit toch enigszins ongebruikelijke sociale landschap bracht een nieuw verschijnsel aan het licht waarvan ik had kunnen weten dat het bestaat, maar dat me nooit zo op was gevallen: de wanhopige echtgenoot. Je hebt ze in allerlei vormen. Sommigen zijn een beetje gestresst en willen zich overal mee bemoeien - de exemplaren die (of wiens vrouw) je al van verre hoort - anderen lopen lijdzaam door de gangen en geven op commando met zo min mogelijk inspanning dan toch maar weer goedkeuring aan weer een nutteloos voorwerp dat in de blauwe tas verdwijnt. Een redelijke groep is echter vervallen tot een staat van totale apathie. Dit manifersteert zich met name aan het einde van het parcours. Soms zou je er wel een foto van willen maken, van al dat levensgeluk... Een man zat vlak voor de kassa zwijgend voor zich uit te staren, op een modelbank, met een blik die dusdanig gepijnigd leek dat je bijna medelijden kreeg - dat de verlossing slechts een pincode verwijderd was, was schijnbaar nog niet helemaal doorgedrongen. Zíj was, intussen, vermoedelijk in de koopjeshoek, op zoek naar de laatste tierelantijntjes. Bij de Swedish Food Store, aan de andere kant van de kassa, hing een exemplaar op een van de borreltafels met de handen in het haar en het gezicht voorover gedrukt op het berkenfineer tafelblad. Naast hem stond de uitpuilende tas met háár aankopen die ze op zíjn vrije dag gezellig saampjes hadden gedaan. Het fijne van IKEA-meubels is dat je ze gelijk mee kan nemen en vervolgens thuis in elkaar kan zetten. Je kan je, als je sommige van die grauwe gezichten ziet, indenken dat er mensen zijn voor wie dat een prima gelegenheid is om wat opgekropte agressie weg te hameren.

Huis
112 hits; 1 reactie; Reageer

Herfst

12-10-08, 9:00

Nijmegen Dukenburg, Staddijk, vrijdag 10 oktober 2008.

Huis
107 hits; 1 reactie; Reageer

Zonsopgang

11-10-08, 7:00

Nijmegen, 10 oktober 2008. Zo mooi zijn ze niet iedere dag.

Klik!

Huis
117 hits; 2 reacties; Reageer

Hochzeit mit Fachwerk

05-10-08, 16:24

Voor een bruiloft was ik even bij onze oosterburen deze week, in het pittoreske stadje Buchen, dat ergens in het grote niets ligt tussen het Schwarzwald en de grens met Tsjechië, zo'n 70km ten oosten van Heidelberg. Al die vakwerkhuizen geven toch altijd weer een heimisch, gezellig gevoel - alsof het de natuurlijke staat der dingen is dat je te midden van dat soort gebouwen woont en al die rijtjeshuizen in Nederland een vreemde aberratie van de architectuur zijn. Zou het wellicht een vakantiegevoel zijn? Het zou zomaar kunnen. We sliepen met de Nederlanders in een pension boven de banketbakkerij midden in het dorp - inderdaad, van buiten van vakwerk, van binnen van gewapend beton, dat dan weer wel - met uitzicht over stadhuis en kerk en met een vrolijk klaterende fontein op het plein. De middeleeuwse stadsmuur was nog her en der te zien en een lieflijk beekje stroomde tussen het oude en nieuwe deel van het stadje door. U begrijpt het, ik schiet van de weeromstuit in de VVV-modus.

De bruiloft vond plaats in het Bezirksmuseum en niet in het stadhuis, te midden van een grote tentoonstelling over bruidsmode door de eeuwen heen - een misschien niet direct voor de hand liggende, maar ook wel weer grappige locatie. In de trouwzaal bevond zich het gedeelte van de tentoonstelling over de twintigste eeuw. Natuurlijk kon ik het niet laten om om de ceremonie heen even te kijken wat daar nou allemaal voor spul lag. Eigenlijk waren de paar extreem modernistische trouwjurken uit de late jaren 20 best wel mooi - in ieder geval mooier dan de ellende uit de jaren 80 die er ook hing. Toch wel opvallend genoeg werden de jaren 40 niet over geslagen. Uitgelegd werd hoe men vanaf 1939 'met de helm' kon trouwen: manlief aan het front, vrouwlief thuis, maar met zijn helm. Ook lag er - in de vitrine - een erekruis voor gezonde arische moeder, compleet met alle NSDAP symboliek en beeldtaal - overigens in geheel neutrale termen uitgelegd, keurig tussen alle gevoeligheden door manouvrerend. Het enige wat niet helemaal zo goed paste in de ambiance was de enorme foto van het bombardement op Mannheim die in de hele zaal zichtbaar was. Het staat toch een beetje vreemd: links geven twee geliefden elkaar het ja-woord en op de muur rechts wordt een stad met de grond gelijk gemaakt. Nu ja, ik geloof niet dat veel mensen buiten mijzelf het hebben opgemerkt.

Het feest was in het huis van de ouders van de bruid en was volledig naar Duitse maatstaven in kwaliteit en kwantiteit, en erg gezellig want niet formeel. Eerst een borrel, waar we ook een kleinigheid konden aanbieden, en toen een diner met vele gangen - we hebben het dan over een cantharellenloempia volledig gevuld met geweld graan, een kerrie-roomsoepje met zalm, een halve eend met dito vijg, een vurukkeluk toetje waarvan de samenstelling mij een raadsel is en - uiteraard, als je echt niet meer weet waar je het moet laten - de bruidstaart bestaande uit taart, slagroom, appel, en slagroom. Dit alles natuurlijk aangelengd met zeer goede plaatselijke wijnen. Tegen enen heb ik mij - ik had inmiddels de proporties en wegligging van een flink wijnvat - op de weg gelegd en ben naar het pension gerold. Het was een mooie dag.

Huis
121 hits; 4 reacties; Reageer

Rookverbod

05-10-08, 16:13

Café de Kluizenaar, een zondagavond, kort geleden. De ostentatief geplaatste asbak viel me niet eens op, maar wekte wel irritatie. Ik heb een hekel aan geneuzel als 'regels zijn regels', ik ben eigenlijk gewoon wel blij met het rookverbod. Toch gewoon fijn dat je hier tegenwoordig naar de kroeg kan zonder dat je de kleren in de was moet doen? Ik stoor me aan dat gezeur van Jan en alleman - alsof niemand in dit land een rookverbod nodig vindt en het alleen de overheid is die dat, betuttelend als altijd, zonder enige reden oplegt - omdat dat van Brussel moet. Rokers vormen een kleine minderheid in dit land en die stank is al aanwezig genoeg.

Huis
119 hits; 2 reacties; Reageer

Hardste klappen van Dietschen bloed

29-09-08, 8:00

Het laatste nieuws uit de Meijhorst: de familie Flodder is gearriveerd en eist haar deel op in de strijd.

Een 49-jarige beveiliger van wijkcentrum Meijhorst is het ziekenhuis ingeslagen door een groepje jongeren. Hij liep een hersenschudding, een klaplong en een gebroken rib op. Het incident gebeurde donderdagmiddag. Kort daarna werd een 18-jarige Nederlandse jongen gearresteerd. Hij had de bewaker vastgehouden, terwijl een Marokkaanse jongen sloeg, zo zeggen diverse getuigen. De Marokkaanse dader is nog niet aangehouden. Inmiddels heeft de politie wel de 42-jarige moeder van de Nederlandse jongen opgepakt. Volgens ooggetuigen bemoeide zij zich niet alleen met de knokpartij, maar heeft ze zelf ook klappen uitgedeeld aan de bewaker. Het ging donderdag mis toen een winkelier van winkelcentrum Meijhorst werd bedreigd door een groep van ongeveer acht jongeren en hulp inriep. Een 58-jarige man sprak de groep aan, samen met de 49-jarige beveiliger van het nabijgelegen wijkcentrum. De 18-jarige Nederlandse jongen was niet tot bedaren te brengen, aldus getuigen, waarna de ruzie ontaardde. Gelderlander

Huis
136 hits; 6 reacties; Reageer

Stad op stelten? Nee...

25-09-08, 20:55

Nee, Meijhorst is (nog) geen Vogelaarwijk. Een vriend van me gaat er binnenkort wonen. We wensen hem veel plezier. Ik had het nooit zo in de gaten, maar ik ben er dan ook al zo'n acht jaar niet doorheen gefietst. Het schijnt een tikkeltje minder gezellig te zijn in deze naamloze straten tegenwoordig, vooral 's avonds en in het verlengde daarvan. Maar eerlijk gezegd wist ik van niks, tot een kleine week terug. Ik wist wel dat er af en toe een groepje sneue gevallen uit Hatert (wel een Vogelaarwijk) bij mij in het portiek zit te roken. Het ziet er altijd een beetje triest en doelloos uit, eerlijk gezegd - eerder dat dan angstaanjagend. Ik loop er meestal zonder problemen langs en een uurtje later zijn ze weer weg. Maar inmiddels is de stad (natuurlijk) te klein en hebben we een heus en officiëel, landelijk erkend Marokkanenprobleem. Ik wist niet eens dat hier zoveel Marokkanen woonden - maar goed, ik kom dan ook nooit in Dukenburg en bezie het Nijmeegse vanuit de ivoren toren van gewapend beton - de enige keer dat ik mij bewust was van de aanwezigheid van enige etnische minderheid hier was toen Turkije derde werd op het WK voetbal in 2002 en ik nog vlak bij de Sint Annastraat woonde. Het is wel interessant om te zien hoe men er hier in Havana aan de Waal mee omgaat. Vooralsnog geen Hardwerkende Nederlanders hier in de straten die roepen dat ze het land kapot maken. Wel natuurlijke de gebruikelijke wakkere en andere journalisten die dat roepen, dat wel. En natuurlijk de gebruikelijke parade aan optimisten en pessimisten uit bestuurdersland die in de clinch liggen: Een liberale burgemeester die zich haast te roepen dat het hoog tijd voor is camera's. Een politiewoordvoerder die nog roept dat het allemaal meevalt. Een politiechef die vervolgens roept dat er wel degelijk sprake is van een ernstige situatie. Een laatste randdebiel die het nu nog steeds niet begrepen had. En de Nijmo in de straat? Die heeft boodschappen gedaan bij de AH XL, zit binnen, doet de gordijnen dicht, zet de TV aan, vult een mooi glas, en stemt straks toch weer gewoon SP.

