De Thuisblijver
2-07-2009, 20:10
Op het Erasmusplein kun je deze week de zomer voelen naderen. Langzaam verdwijnen de studenten: met de dag worden het er minder. De tentamenperiode loopt op zijn eind. Als ze eind volgende week echt vertrokken zijn, gaat de universiteit in een soort zomerslaap tot ver in Augustus. De kantine is dan maar van elf tot twee open. De kroeg is dicht. Zelfs het gebouw sluit om acht uur 's avonds. Hoogleraren, UD's en UHD's en andere gelukkigen met een vast dienstverband vertrekken naar beter oorden - hetzij naar het strand met partner en kinderen, hetzij naar een verre bibliotheek waar het beter toeven is dan in die alledaagse, rommelige werkkamer. Zoals ieder jaar zal ook dit jaar een harde kern van thuisblijvers dagelijks blijven komen en zich schrijvend, schrappend, knippend en plakkend de zomer door ploeteren. Het zijn, zoals altijd, vooral de promovendi, en dan vooral de ongelukkigen wier eindstreep in zicht is en die nog snel, voor het scheiden van de markt, het boek af moeten maken.
Ik hoor er dit jaar ook bij, althans, ik blijf thuis, en ik haal vermoedelijk de hele zomer door zonder vakantie te nemen en, vooral, zonder af te zakken naar het zinderende zuiden van dit continent. Ik heb mijn data, alles wat ik nu nog vergaar leidt alleen maar af en voegt vermoedelijk niet al te veel meer toe. Het is wel vreemd. Voor het eerst sinds 2003 ben ik niet net terug of ga ik niet binnenkort weg. Ik had misschien wel mee gewild op veldwerk, maar ze hebben me niet gevraagd en eigenlijk vind ik dat ook wel prima. Als ik door ga met dit werk zal ik de komende jaren nog wel meer in het buitenland zijn dan goed is, nu even rustig thuis is eigenlijk wel prima. Toch rinkelt ergens in de verte een soort biologische klok.
Maar ik hoor er ook weer niet echt bij. Ik heb nog bijna een jaar de tijd om mijn boek af te maken en als het moet, kan ik het binnen drie maanden wel zo'n beetje klaar hebben. Tenzij zich onverwachte en spectaculaire ontwikkelingen voordoen, heb ik werkelijk alle tijd van de wereld. Wel is het heerlijk rustig. De afgelopen maanden zijn behoorlijk hectisch geweest, met voortdurend een te volle agenda, allerlei vergaderingen, onderwijs en alle versnippering die daar het gevolg van is. Ik zie er dus naar uit om heerlijk lange, lege dagen voor me te hebben waarop ik rustig kan schrijven, schaven, knippen, en plakken, zodat ik over een kleine maand mijn laatste analytische hoofdstuk af kan ronden, en aan de inleiding kan beginnen.
Comments
Marieke (3-07-2009, 1:22):
Die zeeen van tijd scheppen wel mogelijkheden wat betreft terrasverblijf, Affairebezoek en Tourkijkerij.
Erik (2-07-2009, 20:47):
mijn werkplek sluit vanaf volgende week helaas om 18.00u. en ik hoor wel bij de "ongelukkigen". vorig jaar ook al trouwens, dus de paniek is iets minder.