Huis
117 hits; 4 reacties; Reageer

Vier

17-09-08, 8:00

Vandaag is dan de dag der dagen dat dit weblog exact vier jaar bestaat. Vier jaar. Een olympiade dus. Best een serieuze periode al. In het begin was alles groen, daarna werd het zwart en rood, in een aantal varianten. Als ik ergens spijt van heb is het dat ik daar geen printscreens van heb gemaakt. Het is weg, en komt niet meer terug. Maar ja, dat is ook weer de kracht van het medium. Het eerste stukje ging over mijn kamer aan de Oude Groenewoudseweg - achtergelaten voor een raar en toch wel wat eenzaam jaar in Rome. Via Arturo Graf. Inmiddels is dat wat toen zo nieuw leek alweer ver weg. We teruggekomen en hebben de kamer vervolgens definitief aan de kant gezet. Een baan met echt geld. Financiëel evenwicht. Maatschappelijk evenwicht. Emotioneel evenwicht. Een echte flat. Weer terug naar Rome. Pompeii. Nijmegen, veel Nijmegen. Werkkamers, drie alweer. Continuïteiten en discontinuïteiten. Ondernemingsraad. Nog veel meer. Nederlandse politiek. Geert en Rita. Het zal wel blijven komen, voorlopig, want van ons bent u nog niet af.

Huis
168 hits; 4 reacties; Reageer

Nieuw Jasje

13-09-08, 0:05

Na twee jaar vond ik het wel weer eens tijd voor een kleine update van de layout - met als uitgangspunten dat minder meer is en dat die enkeling die nu nog geen scherm heeft van 1024 pixels breed heeft maar eens een nieuw beeldscherm moet kopen. Hopelijk is het wat.

Huis
192 hits; 7 reacties; Reageer

O ja, Nederland...

28-08-08, 19:22

Het was niet de eerste keer en het zal ook wel niet de laatste keer zijn. Tot aan Emmerich liep het gesmeerd, de terugreis. Toen begon de trein af te remmen, nog verder af te remmen, stapvoets te rijden en uiteindelijk, net voor Zevenaar, kwam alles tot stilstand. Wat was er aan de hand? Nee, geen koe op de rails. Het had gekund, maar het ging om een geel boemeltje dat vrolijk ronkend schuin voor ons langs grinnikte, de lange glanzend witte hogesnelheidsslang waarin ik zat eens vriendelijk groette en vervolgens linksaf sloeg richting Wehl, Doetinchem, Gaanderen, Terborg, Varsseveld... Toen de boerenbummel verdwenen was begon de trein weer te rijden, maar de vreugde was van korte duur. Net over de ijssel was het weer raak. Inmiddels, u begrijpt het, had mijn vaderland mij zodanig welkom geheten dat ik mijn aansluiting naar Nijmegen gemist had en het ontvangstcomité moest bellen dat het allemaal wat later werd. Vreemd hoe vaak ik op station Arnhem sta en me opwind over een vertraging. Inderdaad, toen ik drie maanden geleden vertrok begon het met een dik uur vertraging (die overigens in Duitsland keurig werd ingelopen). Verder was geleidelijk zonder dat ik het in de gaten had gehad de lucht dichtgetrokken; 's ochtends in Heppenheim had de zon nog geschenen en was dat nazomergevoel er nog, in Nederland was het een soort seizoenloze grijsheid.

Toch is het ook fijn om weer thuis te zijn. Het kost een paar uur om je te realiseren dat de ruimte waar je je in bevindt ook daadwerkelijk je huis is - alsof je opnieuw moet aarden en opnieuw moet uitvinden hoe het ook weer was om er te wonen. De klok in de keuken was stil blijven staan op kwart voor zeven, het lege kratje bier had zichzelf op wonderbaarlijke wijze opnieuw gevuld, er lag een stapeltje post op de tafel en in de brievenbus. Alles is herkenbaar en je weet dat het bij jou hoort, maar het kost gewoon een uur of wat. Even naar de supermarkt - wat haalde ik ook weer altijd dagelijks? Brood, melk, cornflakes, kaas, anders nog iets? Wat eten we? Burritos? Burritos! Hè, ja, zo was het ook weer. Krantje kopen. Is Wijnand Duijvendak eraan? Helemaal gemist. Ik zie dat de Telegraaf vindt dat Cramer de volgende zou moeten zijn. Verrassend. Ik was al bang dat ze opeens subtiel waren geworden. Afrekenen en naar huis. TV aan. Schoenen uit. Effe op de bank. Het gaat al een stuk beter.

huis
139 hits; 1 reactie; Reageer

Dhr. & Mevr. Duyf

18-05-08, 23:57

In de boom voor mijn raam wonen twee duiven, ik gok een manneke en een vrouwke, al wil kindjes maken nog niet heel erg lukken. Ze zitten op de sjieke tak, dus de naam is met y-grec, maar eigenlijk natuurlijk gewoon Duijf. Ik heb ze maar op mijn buroblad gezet, voor als ik straks weer vertrokken ben...

huis
170 hits; 7 reacties; Reageer

Goffert

14-05-08, 10:03

Het mooie van dat warme weer en die vrije dagen is dat je, thuis ploeterend (het is niet voor niets zo stil hier, ik werk me een ongeluk), af en toe geneigd bent even wat dingen te overdenken al lopende in het park. Zo liep ik dus maandagmiddag door de Goffert en ik was vlak bij het openluchttheater toen ik een dode berk hoorde zoemen en piepen dat het een lieve lust was. Ik keek omhoog en zag niets. Ik keek nog eens en juist toen kwam moeder Bonte Specht uit her uitgehakte holletje gekropen, haar jongen piepend achterlatend. Had ik nog nooit gezien, zo'n zorgvuldig uitgehakt holletje in de boom. Vrolijk.

huis
168 hits; 3 reacties; Reageer

Goedemôgeh

24-03-08, 22:39

huis
477 hits; 7 reacties; Reageer

Na zeven jaar

24-03-08, 21:00

Enigszins brak na een korte slaap - ik had het voor het eerst in jaren weer licht zien worden op mijn verjaardag - wreef ik mij door de haren en voelde ik met mijn hand iets hards. Ik meende dat het een korstje was, maar het was wel erg groot. Met enige moeite slaagde ik erin om het los te pulken en voor mijn ogen te toveren. Het was... een klein schilfertje glas. Waar het vandaan kwam liet zich niet moeilijk raden. Op de ochtend na mijn 31e verjaardag ontdeed mijn lichaam zich van een stukje van de voor- of zijruit van de Hyundai H200 waarmee we bijna zeven jaar geleden onderweg naar Pompeii in Duitsland crashten. Mijn wonden zijn natuurlijk allang geheeld, maar wat je niet ziet is dat mijn hoofdhuid sindsdien bij vlagen wat onrustig is - kleine wondjes en irritaties. Er zit her en der nog het een en ander aan glas dat af en toe wat in beweging is. Vandaag viel er dus een stukje uit. Dat is wel erg uniek, en heb ik volgens mij alleen in de eerste maanden na het ongeluk weleens meegemaakt. Grappig en ook wel memorabel. Een goedgekozen moment - net na de verjaardag, zodat je niet alleen (voor jezelf) even stil staat bij het leven en hoe het nu is - wat er toch bij hoort - maar ook bij de bochtige en heuvelachtige weg die de afgelopen decennia is afgelegd.

huis
196 hits; 2 reacties; Reageer

Shahadah

20-03-08, 13:41

اشهد ان لا اله الا الله, اشهد انّ محمّدا رسول الله
āsh'hadu ān lā ilaha illā-llah, āsh'hadu ānna mūhammadār rasūlu-llah
Ik getuig dat er geen godheid is dan God, ik getuig dat Mohammed Gods boodschapper is.

Shahadah is de islamitische geloofsbelijdenis die moslims bij hun dagelijkse gebeden steeds uitspreken. Het is één van de vijf zuilen van de Islam, naast de salat, de zakat, de hadj en natuurlijk de ramadan. Het is ook de tekst die een bekeerling moet uitspreken voordat hij of zij als moslim wordt beschouwd en dat is de reden dat ik deze blog ermee open. Iemand in mijn directe omgeving gaat namelijk binnen afzienbare tijd (in het openbaar?) deze woorden uitspreken om door het leven te kunnen gaan als moslim - edoch zulks (gelukkig) niet uit overtuiging maar vooral uit praktische overwegingen. Het ritueel zal zich afspelen in Jakarta, in het grootste moslimland op deze aardbol (en ik weet eerlijk gezegd dus niet helemaal zeker of Arabisch wel de rituele taal zal zijn), en de opmaat vormen tot een religieuze bruiloft die het de betreffende persoon mogelijk moet maken een serieuze relatie aan te gaan met zijn geliefde omdat dat op een andere manier niet blijkt te kunnen en zelfs illegaal lijkt te zijn. De islamitische wereld kent geen vriendjes en vriendinnetjes (en van een collega begreep ik dat het Arabisch er zelfs geen woord voor heeft).

Los van het feit dat een dergelijke formalisering van de relationele sfeer voor ons in het vrijgevochten Westen - om het zachtjes uit te drukken - tamelijk vreemd is - en binnen onze eigen culturele context zelfs 'achterhaald' want horend bij de generatie van onze (betbet)overgrootouders - is de vraag die mij (en anderen) al een paar dagen bezig houdt vooral: stel dat je in zo'n interculturele spagaat terecht komt, hoe kom je daar dan uit en hoever kun je gaan zonder jezelf onrecht te doen? Zou ik me tot een of ander geloof bekeren om? Geen idee. Volgens mij kun je dat pas beslissen als je er midden in zit. Hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik hier vanuit mijn leunstoel in het met vrijheid verwende westen vind dat het vooral een dapper besluit is. Het is toch een sprong in water waarvan je niet eens weet of het diep of ondiep is en je kan zomaar keihard tegen de lamp lopen doordat je in situaties verzeild raakt waarin je dingen moet zeggen, doen of zelfs vinden die je eigenlijk tegen de borst stuiten. Moet je wel اشهد ان لا اله الا الله, اشهد انّ محمّدا رسول الله zeggen als je dat niet echt vindt of meent? Maak je dan niet misbruik van andermans religieuze gevoelens? Gaan ze je niet testen op een gegeven moment? Maar dat is natuurlijk vooral het perspectief van een buitenstaander ver weg en precies datgene is wat het voor sommigen hier in Nederland begrijpelijkerwijs moeilijk maakt. Je kan het niet beoordelen, of iemand een goede afweging maakt, omdat je er zo ver vanaf zit, omdat je ook niet echt weet om wie het gaat. En misschien ook, althans dat zou voor mij persoonlijk toch wel gelden, omdat je leeft in een samenleving die weliswaar religie hebt losgelaten, maar nog niet zo los ervan is dat je het ook als 'betekenisloos' sociaal instrument kan gebruiken. Ik dacht daar eerst ongenuanceerder over, maar wat dat betreft heb ik mijn mening toch een tikkeltje bijgesteld of, beter, helderder gekregen.

huis
293 hits; 1 reactie; Reageer

Gefrostreerd

17-02-08, 22:18

Heel ambitieus vertrok ik om kwart over negen voor drie rondjes rond de goffert. Het was wel wat frisjes, maar ach, dat zou wel wennen na een tijdje. En inderdaad, het eerste rondje ging wel ok, niet al te snel, maar dat was ook niet de bedoeling. Uitlopen was belangrijker dan snelheid. Maar daarna was het snel bekeken. Ik merkte al kort in het tweede rondje dat mijn vingers wat stram werden en dat het toch wel behoorlijk frisjes was. Op een of andere manier was ik ook niet vooruit te branden... Ik besloot het er maar bij te laten en een rondje minder te lopen dan gepland. De tweehonderd meter tussen de Goffert en mijn huis, traditioneel wandelend afgelegd om wat uit te lopen, waren voldoende om rillingen te veroorzaken. Het was, zo moest ik toegeven, toch echt gewoon steenkoud. Pas na een kwartier binnen had ik het weer een beetje warm. En typen gaat LANGZAAM. Brrrrrrrr.

huis
223 hits; 0 reacties; Reageer

Kop in de wind

20-01-08, 14:39

Zachtjes meedeinend op en met de kop recht tegen de harde westzuidwester in zit al de hele dag een grote kolonie kraaien in de bomen voor mijn huis - allemaal dezelfde kant op kijkend, af en toe individueel of in kleine groepjes opvliegend en vervolgens weer terug en rustig verder meedeinen.

huis
242 hits; 1 reactie; Reageer

NEC - Ajax

20-01-08, 14:36

Het komt niet vaak voor dat ik merk dat NEC thuisspeelt. Juichen hoor je hier nauwelijks (ok, er valt ook niet veel te juichen de laatste tijd). Maar vandaag stond de hele straat vol auto's en kort na half drie was er een massaal verkeer van mensen naar die auto's toe en weg. Het waren vermoedelijk tevreden Nijmegenaren. En terecht. Foto genomen vanaf mijn balkon.

huis
215 hits; 0 reacties; Reageer

Tegenlicht

22-12-07, 17:33

Park Brakkenstein, vroeg op deze winterse middag.

huis
222 hits; 1 reactie; Reageer

Winterwereld

22-12-07, 17:32

Wat was het toch mooi vanmorgen, met dat zwakke zonlicht en al die witte bomen. Vanaf mijn balkon.

huis
214 hits; 0 reacties; Reageer

Wij wensen u

15-12-07, 18:57

Loon op Zand, Gildeweg, 9 december 2007. Wat een onbeschrijfelijke wansmaak. Zo wanstaltig, dat het bijna weer een interessant cultureel fenomeen wordt. Maar waar ligt de grens tussen wansmaak en lichtoverlast? Ik zou hier als overbuurman toch niet bepaald van staan te juichen. Uiteraard knippert er het nodige en verschijnselt en verdwijnselt de arreslee op de zijgevel in een voortdurende lichtshow. In de achtertuin, hier niet te zien, staat, pontificaal achter de opening in het hek, een driedimensionale eland van licht. Wat ontbreekt is de luidspreker met een vertrouwde tv-stem die repetitief 'ho-ho-ho' roept met op de achtergrond een kinderkoor dat jingle bells zingt. Maar wat niet is kan nog komen hè. Misschien nog niet dit jaar, maar in de toekomst gaat het gebeuren. Je hoopt maar dat ze de stroomrekening alvast hebben ingecalculeerd...

huis
249 hits; 2 reacties; Reageer

De Aankomst

13-11-07, 17:04

Midden in de winternacht... kwam ooit mijn familie in Nederland aan. Zij hoorden geen engelen zingen maar stonden wel te blauwbekken van de kou. Het was 24 december 1954 en bovenstaande foto is toen gemaakt. Inmiddels heeft mijn vader (als ik mij niet vergis linksonder op de foto) hem ergens op het web gezet met een verhaaltje erbij. Grappig om te zien voor hoeveel mensen dergelijke dingen nu nog leven en helder zijn. Er is een hele reeks aan reacties. indisch4ever.

huis
207 hits; 1 reactie; Reageer

Herfststorm

11-11-07, 15:40

Op het raam van mijn voorkamer, vanmorgen.

huis
266 hits; 3 reacties; Reageer

Sjoerd @ Jos

11-11-07, 14:45

'... en zij dronken nog lang en gelukkig.'

huis
230 hits; 2 reacties; Reageer

Te koop

29-09-07, 15:09

Sinds mei 2006 woon ik op een flatje met een grote woonkamer, een keuken en een kleine slaapkamer. Qua formaat en comfort de typische huurwoning, zou je zeggen. Maar dat gaat veranderen...

Geachte Heer, mevrouw,
Portaal is vanplan om de woningen in uw complex te verkopen. Wij bieden u binenkort de mogelijkheid eigenaar te worden van uw eigen huurwoning. U bent uiteraard niet verplicht te kopen ... Eind 2007 ontvangt u van ons een aanbiedingsbrief met daarin alle informatie over de verkoopprijs van uw woning en de verkoopprocedure. U kunt dan rustig alles doorlezen en zelf bepalen of u wilt kopen of blijven huren. Wij vertrouwen erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

... en zo verdwijnen weer een paar complexen huurwoningen in deze stad en wordt het voor starters zonder hypotheekmogelijkheden wéér een beetje moeilijker om op een redelijke plaats een redelijke woning te vinden ... Het is een grove schande dat niemand hier wat aan doet!

huis
299 hits; 10 reacties; Reageer

Waar ik was

11-09-07, 20:25

God ja, het is al weer zes jaar terug. Het is geschiedenis geworden, zoiets waarvan mensen aan elkaar gaan vragen 'weet jij nog waar je was toen...' Ik was in de stad, in de Van Welderenstraat. Het was drie maanden na het autoongeluk en mijn wonden waren langzamerhand zover geheeld dat ik weer wilde gaan werken in het eetcafé waar ik toen keukenhulp speelde. Het was al laat, een uur of vier, half vijf. Alles was al neergestort en de torens stonden er niet meer. Ik was, volgens mij, op de universiteit geweest om even wat dingen te regelen, vermoedelijk iets voor mijn scriptie, ik weet het niet meer. De normaal gesproken zeer bedrijvige keuken was rustig. De radio stond aan. Ik ben daarna teruggegaan naar mijn kamer en heb de onderhandelingen uitgesteld tot later. TV aan. Ergens die avond nam ik een besluit. Nu is het over en afgelopen. Dit is zo groot, groter dan wat ikzelf heb meegemaakt, hoe ellendig het ook was. Nu gaan we weer aan de slag en gaan we weer als een normaal mens functioneren. Ik heb denk ik tot drie uur TV gekeken. De volgende ochtend had ik een afspraak op het ziekenhuis om te kijken hoe het ermee stond. Ik herinner me nog hoe ik gepoogd heb een krant te bemachtigen. Alle Volkskranten waren natuurlijk allang weg, het werd een Gelderlander. Het was goed, ik hoefde niet meer terug te komen. Sindsdien markeert elf september voor mij het einde. Het einde van dertig juni. Het was wel erg frappant dat het juist dit weekend was dat ik een teletekstbericht zag. 'Helikopter neergestort op Autobahn'. Het was op pagina 130. Ik weet eigenlijk niet waarom ik ging kijken, maar ik moest rillen. Het was daar. Op die weg. Bij dat dorp.

huis
247 hits; 2 reacties; Reageer

Taking Sides

25-08-07, 1:23

Ik kijk zelden films op TV. De pet moet ernaar staan, je moet niet gehinderd of afgeleid worden door al te veel reclame of andere onderbrekingen en, face it, het filmaanbod op de Nederlandse zenders is nou niet dusdanig dat het uitnodigt om nauwkeurig te inspecteren wat voor moois er nu weer op ons te wachten ligt de komende week. Heel af en toe beland ik in een late avondfilm bij de publieke omroep, en vaak zijn de verwachtingen dan wel hoog maar blijk ik al snel weg te zappen naar beter oorden. Vandaag niet. Vandaag bleef ik kijken.

Ik keek naar Ronald - 'The Pianist' - Harwoods verfilming (2001) van Taking Sides, dat hij oorspronkelijk in 1995 had geschreven als toneelstuk. Ik houd sowieso wel van verfilmingen van toneelstukken, vanwege het drama dat er sowieso al in de handeling zit. Maar dit was geweldig. Harvey Keitel speelt vol overgave een Amerikaan zoals Amerikanen nou eenmaal zijn: je stuurt ze op een missie en die voeren ze zo goed mogelijk uit, zonder zich daarbij te laten hinderen door enige kennis of vooringenomenheid anders dan het gewenste eindresultaat. De missie is het ontmaskeren van Wilhelm Furtwängler, dirigent van het Berliner Philharmoniker als medewerker van het regime. Het gewenste eindresultaat is een veroordeling. De film is hilarisch en dramatisch tegelijk. Keitel weet niets van klassieke muziek en blijft Furtwängler consequent 'band leader' noemen. Toppunt is een scene met een Russische onderhandelaar, waar, na diverse wodka's, de hoogdravende discussies over de dirigent luid lallend en strompelend worden gevoerd. De lolligheid gaat niet ten koste van de inhoud. De kijker krijgt de feiten en de tijd zichzelf een mening te vormen. Zo fout was die man niet, maar helemaal vrolijk word je er ook niet van. De spanning tussen Keitel en zijn medewerkers, beiden uit het Duitse kamp van slachtoffers van het regime, is voortdurend voelbaar. Hij wil de zak laten hangen, zij vinden dat een groot artiest als een knulletje geschoffeerd wordt. Stiekem lag mijn sympathie bij hen. Het was een fijne avond. En een mooie film. En mijn keel doet het ook bijna weer...

huis
343 hits; 1 reactie; Reageer

Ziek, zwak...

23-08-07, 13:54

maar niet misselijk gelukkig. Het gaat beter dan maandag, maar ik kom niet van die irritante verhoging af, mijn lichaamstemperatuur zweeft rond de 38 graden. Verder voel ik me best prima. Ik heb honger, ben allerminst bedlegerig, werk wat aan een plattegrond, verveel me feitelijk af en toe. Maandag heb ik de hele dag alleen maar geslapen, maar sindsdien ben ik in deze staat, al bespeur ik vandaag wat lichte vooruitgang. Het enige dat me nekt is mijn keel. Ook die doet niet eens echt meer actief zeer, maar dat slikken gaat zo lastig. Tot vandaag kon ik niet eens mijn eigen waterhuishouding regelen zonder alle mogelijke grimassen. Dat gaat dus inmiddels wat beter. Ik kan zelfs alweer een glaasje water in één keer wegtikken. Maar vast voedsel... ik heb er zo'n trek in, maar wat is het een crime. Een plak zaanse snijder melkwit met smeerkaas (dat is dus brood dat je bijkans naar binnen kan slurpen) lukt net. De heerlijke iglo viscuisine en Franse roerbakgroenten van gisteravond waren echter een brug te ver. Alles was al koud en toen was ik nog niet halverwege.

Maar goed. Nu gaan we maar eens een dokter bellen. Want als het inderdaad een keelontsteking is, dan heb ik een kuurtje nodig. Anders blijven we maar zo voortmodderen...

huis
354 hits; 1 reactie; Reageer

Geveld

21-08-07, 14:34

Hoge koorts en duizeligheid. Keelpijn. Slapen op de bank. Geen eetlust. Geen focus. Niet kunnen lezen. Helemaal niets kunnen. Het enige dat over mijn lippen komt is de lijfspreuk van Geer en Goor. Ik heb er geen kracht voor. Op de laatste dag van mijn vakantie ben ik geveld door een keelontsteking. Ik ben al twee dagen thuis, morgen kan ik wel weer aan het werk, maar vandaag nog even niet... Een rilling trekt over mijn rug. Brrr.

huis
300 hits; 5 reacties; Reageer

Vakantie...

18-08-07, 23:56

Zoals u gemerkt heeft was het wat stilletjes hier deze week. Ik had dan ook vakantie. Na anderhalve week Rome en twee weken Pompeii had ik het alleen wel even gehad met het van huis zijn dus ik heb mijn dagen in en om Nijmegen gesleten, afgezien van een uitje naar Mannheim (Vlees, bier, nog meer vlees, nog meer bier, slap geouwehoer en een moddervette Krakauer Wurst als toetje) en Heidelberg (bier uit een hoorn en een zweterige klim naar het kasteel).

Mijn dagen bestonden vooral uit veel fietsen op de nieuwe racefiets (rondjes naar Gennep, Batenburg, Tiel, Rhenen) en heel veel lezen. Dat begon met het herlezen van Harry Potter and the Philosopher's Stone maar werd geleidelijk van kwaad tot erger. Naarmate ik sneller ging fietsen ging ik ook sneller lezen. Joris Luyendijk werd in minder dan een dag met huid en haar verslonden ('Het zijn net mensen' - over de onmogelijkheid van Journalistiek in het Midden Oosten) en hetzelfde lot was beschoren aan 'De Last van Khalil' van Tineke Bennema. Inmiddels zit ik midden in de Balkan van Mark Mazower en wacht Anna Politovskaja geduldig op haar beurt. Meer hierover volgt. Lichte spierpijn is er overigens wel. Zondag 27km gefietst, maandag 55, dinsdag 80, donderdag 50 en vandaag 91... Als je het hele jaar alleen maar op je kont zit, moet je maar bewegen in de vakantie.

huis
331 hits; 0 reacties; Reageer

Grrrrroiink

16-08-07, 17:45

Tijd voor een bezoekje van Obelix:

In het Duits-Nederlandse grensgebied tussen Mook en Gennep neemt het aantal wilde zwijnen onrustbarend toe. De dieren vreten hele akkers kaal en ze kunnen besmettelijke veeziekten verspreiden zoals varkenspest en mond- en klauwzeer. Onder aanvoering van landbouwbond LLTB gaan wildschade-experts alle technische mogelijkheden van de jacht op wilde zwijnen bestuderen.

huis
370 hits; 5 reacties; Reageer

Pot met goud

29-07-07, 21:50

Soms is overvallen worden door een zomerse regenbui niet eens zo heel erg. Nog afgezien van het afdakje waaronder tijdig een onderkomen kon worden gevonden, werd de pijn verzacht door een prachtig exemplaar van zeldzame felheid. Nijmegen, Steenbokstraat, rond 20:30u hedenavond.

huis
337 hits; 2 reacties; Reageer

Nacht en Ontij

23-07-07, 18:06

Om 5:35u hedenmorgen zat de klus er op. Je kan er feitelijk ook vergif op innemen. Ik kan mij best voornemen dat ik het niet ga doen maar uiteindelijk gebeurt het toch. Dus besloot ik, ouder en wijzer door eerdere ervaringen, maar gewoon bij voorbaat dat ik hem in één nacht zou gaan uitlezen. Zaterdag was ik begonnen, maar om 0:00 was ik net bij pagina 155. Er moesten er dus nog 450. Ik weet niet hoe ik het gedaan heb, maar feitelijk kostte het me meer moeite om alles ook daadwerkelijk te lezen dan om de marathon vol te houden. Soms zakt het tempo van het verhaal toch even in of wordt het toch te spannend en val je terug op de basiswens: willen weten hoe het afloopt. Ik weet nu hoe het afloopt en hoe het allemaal geloven is. Ik zal er niets over zeggen hier. Laat iedereen het zelf maar lezen. Het is de moeite wel waard, hoewel de ietwat suggestieve parallellen met de moderne geschiedenis en de lichte hints naar het werk van Tolkien misschien niet voor iedereen nodig lijken. Of pas bij een tweede leesbeurt hun plaats vinden.

huis
331 hits; 0 reacties; Reageer

Levende Lijken

09-06-07, 23:55

En tevreden sloeg de ambtenaar zijn krant dicht. Het was een mooie foto geworden. Zijn idee. Artiestenbuurt. De anderen wilden een Sterrenwijk of een Groentekwartier, maar door slim manouvreren had hij het plannetje er nipt door weten te drukken. Na wat schuiven en schikken waren alle platencollecties van de collega's gelijkelijk vertegenwoordigd. De burgemeester hield eigenlijk meer van klassiek, maar omdat componisten nu eenmaal meestal dood zijn is de PR-waarde voor de stad nihil. En met die mooie goffertweide... Je wist het maar nooit. En toen kwamen ze nog een keer. In allerijl werd nog een extra exemplaar gefabriceerd en op het juiste moment werd de zo lang verhoopte poppenkast opgevoerd. Nu leven ze nog en het kan elke keer de laatste keer zijn - zeker nu de belangstelling tanende lijkt. Het was een mooi plannetje geweest. Het had gewerkt.

huis
259 hits; 1 reactie; Reageer

Schroeffie Miauw

16-05-07, 21:53

Het is tien centimeter lang, zeven weken oud, heet schroef en heeft onderdak en voer bij mijn zus in Amsterdam. Het zat in mijn nek en het wilde er niet meer uit.

huis
323 hits; 2 reacties; Reageer

32:27

19-04-07, 21:03

En hop... weer twee minuten eraf. 11.4 km/u. Dat gaat lekker.

huis
341 hits; 1 reactie; Reageer

Progressie

17-04-07, 19:57

10 april: 37:45.
15 april: 36:26.
17 april: 34:40.

Langzaam kom ik op stoom. 34:40 is een gemiddelde van 10.6km/u. Nee, dat is absoluut niet indrukwekkend, maar wel relatief hoopgevend. 12km/u is het doel en dan gaan we uitbreiden.

huis
280 hits; 2 reacties; Reageer

Meubelstuk

14-04-07, 1:36

Met vier man kwamen ze hem brengen. De eerste bochten gingen goed, maar bij mijn onderbuurvrouw ging het mis. De deur moest open. Ding erin gedraaid en het lukte. Vervolgens naar mij. Na een half uur wacht de laatste hindernis: mijn ingang. Het past met twee centimeter. En dan staat ie er. De piano die in 1957 door mijn grootvader tweedehands werd aangeschaft en toen reeds vijftig jaar oud was. Het is een oud ding en dat kunt u zelfs op deze foto zien. Nu komt het moeilijkste. Hij is zo vals als een tierelier. Maar ik moet wachten. Zo'n instrument zet zich naar temperatuur en vochtigheidsgraad. Over een week of twee kan de stemmer komen. Tot die tijd moet ik een paar toetsen ontzien. Maar blij dat ik ermee ben.

huis
361 hits; 6 reacties; Reageer

Vrije vorm

25-03-07, 22:39

Terwijl in de voorkamer het feestje rustig doorging, kreeg in de achterkamer het kaarsvet de vrije loop.

huis
323 hits; 0 reacties; Reageer

30

23-03-07, 10:55

De vraag is: moet ik bedroefd zijn vanwege het feit dat die twee onvermijdelijk dan uiteindelijk toch een drie is geworden of blij dat na jaren dreigend oplopen de teller na negen is teruggesprongen naar nul? Laat ik eens inzetten op het laatste :D

huis
426 hits; 7 reacties; Reageer

Beter laat...

18-03-07, 0:50

Ik woon hier nu bijna op de dag af tien maanden en vandaag is een nieuwe stap gezet op weg naar de definitieve bewoondheid van dit pand. Onder het dreigement van een niet dwingend doch zeer overtuigend moederlijk ultimatum ('gaan we het nog beleven vóór je dertigste verjaardag') en vooral het naderende verstrijken daarvan, heb ik vandaag - het is de laatste vrije dag voor het Uur U - eerst kwast en vervolgens stanleymes ter hand genomen en van de kleine kamer in het hart van de woning iets aanvaardbaars gemaakt, zodat de stoelgang nu niet langer zal leiden tot overpeinzingen over uitstelgedrag mijnerzijds en plaats zal vinden bij een iets aangenamer uitzicht. Is het dan nu echt af, Miko? Waarde lezer, dat is, dat weet u goed, een retorische vraag. Neen. Afgezien van het ontbreken van gordijnen behoeft de lichtsituatie dringend aandacht en er moet ook een verhuizing van een piano geregeld worden. En bovendien, zodra het af is, beginnen we gewoon met veranderen...

huis
386 hits; 9 reacties; Reageer

Permanentje?

07-03-07, 11:26

Van Sjroep

I hereby want to express my wish to explore the opportunity of getting an international contract and work within Mount Hagen hospital. I’ve given myself a month to decide, because there are a lot of factors influencing my decision. One of these factors is regarding my growth within the field of physiotherapy. If I were to stay and work in PNG for a longer time I would give up chances for further specialisation within the field of physiotherapy. This would mean that after some time in PNG I would have an almost impossible job finding a position within the highly specialised field of physiotherapy in a Western society. The only opportunity of growth would be to eventually graduate as a masters of physiotherapy. A grade 14 position within this academic hospital would be a great incentive to do this.

En ik zit hier op mijn kamertje en denk: ik kan nuttiger dingen met mijn leven doen dan dit...

huis
250 hits; 0 reacties; Reageer

Ayam Ayam

21-02-07, 21:45

Ondertussen in Batavia:

Als ik het na drie maanden een beetje goed kan inschatten kun je de meisjes hier in vijf groepen kan indelen, als je uberhaubt van groepen kunt spreken ... groep 1, de zeer traditionele moslim meisjes, groep 2, de traditionele moslim meisjes, groep 3, de semi-traditionele moslim meisjes, groep 4, moslim meisjes, groep 5, alle overige meisjes. ... De meisjes waar ik vooral mee in aanraking kom zijn groep 3, 4 en 5 ... er is ook nog iets van een groep 6, ayams (kippen) ... Om nog maar eens een voorbeeld te noemen: een meisje, ... waar ik momenteel veel mee om ga mag van haar vader niet poolen omdat het woord stoten ook hier meerdere betekenissen heeft ...

eelkeplasmeijer.com

huis
398 hits; 0 reacties; Reageer

Op zich heel schattig...

14-02-07, 20:42

... maar drie in een vuilnisbak vind ik een beetje veel, ook al is het buiten en zijn ze (nog) niet binnen. Waar komen ze vandaan en waarom zijn ze opeens zo brutaal?

huis
472 hits; 4 reacties; Reageer

Reclame

09-02-07, 16:27

Terwijl ik hier mijn tijd vul met het zoeken naar nieuwe ideeën over de materiële cultuur van het verleden, verwezenlijkt mijn zus haar ideeën over de materiële cultuur van de toekomst. Het portfolio begint indrukwekkende vormen aan te nemen, zoals ze zojuist schaamteloos heeft geadverteerd in de reacties (klikje). Uiteraard zijn die formulieren daarvoor in het geheel niet bedoeld en is het allemaal een grove schande ;), maar laat ik van de gelegenheid gebruik maken om u, trouwe lezer, te wijzen op deze site waar u dus zeker eens moet gaan kijken.

huis
509 hits; 5 reacties; Reageer

Post!

24-01-07, 10:04

Vermoeid na een lange werkdag kwam ik gisteravond kort na tienen aan bij mijn flat. Ik had de fiets maar op het werk laten staan, een wandeling door de geurige vrieslucht leek mij een betere resetknop dan een haastige fietstocht met bevroren handen. Haast achteloos open ik mijn brievenbus en tot mijn verbazing ligt die vol met enveloppen. De NUON excuseert zich voor het verhogen van de tarieven. De Postbank heeft liefst vijf pagina's nodig om mij te laten weten wat mijn nieuwe saldo is (de bijschrijving staat op één regel). Echter, wat mijn aandacht trekt is de derde envelop.

Het is een witte envelop van 20 bij 15 centimeter en er zit, ongeveer op de plaats waar je hem zou verwachten, maar dan net scheef, een sticker op geplakt met mijn naam en adres. In de rechter bovenhoek zit het logo van de zendende instantie en de combinatie van logo met adressticker is enigszins verbazend... Hoe, in godsnaam, weet men in de Pauluskerk überhaupt wie ik ben en, vooral, waar ik woon? Brandend van nieuwsgierigheid danwel irritatie scheur ik de envelop aan gort. Het wordt nog veel mooier.

Op de grond valt een acceptgiro en in mijn handen heb ik twee gestencilde velletjes. De acceptgiro leert dat de kerk eerst anders heette. Een bedrag is nog net niet ingevuld en blijkbaar weten ze mijn gironummer ook niet. Dat scheelt. Dan kijk ik naar de gestencilde brief. Ondanks de wat achterhaalde technologie blijkt het te gaan om een recent schrijven. De aanhef is interessant. Ik lees 'Beste Parochianen...' en val van mijn stoel (ware het niet dat ik nog stond). HOE? WAT? WAAR? PAROCHIAAN? IK???? Ik overwoog kort mijn ouders te bellen of ik misschien niet stiekem toch gedoopt was en ze dat al die tijd hadden achtergehouden.

In mijn oprechte naïviteit dacht ik nog dat het dan toch tenminste een brief was waarmee men mij als nieuwkomer in de wijk welkom zou heten, mij wat zou vertellen over de Pauluskerk en wat men deed en de suggestie zou doen om als ik wellicht geïnteresseerd zou zijn vooral niet te schromen eens binnen te lopen en dat altijd welkom was. Niets bleek minder waar! Mijn ogen scanden een verhaal over zware tijden, hoge kosten en lage inkomsten en het belangrijke werk dat de kerk toch in de samenleving deed en of wij als parochianen niet... Juist. Er moest geld op tafel. Niets 'welkom in ons midden' maar gewoon ervanuitgaan dat ik sowieso wel... De prullebak maakte aan deze illusie gauw een einde. Ik deed mijn rugtas af, mijn jas uit, de verwarming aan, schonk een glas goede wijn in en ging, zittend op de bank, met de voeten op tafel, ongedoopt ter communie.

huis
412 hits; 3 reacties; Reageer

Kerstengeltje

26-12-06, 17:25

Van NS, voor Nederland. Prettige feestdagen.

huis
146 hits; 2 reacties; Reageer

Volstouwen

24-12-06, 13:10

Het was een gekrioel van jewelste bij de grootste vestiging van 's lands grootste grootgrutter in de stad. Bij de ingang links staan de afbakcroissantjes in de bonus. Haricots Verts in de aanbieding. Het is al laat op de zaterdag, dus alle kerstartikelen zijn reeds voorzien van het 35% stigma. Mannen en vrouwen schreeuwen getallen en artikelen naar elkaar. Een meisje kijkt vertwijfeld in haar schuin voorover hellende boodschappen kar en op het lijstje (in boekvorm) om te kijken of ze alles heeft. Kinderen jammeren. Een kogelronde mevrouw die helaas niet zo groot is probeert op de onderste schap te gaan staan om een artikel boven uit de koeling te pakken. De schap zet zich schrap en houdt moedig stand. Een moeder geeft een jengelend kind een tets om de oren. En terecht. Mensen kijken ongelukkig, zo niet chagarijnig. Een meisje van vier wentelt zich in zelfmedelijden in rondjes onder de disney-dvd's. Er wordt massaal bijgevuld. Iedereen heeft haast. Stapels kerstkaarten worden op het laatste moment nog uit de schappen gegrist. De vrouw achter mij heeft haar wagen volgeladen met minstens twintig halveliterflesjes icetea. Er worden en masse enorme bedragen afgerekend. Net voor ik in de rij gaan staan zie ik nog net hoe iemand bijkans bedolven wordt onder de vallende blikken zalmmousse. Vrolijk kerstfeest.

huis
338 hits; 3 reacties; Reageer

Detail

18-12-06, 23:29

En toen, na drie maanden inertie, zette ik gisteravond de beslissende stap. Deze was al voorbereid, de afgelopen weken, door de aanschaf van het een en ander aan benodigdheden, en om mijn ambities niet ten prooi te laten vallen had ik zelfs met mezelf een tijd afgesproken. Om negen uur. Na het voetbal. Vol goede moed pakte ik mijn blauwe teiltje en vulde het met koud water. Ik greep de schaar en de andere spullen, vergat mijn sleutels niet en liep naar mijn berging.

Met een krachtige zwaai zet ik in één beweging mijn fiets op zijn kop. Ik zoek de punaise, het begin van alle ellende, maar naar bleek had ik die in september al verwijderd. Ik schroef het ventiel van de voorband los en lepel de buitenband over de velg heen. Helemaal vergeten dat het zo snel ging. De binnenband komt makkelijk los. Nu dat gaatje zoeken en dan plakken en dan is het in een kwartiertje gepiept.

Ik recht mijn rug en maak mij gereed de volgende logische stap te zetten in het proces. De desillusie komt nog voor mijn hoofd zich boven mijn middel bevindt. Een geniaal plan. Goed voorbereid. Alles in gereedheid. Ik pak mijn teiltje, doe het licht uit en loop naar boven. Van irritatie klotst de helft van het water over de rand. Ik smijt het in de WC. Morgen koop ik een fietspomp.

huis
309 hits; 3 reacties; Reageer

Wachtend

17-12-06, 13:07

huis
328 hits; 0 reacties; Reageer

Mijn Dorp

16-12-06, 21:30

... en voor de tweede keer binnen een jaar haalt Ons Dorp de landelijke pers. Met een steekpartij. De Pleiades is niet ver van waar mijn ouders wonen. Ik weet hoe het eruit ziet. Ik ken mensen die daar wonen. Er woonde ooit een klasgenoot. Dichtbij.

LOON OP ZAND (ANP) - Een 60-jarige opa is zaterdag bezweken aan de verwondingen die hij opliep bij een steekpartij vrijdag. Die vond plaats tijdens de ontvoering van het kleinkind van het slachtoffer in de woning van de man aan de Pleiades in Loon op Zand. Dat heeft de politie zaterdag laten weten. De vermoedelijke dader is de 37-jarige biologische vader van het kind. Deze komt uit Rotterdam. De politie pakte de Rotterdammer zaterdag op in Tilburg. Hij is de ex-vriend van de dochter van de opa. Het vijftien maanden oude kind werd bij de arrestatie van de vader ongedeerd aangetroffen. Volgens de politie maakt het kind het goed en is het aan familie overgedragen. Waarom de vader het kind ontvoerde, is niet bekend. De politie heeft in deze zaak nog twee 37-jarige personen gearresteerd. Zij onderzoekt wat de rol van deze man en vrouw is geweest. Beiden komen uit Tilburg. De drie verdachten zijn voor nader onderzoek en verhoor ingesloten.

Brabants Dagblad

Naschrift, Ma. 18-12-2006, 10:58
Inmiddels is bekend om wie het gaat. Hier past slechts stilte.

huis
478 hits; 0 reacties; Reageer

Gezellig

09-12-06, 20:36

Wat je al niet doet als je onder de medicijnen zit. Thee drinken, bijvoorbeeld. En ja. Ook op de bank met een deken. Maar dat was donderdag.

huis
310 hits; 0 reacties; Reageer

Ei

08-12-06, 9:42

Zo. Gewoon maar weer aan het werk vandaag en het gaat eigenlijk best wel redelijk, al heb ik een ENORM ei op mijn linkerkaak en kan ik nauwelijks een hap eten kauwen. Ik zie op tegen de banaan die ik zo ga nuttigen. Dan snapt u het wel. Maar uit betrouwbare bron heb ik begrepen dat het er allemaal vooral aandoenlijk uitziet.

huis
333 hits; 4 reacties; Reageer

Gelukt!

07-12-06, 10:07

Auw. De verdoving is uitgewerkt. Ik ga in bed liggen.

huis
335 hits; 5 reacties; Reageer

Test

06-12-06, 23:40

Een nieuwe foon met een mooie camera de dag voordat zijn verstand geamputeerd zou worden. Morgen een foto na de slachtpartij.

huis
304 hits; 4 reacties; Reageer

Ondertussen in PNG

29-11-06, 18:59

... heeft Sjroep een mooi stuk geschreven over wat hij daar zoal doet: zomaar een week werken. Zeer lezenswaardig en mooie foto's. Klik. Er valt niet veel aan toe tevoegen. Je doet mooi en goed werk.

huis
483 hits; 3 reacties; Reageer

multicultureel drama

22-11-06, 14:18

Ben vandaag thuis en ruim het hier een beetje op, een beetje de boel tot leven brengen na twee maanden herfstslaap. De planten hebben het overleefd. Cactussen. Er ligt stof, her en der. Beetje vegen, beetje poetsen. Post (zie hier) doornemen, dingetjes regelen. Radio aan, rustig kabbelend over koetjes, kalfjes en politiek. Op de TV is de herhaling van het grote debat van gisteravond. De ingeblikte soundbites vliegen vermoedelijk menig huiskamer in, maar niet de mijne want ik heb het geluid uit. Het was wel een beetje een shock. Ik snap wel waarom iedereen er de buik van vol heeft. De dame en heren zijn alleen maar bezig met feiten. Links presenteert zeer geloofwaardig lijkende gegevens om rechts aan te vallen waarop rechts links om de oren slaat met evenzeer geloofwaardig lijkende gegevens. Van beide kan ik zo 1-2-3 het daadwerkelijke waarheidsgehalte niet overzien. De toon is negatief. Iedereen, wellicht met uitzondering van Marijnissen en Rouvoet, en vooral Rutte, Balkenende en Halsema, is verongelijkt. Verbeten. Het is niet leuk om naar te kijken.

Ondertussen, bij het opruimen van het prullebakje in de keuken, tref ik een multicultureel drama aan. Nadat het papier en het recente afval in de grote vuilnisbak zijn gevallen blijft een ondefinieerbaar substraat achter op de bodem. Er stijgen wat vliegjes op. Toch. Wat was het? en hoe lang ligt het er al? Het ruikt niet. Ik probeer het eruit te schudden. Het multiculturele drama blijft rustig zitten. Water erin en een beetje spoelen. Nog maar eens proberen. Geen beweging in te krijgen. Een degelijk stukje natuur is dit. Ik trek het stukje plastic er onder uit. Een deel komt mee. Het is een stabiele massa. Weken dus. Op mijn balkon staat een multiculturele samenleving in ontbinding onder een diepe laag water. En nu ga ik stemmen.

huis
324 hits; 0 reacties; Reageer

Mooi

20-11-06, 14:34

De klimaatverandering heeft soms van die kleine voordeeltjes. Bijvoorbeeld dat ik nog net bij mij in de straat vanmorgen dit plaatje even kon schieten voordat vandaag en morgen alles eraf gaat waaien.

huis
363 hits; 0 reacties; Reageer

Post

20-11-06, 14:32

... en die grote stapel links achter was de berg post voor de vorige bewoners. Reclame, reclame, reclame, reclame en ... reclame.

huis
454 hits; 2 reacties; Reageer

Plofeieren

16-09-06, 21:55

'nee, ik heb geen eierprikker, maar je kan prima een vork gebruiken hoor.'

huis
478 hits; 0 reacties; Reageer

Welkom, welkom

12-09-06, 22:39

huis
313 hits; 2 reacties; Reageer

Meevallertje...

29-08-06, 12:59

... of: wat je al niet terugvindt als je eens een doos uitmest ...

huis
564 hits; 2 reacties; Reageer

... en stoelen

28-08-06, 11:07

Alweer een kleine week geleden, maar nog drie dagen spierpijn gehad van dat verdomde IKEA-sleuteltje...

huis
377 hits; 0 reacties; Reageer

Tafeltje

22-08-06, 18:40

huis
412 hits; 2 reacties; Reageer

Oh Yeah

15-08-06, 22:58

... en voort schrijdt de inrichting mijnes huizes ...

huis
433 hits; 5 reacties; Reageer

Nee.

15-08-06, 13:08

Ik merkte de afgelopen dagen al dat het me tegenstond. Twee weken geleden was het allemaal prima gegaan, al vond de kaakchirurg het 'nne pittege bevalling' (deze was Belg), nadien weinig last, mede door de firma Ibuprofen. Wel had ik de tweede afspraak moeten verzetten van afgelopen donderdag naar vandaag omdat er anders te weinig tijd tussen zou zitten. Dat was op zich maar goed ook, want de laatste hechting kwam er juist op die dag uit. De wond was en is nog volop aan het helen, al kon, volgens de kaakchirurg, mijn mond al ruim ver genoeg open voor een nieuwe ingreep. Ik was er, na veel vijven en zessen en getwijfel of ik het niet nog verder zou verzetten, dan vanmorgen toch helemaal klaar voor. Ik zat in de wachtkamer en wachtte. Vijf minuten. Tien minuten. Een kwartier. Twintig minuten. Na een half uur kwam de assistente melden dat het nog een kwartier à twintig minuten zou gaan duren, maar dat ze me niet vergeten waren. Fijn. En of dat nog wel ging. Ik bromde zoiets las 'dat zal dan wel moeten' en wachtte nog eens tien minuten, een kwartier, twintig minuten... toen werd ik gehaald. Ik was inmiddels van mening dat ik er beter aan had gedaan te melden dat ik het erg druk had en dat ik wel een andere keer zou terugkomen en behoorlijk geïrriteerd over het feit dat ze me zo lang hadden laten wachten 'sorry, we zitten de hele ochtend al met een achterstand'. Maar ik hing rustig mijn jas op en ging gewoon in de stoel zitten. Toen ging het mis. Het ging niet. Ik probeerde me te ontspannen voor de verdoving maar dat lukte me niet. Bang was ik niet, niet echt althans, niet meer dan de vorige keer en toen had dat niet tot problemen geleid. Ik wilde het niet. Kan ik nog weg? Kan ik dat nog maken? De kaakchirurg schroefde de verdoving eraan. Het had niet geholpen dat er een paar laconieke opmerkingen waren gemaakt over de totale scheefstand van de kies. Het had niet geholpen dat ik sinds anderhalve dag een zeurende pijn voelde aan mijn rechterkiesholtes. Maar dat was allemaal te doen. Wat het hem deed was dat wachten. Nu beslissen. Is het goed om door te gaan of is stoppen beter? Ik merk dat ik zeg dat ik het wil verschuiven. De chirurg stemt in. O, wat voelt dat ongelofelijk laf en nee, nu, drie kwartier later voel ik me NIET opgelucht. Maar het zal vast ergens goed voor zijn geweest, ik doe nooit zulke idiote dingen, dus het zal wel een reden hebben. De lichtjes zeurende pijn in de holte rechtsboven wil vermoedelijk zeggen dat de tijd nog niet rijp was, dat tweeëneenhalve week wellicht fysiek wel voldoende tijd is, maar mentaal niet helemaal. Zeven december. Om acht uur 's ochtends. Dan heb ik zeker geen lange wachttijd, tenzij de chirurg zich verslaapt...

huis
399 hits; 3 reacties; Reageer

Plankje, Kastje

12-08-06, 19:44

Verhuizen is een langdurig proces. Als mensen allang weer vergeten zijn dat je verhuisd bent, zit jij nog tussen de dozen en met half ingerichte kamers. Het gaat stapje voor stapje. Zo heb ik vorige week de laatste dozen uit de woonkamer uitgepakt en onlangs ook een douchegordijn aangeschaft (dat ging niet geheel van een leien dakje daar de stang van 125-220 cm exact drie centimeter te lang bleek en dus geruild diende te worden). Ook een IKEA-bezoek bleek onvermijdelijk, want wat is een kamer nou zonder eettafel? Een kast was ook nog nodig. Tegelijk met het douchegordijn kocht ik een plankje, maar dat bleef een beetje liggen wegens verregaande boorangst. Vanmorgen heb ik me eroverheen gezet en het plankje bevestigd. Tien schroeven van zes millimeter dik houden het ding nu op zijn plaats. Een kastje, dat ik nog over had en eigenlijk naar de berging zou verdwijnen, bleek er opeens verdacht goed onder te passen. Zo lijkt het opeens een stuk bewoonder, die keuken van mij.

huis
563 hits; 8 reacties; Reageer

Gevonden!

17-06-06, 0:16

Dagen zocht ik ernaar. Alle hoeken van mijn huis heb ik vanuit alle denkbare posities talloze keren bekeken. Nergens was ie te vinden. De digitale camera die ik sinds 2003 had en waarmee ik meer dan 6000 foto's had genomen... Een beestje waaraan ik behoorlijk gehecht was geraakt. Ik had juist besloten hem niet mee te nemen naar Pinkpop en hem apart gelegd. Dat was alles wat ik nog wist. Daarna had ik hem niet meer gezien. Uitermate onhandig, zo twee weken voor een belangrijke veldwerkcampagne. Echt gemotiveerd om een nieuwe te kopen was ik niet, maar het leek echt onvermijdelijk. Toch wilde ik me er niet bij neerleggen: hij KON immers niet weg zijn. Pas toen ik toevallig net van de week een mail kreeg van BABesch (een tijdschrift) dat de foto's bij mijn artikel niet goed genoeg zouden zijn omdat ze met een inferieure camera zouden zijn genomen bedacht ik me dat er ook een praktische reden was om een nieuwe camera te kopen. Zo gezegd, zo getwijfeld, toch gedaan. Vanmorgen. En Wat vindt ik dus nog dezelfde dag - zoekend naar een taalboekje Nieuw-Grieks - terug, quasi nonchalant leunend op de boeken van de een na onderste plank van de boekenkast? Juist. Mijn ouwe trouwe HP-tje. Het was mij - van meerdere zijden - voorspeld: koop een nieuwe en je zult de oude terugvinden. Grmpf.

huis
462 hits; 4 reacties; Reageer

Boring

12-06-06, 15:23

... en toen begon ze gewoon te boren. Meteen, zonder aankondiging. Geruststellend klonk het 'je zult er bijna niets van voelen, het zijn maar kleine gaatjes'. Van schrik schiet ik haast in een stuip. Verdoof me, alsjeblieft, VERDOOF ME... Maar het is al te laat. Met een hoog piepend brrrrrrrrrrr wordt er een gat in mij geboord. Ik doe mijn ogen dicht en merk dat ik al mijn spieren heb gespannen. Mijn voeten zweven tien centimeter boven de stoel. En ik voel... niets. Natuurlijk voel ik niets. Het is immers een klein gaatje. Blijkbaar ziet het er erg uit alsof ik pijn heb, want de assistente vraagt bezorgd of het niet gevoelig is. Nee, antwoord ik, het is psychisch. Inmiddels is de eerste tand geboord. Volgt de tweede. Rechtsonder, eerste kies van achter. Ik concentreer mij volledig op het bestrijden van de toch vrij ernstige symptomen van een acute aanval van aanstelleritis. Het lukt maar matig. Daar ligt u dan, meneer de promovendus die het altijd zo goed weet, kleffe peentjes te zweten. En dan te weten dat de hele boring al met al nog geen twee minuten duurt... En ik heb niets gevoeld. Geen centje pijn (de rekening wordt thuisgestuurd).

huis
417 hits; 1 reactie; Reageer

Drie keer kraai

10-06-06, 10:36

Het viel me gistermiddag op dat er, bij ons terrasje, parmantig een zwarte kraai liep te paraderen. Hij liep niet even voorbij, maar hipte rondjes net binnen mijn gezichtsveld, brutaal, midden op een vol terras. Eerder was er elders al een andere kraai gesignaleerd, met slap afhangende rechtervleugel, op het Erasmusplein. Nu ja, men ziet wel vaker twee kraaien op een dag, maar het opvallende was dat het me juist gisteren opviel.

De nodige witbiertjes en uren later kwam ik thuis, ik was het allang weer vergeten, keek nog even het journaal en het sportjournaal en vond toen dat het tijd was om naar bed te gaan. Dus ik loop naar de douche om mijn tanden te gaan poetsen (dat doe ik dezer dagen maar trouw), doe de deur open... en gil. Er fladdert wat. Het is zwart. Ik schrik me werkelijk een ongeluk. Het jonge kraaitje, zelf nog meer onthutst dan ik, verschuilt zich op de verwarmingsbuis in de hoek onder de combiketel. Ik weet niet goed wat te doen. De grote snavel en de zichtbare paniek bij het beest zijn een voorzichtige aanwijzing dat met blote handen aanpakken weleens vervelende gevolgen kan hebben. Dan denk ik aan jullie, lezers, en begin een wanhopige zoektocht naar mijn camera, die ik natuurlijk nergens kan vinden. Ondertussen bedenk ik een oplossing. Ik verschuif de emmer en wasmand waarachter het beest zich verscholen heeft. Gelukkig word ik niet aangevlogen, het beestje blijft rillend in de hoek zitten. Vervolgens zet ik de deur van de douche wagenwijd open en de keukendeur naar buiten ook. De deur naar de gang gaat dicht. Ondertussen is de kraai in slaap gevallen. Ik probeer hem te verleiden met wat brood, maar zijn afkeurende oogopslag maakt duidelijk dat hij voor minder dan een dooie muis niet in actie gaat komen. Die heb ik niet. Sorry. De kraai maft verder en ik ga ook maar slapen. En inderdaad, mijn plan blijkt te hebben gewerkt. Toen ik na tien keer snoozen om half elf eindelijk opstond, was de vogel gevlogen, het brood onaangeroerd, met achterlating van een dikke hoop schijt onder de verwarmingsbuis (laat niet als dank voor aangenaam verpozen...) En zelfs dat, waarde lezers, kan ik niet voor jullie fotograferen, want ik zoek nog steeds amechtig naar mijn camera.

huis
475 hits; 2 reacties; Reageer

Boer met kiespijn

08-06-06, 15:04

Get, het zit niet mee vandaag. Eerst de halve nacht wakker gelegen vanwege een vreemdsoortige kiespijn, die 's ochtends spontaan verdwenen was, maar inmiddels weer stevig de kop heeft opgestoken, waardoor ik toch maar de tandarts heb gebeld, morgenochtend negen uur, ik vermoed dat er verstandskiezen aan het drukken zijn die geamputeerd zullen moeten worden, hopelijk kan dat nog begin volgende week.. Normaal zou ik het wel even aanzien, maar gezien mijn reisplannen leek me dat nu onverstandig...

Vervolgens belt een van de deelnemers van de Pompeiicampagne af, om zeer begrijpelijke en acceptabele redenen, maar desalniettemin moet ik halsoverkop op zoek naar een vervanger, hetgeen met knallende kiespijn geen feest is, en al helemaal niet omdat net vanmiddag zowel de ene als de andere collega-archeoloog afwezig zijn, dus om raad vragen kan ook al niet. Een zuchtje tegenwind op deze mooie zonnige dag. Auw. Het zeurt.

huis
456 hits; 2 reacties; Reageer

Apport!

06-06-06, 13:18

Tsjobbe met klein takje in Noorderplas, afgelopen week. Houdt hond tak drijvend of tak hond?

huis
456 hits; 2 reacties; Reageer

Domme Miko

31-05-06, 16:40

Gistermorgen, 9.03:
- Goedemorgen meneer, wat was het probleem, geen warm water is het niet?
- Dat klopt, ik heb de boiler al bijgevuld en gereset, maar geen beweging in te krijgen.
- Eens kijken, ah ik zie het. Bijvullen is niet nodig. Er zit voldoende water in. Voor de zekerheid nog maar even resetten.

(de boiler wordt gereset)

- Zeg, heb je wel je radiatoren open staan?
- Voor zover ik weet wel, ja

(Er wordt wat rondgelopen en wat aan de knoppen van radiatoren gedraaid, de twee in de kamer blijken dicht)

- Kijk, eens kijken of dit geholpen heeft.

(draait warme kraan open, ik merk op dat het gegorgel dat eerder bij resetten optrad, nu is uitgebleven)

- Auw, die is goed heet. Volgens mij werkt het weer allemaal prima. De groeten!

(ik kijk op mijn klok. Het is vijf over negen)

huis
415 hits; 2 reacties; Reageer

Da sind wir wieder

28-05-06, 0:37

Nee, het is nog niet allemaal orde en netheid hier in het Nieuwe Huis. Warm water is er nog steeds niet. Vannacht na veel wikken en wegen toch maar mijn ranzigheid bestreden met een ijskoude douche. Brrrrrrrrrr. Maar je gaat er heerlijk van slapen. Koken kan ik ook nog niet, want ik moet de glasfitter nog bellen, maar zoals je ziet begint het inruimen van de boekenkasten te vorderen (je moet wat doen tijdens Nederland-Kameroen) en is er licht (verhuislampjes vooralsnog), maar veel belangrijker: er is internet. En nog wel sneller dan voorheen ook (hoewel het op Galgenveld soms ook al sneller was dan mijn computer aankon). Langzaam ontstaat een vagelijk thuisgevoel, al zegt mijn oude en wijze bovenbuurvrouw dat dat soort dingen nou eenmaal een jaar duurt.

huis
398 hits; 3 reacties; Reageer

Verhuisd (a)

23-05-06, 11:17

Dat was me een hele hektiek dit weekend. Vrijdag net iets te lang in de kroeg blijven hangen. Zaterdagochtend in alle vroegte kledingkast in koffers gepropt (althans, de inhoud), bureau leeggeruimd en toen húp naar die bekende iets te goedkope en feitelijk vervelende maar onmisbare meubelzaak voor bank, stoel, tv-meubel, jaloeziën en nog meer van dat soort dingen. In tegenstelling tot twee dagen tevoren was het te IKEA nu weer één grote parade van zwangere vrouwen, jengelende kinderen en mannen die uit ongeduld ongeveer vijftien meter voor de rest van het gezin uit lopen. Vervolgens alles ingeladen, terug naar Nijmegen en zoveel mogelijk meubels versjouwd. 's avonds terug naar de half ontmantelde kamer om de laatste dozen in te pakken (oef, dat duurde wat langer dan gepland, d.w.z. tot 3:00u). In het nieuwe huis geslapen. Zondag met tien man in een uur alle dozen van not naar hot gebracht en in het tweede uur de laatste zooi. Vervolgens begon het grote klussen. De garderobekast. Lampen. Billy, Billy en Billy vastmaken. Benno ertussen. Kleine tegenslagen. De coaxkabel sluit niet aan - d.w.z. geen TV. Het gasfornuis evenmin. Warm water doet het niet goed, boiler bijvullen noodzakelijk. Twee flinke barsten in m'n laminaat op plaatsen waar het niet te vervangen is. Vermoeidheid leidt tot irritatie, feitelijk gaat het allemaal naar wens, maar een bed zou fijn zijn. Gisteren de hele dag geslapen. 's avonds wat boeken in de kast gezet. Langzaam wordt het wat, maar voorlopig is het nog lang niet af.

huis
556 hits; 0 reacties; Reageer

De Derde Dag

15-05-06, 0:05

Er komt altijd een moment van lichte tegenwind. De laatste dag van het weekend schilderen en laminaten begon met een fikse tegenvaller: het plafond in de slaapkamer. Dat viel namelijk mee - met de kwast en de roller naar beneden. Helaas kwam het gebrek pas aan het licht nadat reeds het halve plafond schitterend wit geverfd was. Wat gehannes met een plamuurmes leidde tot de onvermijdelijke conclusie: alles moest eraf. Dat ging vaak vrij vlot, met hele repen tegelijk zelfs, maar al met al kostte het toch uren voordat het plafond weer schilderklaar was. Een in allerhaast opgetrommelde reddende engel bracht de noodzakelijke noodhulp, waardoor alles uiteindelijk toch nog redelijk op schema ligt. De vloer is af, op de plinten na. Slaapkamer is bijna aan de vloer toe. Volgende obstakel heeft zich echter aangediend: Keuken. U raadt het al: ook hier laat het plafond los. Het zit alleen nét ietsje vaster dan in de slaapkamer, waardoor je je in bepaald ongemakkelijke houding een ongeluk schoffelt zonder veel zichtbare progressie. Toch gaat het daar allemaal goed komen. Vrijdag is de woning wel woonklaar, al zal het nog menig uurtje ploeteren kosten. Daarom zij nu het lichaam maar eens te ruste gelegd.

huis
402 hits; 0 reacties; Reageer

Tussenstand

13-05-06, 23:26

Na twee dagen de vrolijke klusser uithangen is dit de tussenstand. Een witte kamer met witte muren en zwarte plinten bij de schouw en een voor driekwart gelegde laminaatvloer (kleine deceptie: hij moet gedeeltelijk over omdat er ergens een holte onder zit waardoor een plank al bijna brak, grrr...). Minstens zo indrukwekkend zijn de vorderingen in de slaapkamer waar een blauwgroene verflaag geheel van de muur werd gekrabt. Grote dank aan eenieder die de afgelopen dagen zweetdruppels aan me heeft besteed. Het dankfeest zal mooi zijn. Langzamerhand begin ik er echt in te geloven dat ik daar ook daadwerkelijk ga wonen. Ik voel me net een klein kind in de speeltuin :D

huis
371 hits; 0 reacties; Reageer

Mollenhutseweg

12-05-06, 0:12

Sinds maandag heb ik de sleutels. Vandaag is verf gekocht en vijftien pakken laminaat en gordijnrails en rollers en kwasten en is alles in een naar achter overhellende VOLVO 740 (bouwjaar 1995) van de winkel naar mijn toekomstig hol vervoerd. De komende drie dagen zal ik mij de identiteit van Vrolijke Klusser aanmeten en door de bij voorbaat bedankten ondersteund het stofnest bewoonbaar pogen te maken. Ik haat overigens Vrolijke Klussers. Van die bijdehante bouwmarkttypes. Althans, ik ken ze niet persoonlijk, maar ik wordt echt ontzettend depressief van alles wat riekt naar Kwantum danwel Gamma (niet in natuurkundig opzicht). Brrrr. Echt, het spastisch lachende kartonnen mannetje in paars pak met de witte tanden en de duim omhoog bij de ingang van de Kwantum, zou het bedoeld zijn om ergernis op te wekken of is het humor die mij boven de pet gaat? Maar goed, de eerste zaken zijn gedaan. Volgende week wacht tante IKEA. Dan moet deze kamer er reeds heel anders uit zien. We houden u op de hoogte.

huis
463 hits; 3 reacties; Reageer

Zojuist

12-04-06, 16:46

- Portaal woningstichting, goedemiddag met Liesbeth
- Goedemiddag, u spreekt met Miko Flohr uit Nijmegen, ik heb een woningaanbod gehad en geaccepteerd en ik zou graag willen weten hoe het ermee staat. Ik was nummer drie op de lijst en weet dat nummer één geweigerd heeft. Mijn vraag is dus hoe het staat met de reactie van nummer twee op de lijst, kunt u mij daar iets over zeggen?
- Ik zal even voor u kijken meneer. Wat was het precieze adres?
- Nieuwe Mollenhutseweg te Nijmegen.
(stilte, er wordt getypt).
...
(het duurt even, de spanning stijgt)
...
- En hoe was uw naam?
- Flohr.
- Ja, die zie ik staan. En ik zie dat inderdaad de eerste gegadigde heeft geweigerd. - En de nummer twee?
- Daarvan staat nog niets in het systeem, meneer.
- Betekent dat dan niet dat die persoon te laat is?
- Maar wanneer was dan de deadline?
- Gistermiddag, vijf uur.
- Dan kan het zijn dat deze persoon te laat is. Maar het is ook mogelijk dat zijn reactie nog niet is verwerkt. Heeft u een ogenblikje? Dan vraag ik het even na bij de afdeling reacties.
...
(Er klinkt iets te hippe muziek die niet geheel past bij de organisatie waarnaar ik telefoneer)
...
(en opnieuw duurt het even)
...
- Meneer, bedankt voor uw geduld. De afdeling reacties is in gesprek. Kunt u wellicht over tien minuten terugbellen?
...
(een klein half uur later)
...
- Ah, Meneer Flohr, ja, dat klopt, ik heb u juist ook aan de lijn gehad.
(Ik denk iets flauws over lijntje en houden. Het gesprek ontwikkelt zich zoals boven, maar de wachttijd tijdens het muziekje is zo lang dat het zich vijf keer herhaalt)
...
- Meneer Flohr, het spijt me zeer, maar het is me weer niet gelukt om erdoorheen te komen. Ik zou u willen adviseren morgenvroeg terug te bellen.
- Maar is het niet zo dat mensen sowieso telefonisch moeten bevestigen en dat het dus al in het systeem had moeten staan?
- Nee, als wij de papieren op tijd binnen krijgen is het goed, dus het kan zijn dat het voor u goed uitpakt, maar het is niet uitgesloten dat er nog een formulier ergens tussen ligt. Dus belt u morgen maar even terug, dan kunnen we meer zeggen.
- Dank u vriendelijk voor de moeite.
- Graag gedaan hoor, meneer Flohr.
(de verbinding wordt verbroken)
(met het uitstoten van een goddeloze krachtterm landt een vuist luidruchtig op het houten blad van mijn bureau).

Huis
511 hits; 12 reacties; Reageer

De Lift (2)

04-04-06, 16:06

En toen belandde ik zomaar in de lift met Diegene Met Wie Het Nooit Meer Goed Komt (zie hier). Je hebt ongemakkelijke situaties en ongemakkelijke situaties en dit was er duidelijk een uit de tweede categorie. Een korte, vreemde, wellicht ietwat geamuseerde glimlach begroette mij en omdat ik niet vies ben van een pseudo-ontspannen schijnbegroeting deed ik mijn oordoppen uit (White elephants, sitting ducks, I will rise up) en zeg 'hoi'. De bal ligt daar. Een afgemeten 'hallo' gevolgd door het afwenden van de blik bezorgt mij in raptempo opnieuw balbezit en maakt duidelijk dat ik dat, als mijn leven mij lief is, beter kan koesteren. Dat doe ik dan maar. Had er een verborgen camera gehangen, dan was het een vermakelijk schouwspel geweest. De oordopjes hangen slap uit mijn rechterhand, zachtjes gaat de muziek verder (Little baby's eyes, eyes), in mijn linkerhand een golden delicious. Ik knabbel dan maar wat aan de appel. 5 - 4 - 3 - 2 - 1... de lift stopt. 0. Ik moet naar de fietsenkelder, dus blijf staan, maar besef dat ik boven verkeerd gedrukt heb, en dat de lift dus nu speciaal voor mij stopt - en vooral: voor niets. Ik mompel iets half verontschuldigends, maar breek het halverwege af omdat de enige reactie bestaat uit het samentrekken van wat spieren in het gezicht. Ik word niet geacht dit gewapende bestand te doorbreken. De deuren gaan weer dicht en de lift begint aan het laatste stukje. Wat haat ik dit. Een enorme walging maakt me van zich meester - niet gericht op mezelf of de ander, maar op het bestaan van dit soort dingen in het algemeen, het eenzijdig opzeggen van vriendschappen zonder duidelijke... tsja... feitelijk zonder reden. Snel doe ik mijn doppen weer in (destinati a perdersi in spazi troppo piccoli) en bij het opengaan van de deuren loop ik subiet naar buiten, richting fiets, om terstond te ontdekken dat het nog hagelt ook. Het komt nooit meer goed, maar erger is nog dat ik op het punt sta een natte broek op te lopen.

huis
375 hits; 1 reactie; Reageer

29

26-03-06, 22:06

Het was een mooi feest gisteren. De vogels floten al. Het bier was op. De doppen zijn verzameld. De kater is bestreden met het eerste witbier op het eerste terras van 2006. Een beetje slaap is al ingehaald. Nu alleen die afwas nog...

huis
433 hits; 1 reactie; Reageer

Logé

26-03-06, 22:06

Deze enigszins nerveus ogende gele rakker moest vanwege ontstentenis van het baasje tijdelijk elders worden ondergebracht, en omdat we elkaar al een beetje kenden, was ik daarvoor de aangewezen persoon. Het is een lollig beestje. Gisteren was er wat familie op bezoek en in de daarbij ontstane discussie over hoe de wereld verbeterd moet worden had Felix beslist het hoogste woord, tenzij hij net even bezig was zijn spiegelbeeld op te geilen danwel zijn plastic nepvriendje te bespringen. Hij houdt ook erg van Buena Vista Social Club en Il Canto della Malavita (mafiamuziek) - duidelijk mediterrane roots dus. Inmiddels is meneer weer vertrokken, maar niet zonder duidelijke sporen van zijn aanwezigheid achter te laten in de vorm van een dun laagje donzige veertjes. Het is immers lente.

huis
491 hits; 1 reactie; Reageer

TsjobbeTsjobbe

26-10-04, 21:10

Nanny says: doeg! Oh nog ff 2 Tsjobbe nieuwtjes: 1. heeft gisteren persoonlijk de voordeur geopend.... de wind stond er wel vol op, maar toch..... hij was gelukkig gelijk bereid mee terug te komen naar binnen. 2. Heeft vandaag een forse aanvaring gehad met Max, de hond van Rob van Hoorn. Hij was - volgens Peet althans - ONTZETTEND onder de indruk van die blaffende, grommende, bijtende hond... oh en dan nog... 3 doet al maar meer pogingen op z'n mannetjes te plassen..... Ja, het wordt nog wel wat. This was the dognews for today

Huis
325 hits; 0 reacties; Reageer

Kamer leeg...

17-09-04, 15:29

Het vertrek is nu echt aanstaande; vandaag is papa geweest met de Grote Auto. Ik heb trillende spieren van het sjouwen - hoeveel rotzooi een mens in vijf jaar verzamelt, maar ja, dat is niets nieuws. Het is best raar om dat allemaal af te breken natuurlijk, al kom ik hier waarschijnlijk nog wel (even) terug volgend jaar.

huis
480 hits; 1 reactie; Reageer